Novel & Cerita Vampire Heart Ch 1

Ani nito at agad na pumasok sa kuwarto ni Lucius. - Salamat po sa lahat ng nagbabasa ng Heartless Love. Magmula sa mga nagbibigay ng mga gem, sa mga silent readers ko at sa mga nag-a-unlocked ng chapters gamit ang coins! Malaking tulong po para kuwento ko! Saranghaeeee!♡ A/N: I hope you liked it! Ratings and comments are well appreciated! Thank you for supporting my story♡ Stay Safe and God bless!(｡♡‿♡｡

Nung pumasok ako at tinignan iyon ng malapitan ay parang naramdaman ko ang tulis nito na bumaon sa puso ko. I never told Alessandro about it. I don't want to ask him too. He looks too kind to be involved with those dagger and hunter things inside that room. One thing that I questioned inside that room is the fangs… is it a vampire fangs? Unlike before, my head doesn't hurt anymore when I mention anything about a vampire or things such as the moon. It is weird but somehow the aching is gone in my head. Kakaisip ko sa nakita kanina ay Hindi ko nanasundan pa ang pinaguusapan ni Mom at Alessandro.

Alam ko ang pinapahiwatig niya, gusto niyang siya ang bahala sa isang ‘yon. Tumango ako at isinama ang ibang pure blood vampires. Ayokong mahuli ang lahat. Gumamit ako ng bilis at tinungo ang likurang bahagi ng Palasyo. Doon ko nakita ang maraming naka tali sa kahoy na nasa gitna ng gubat. Napaka raming half blood vampires ang naririto, kasama na roon ang ama at pinuno ng vamos clan.

"Armani's daughter are beautiful anak, all of them" and that's true seeing Ali from the first time in the church makes his heart flutters and he can't understand why, the way her eye balls move her lips and how she bit it. Everything in her is so perfect in his eyes. He smirked. He will try his very best for her to fall for him. **End of chapter 1**

Nagpatay malisya rin ako na hindi ito nakita. Narinig ko ang pagbuntong-hininga nito at ang matiim nitong mga titig sa akin. Hindi ito kumibo ngunit nakasunod lang ang tingin nito sa akin. I still don't mind him. Kinuha ko ang aking mga isusuot. Ninerbyos ako ng bahagya nang unti-unti na akong palapit sa gawi nito. Ramdam ko rin ang paglakas ng pintig ng aking puso sa mga sandaling iyon.

Nakaupo ako dito sa silid namin ni Ralph at tinitigan ang libro na binigay sa akin ni Ralph sabi niya ay kung gusto kong malaman o maintindihan ang lahi na pinanggalingan niya ay basahin ko lang ito. Isa itong malaki, makapal at lumang libro na kakaiba ang pabalat itim at sa gitna ay may nakasulat na 'CARTEA VAMPIRILOR' sabi ni Ralph ay ibig sabihin nito ay Book of the Vampires kaya muli ko itong tinitigan. Kinakabahan pa ako na buksan ito kaya hinaplos ko lang ito at kakaiba ang pakiramdam ko sa bagay na ito.

“WALA.” Ang huling alaala na ito ang tuluyang dumurog sa puso ko. Hanggang sa lumitaw ang imahe ng isang inosenteng babae na nagsisimula pa lang na tuklasin ang mundo. Nang mga oras na ito ay kasabay na nagmanhid ng aking katawan ang puso ko. Parang nagblangko ang aking mga mata at wala akong ibang matanaw kundi pawang kadiliman. Mula sa kaibuturan ng puso ko ay naghuhumiyaw ang sakit. Dahil kung noon ay hindi ko nauunawaan ang lahat ng mga sinasabi nila dahil sa kamangmangan ko? Ngayon ay lubha akong nasasaktan dahil sa hindi makataong pagtrato ng lahat sa akin. Nahigit ko ang aking hininga at saka maingat itong pinakawalan upang hindi ako masakop ng matinding emosyon.

Napabaling ako nang marinig ang isang matinis na boses. Chloe is waving her hand at me. Tumakbo siya palapit sa akin. "Anong section mo?" Salubong niya sa akin. "St. Gabriel. E ikaw? Anong section mo?" "Ano ba 'yan! 'Di tayo magkaklase. St. Michael section ko e." Tinuro niya ang pinakadulong classroom. "Doon o." Hindi na namin natapos ang usapan dahil narinig na namin ang bell.

Tanging tunog lang ng makina at mahinang music ang maririnig. Pero ang puso ko—parang mas malakas pa kaysa sa kahit anong ingay. Dahan-dahan kong naramdamang may gumalaw sa tabi ko. Si Huxley. Unti-unti niyang inilapit ang kamay niya hanggang sa marahang mahawakan ang kamay ko. Napasinghap ako sabay napatingin sa kanya. "Huxley…" mahina kong tawag.

Pareho silang napatigil, napako ang mga mata nila sa isa’t isa. Sa sandaling iyon, parang may anghel na dumaan at tanging malakas na tibok ng puso lang ni Allyson ang naririnig niya. At bago pa makaiwas ang dalaga, dumikit nang bahagya ang labi niya kay Arfeo. Isang mabilis na accidental kiss—pero sapat para mag-init ang mukha nilang pareho.