Upended Novels & Stories

Hinila ko ang pinakamataas na upuang nasa sentro ng mahabang mesa at marahan akong umupo rito. " Dahil siya ang natatanging dahilan kung bakit tayo lumalaban. Kaya bakit mo kinukwestiyon ang isang bagay na hindi naman kwestunable, Alejandro? " Sagot ko sa kanyang katanungan sa akin. Agad na nag - angat ng tingin sina Zadrach, Matthias, Lucas at Abednego. " Lia, alam kong nangulila ka ng mahabang panahon sa kanya. Pero tama ba na agad mo siyang papasukin at tanggaping muli? Sampung taon Lia. Sampung taon siyang nawala. "

Pansin kong tapos nang maligo si Faith while nakapantulog pa si Love. "Ako nga rin eh. Sana may extension pa ng weekend," sabi ni Love. Naupo naman ako sa harap ng dalawa para kumain na rin ng umagahan. "Wala na ngang pasok ng Mondays. Hihirit pa ng extension? Kayo talaga," said Faith, who's obviously enjoying her food. "Kailan pala daw balik nina Daddy?" Love queried. "Di ko alam. Walang binanggit sa akin," I replied. Sakto namang naglapag ng pancakes si Manang sa mesa kaya I asked, "may sinabi po ba sina Mommy kailan balik nila, Manang?"

Down in the basement archive room, however, the only indication of the storm was the distant, muffled thudding of thunder. "Ipinasara na ng security ang main gates," sabi ni Lauren habang ibinababa ang kanyang telepono sa ibabaw ng drafting table. "Sabi ni Zelyth sa chat, baha na raw sa labas ng campus. Suspension of all school activities and office work effective immediately."

Ang lahat ng tanong na gumugulo sa aking isipan noon ay mayroon na ngayong malinaw na sagot. Marami ang nagtatanong kung bakit ang ating kwento ay tinawag na “Mula sa Pag-iwan Hanggang sa Walang Hanggan” o “Dumped to Forever”. Para sa marami, ang salitang “iniwan” ay nangangahulugang katapusan, sakit, at kabiguan. Ngunit para sa amin, ito ay may ibang kahulugan.