Ventured Novels & Stories

Noong una ay hindi pa kami makapaniwala. He also told us na if gusto namin tawagan lang namin siya. He give us his calling card incase na makapag decide na kami. Matagal din naming pinag isipan iyon. We also talk to our family and we are so grateful na sobrang supportive nila sa amin. They didn't stop us to reach what we want. Hindi din nila kami pinilit na mag manage ng company namin. Even though sikat kami na banda, our family is also well known but hindi namin ito ipinagyayabang. We didn't also use it para marating kung ano man ang meron kami ngayon. We work hard to reach it and we are so grateful sa lahat ng supporters namin na laging nandiyan para suportahan kami. Akala namin hindi na

Ramdam ko rin ang panlalamig ng aking mga kamay pero di ko na lamang iyon pinansin. His name as the new CEO of the company caught my attention. Napatitig ako saglit doon sa pangalan niya. VINCENT TRECKK DELA VEGA. I looked up only to see that he's on his table facing with his laptop. He is holding his chin while studying something. Smirk conquered on my lips because of the idea that had played in my mind. How ironic na ganito pala siya kaseryoso sa trabaho where in fact he hates the word seriousness. Ngayon ko lang siya nakitang ganyan kaseryoso.

Kaya hindi ako naniniwalang coincidence lang ito. Marami ring pera ang mga kaibigan ko but hell they are adventurous unlike those wealthy bachelors who probably choose spending time in their business or company rater than go to San Carmen, ride a small boat and arrived at Sugba Lagoon for some fun and adventures. Mukha palang nila, alam ko na agad na hanggang Xander Islands lang ang kaya nilang i tour. At isa pa— Oh whatever! Ano ba Violet? Tumahimik ka nga!

Good sign bayon o bad sign. Sana mabuti ang pag punta ko sa kompanya bukas, ayaw ko ng madaming drama. We both are matured enough to handle this situation. Let's be casual, Chase.

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

Napabuntong hininga siya at inapakan niya ang accelerator pedal ng kaniyang ferrari at hinayaan niya si Trent na mauna sa kaniya. Sa hindi malaman na kadahilanan, nang malapit na sila sa palikong daan, he pulled up some of his car speed at napantayan niya ang kaniyang kaibigan. Binuksan niya ang bintana at ramdam niya ang alikabok na pumapasok sa loob ng kaniyang sasakyan ngunit wala siyang pakialam. Binuksan rin ni Trent ang bintana nito at iwinagayway ang gitnang daliri bago lampasan si Aslan.

Sa restaurant, parang casual lang ang lahat—ngiti, small talk, business tone. Pero alam kong may kasunod. “Dylan,” sabi ni Aunt Celestine habang hinihiwa ang steak niya, “you’re expanding too fast. You need partners with… flexibility.” “Flexibility?” tanong ko, diretso. Sumingit si Victor. “Let’s say, investors who don’t mind moving things under the table. Faster permits and easier approvals.” Inilapag ko ang kubyertos ko. “That’s not how I run my businesses.”

Gusto talagang ipamukha sa kaniya ng binata na hindi siya karapat-dapat sa lahat ng bagay. "Hindi naman makatarungan iyan, Mr. Scottland, na husgahan agad ang kakayahan ni Miss Ventura?" S si Arcile ang unang kumuntra kay Argus. "Gusto ko lamang masiguro na hindi masasayang ang pinagpaguran ko sa pag-invest dito. Ayaw kong bigla na lang bumagsak ang kompanyang ito dahil sa maling pamamalakad at mahalaga sa akin ito."

Nakahanda na siyang umalis ngunit hinarang pa siya ng amo niya sa may counter. "Oops… Teka, teka. Saan ka pupunta?" Bulalas ng binata habang nakangiti while he spread his arms wider in an attempt to engulf her into his embrace. "Ventura, I want you. Please give me a chance." He pleaded anxiously ngunit biglang umilag ang dalaga and she escaped successfully from his grasp.

Ngumiti si Shane sa nagsalita st nagpapasalamat ang tinging ipinukol dito. Naikuyom ni Karen ang kamay, ito pala ang dahilan ng ama kaya ayaw siyang pag trabahuhin pa noon sa kompanya. Lalong nawalan siya ng opportunity na makapasok sa kompanya noon dahil ipinagkasundo siya kay Denver. Talagang wala palang balak ang ama na ipamahala sa kaniya ang kompanya dahil kaagaw ang tingin sa kaniya.