Villalon Mansion Mga Nobela at Kwento

Iyon ang kanyang naiisip habang nakatayo siya sa bintana ng kanyang kwarto, nakatitig sa isang maliwanag na building, di kalayuan. Dahil mataas na bahagi ng lupa ang kinatitirikan ng mansyon, tanaw niya ang kabuuan ng Hacienda Escobar. Ito ang hacienda na pag-aari ng ninuno pa niya sa ama niya, pero nakapagtataka na bakit sa last will ng kanyang namayapang ina ay nasa kay Aslan na ang lahat.

Paalam nya, napatango na lamang ako at kumaway bago s'ya tuluyang tumalikod at lumakad palayo sa akin. Napa-buntong hininga ako bago ibaling ang tingin sa grave ng aking Lola, halos ilang taon na rin ang nakalipas mula no'ng huli akong bumisita rito. Napangiti ako nang mabasa ang pangalan nya. Natasha Villacorta Born: September 30, 1940 Died: May 21, 19 2010

sabi niya kaya naman nag-ikot muna ako sa villa. Hindi maliit ang villa, hindi rin malaki, sakto lang sa aming dalawa ang lakit nito. May living room, dining area at kusina, may bath tub pa sa banyo pero ang pinaka nagustuhan ko ay ang sliding door sa likod dahil kita ang bundok sa medyo malayo at sobrang ganda lang ng view.

Hindi niya masasabi kung gaano kayaman ang Buenavista pero ang alam niya ay ang O’Harra ang isa sa pinakamayaman sa buong mundo. Nang hinahayon na nila ni Ezekiel ang palabas ng Villa Escaler hindi niya maiwasan na ikumpara ang Villa O’ Harra. Kung sa ganda at lawak ay masasabi niyang tila mas malawak ang Villa Escaler dahil ang Buenavista Mansion ay nasa phase IV ng Villa Escaler na tinatawag na Orchid Village. At ayon kay Ezekiel labing dalawa ang village na hindi pa halos fully develop ang buong lugar.

Malulusaw na ako sa init! Inabot ng trenta minuto si Santana bago nakarating sa mansyon ng mga Villaruel. Napansin niya na hindi na iyon karangya kagaya ng dati. Punong-puno na ng baging ang gawa sa tansong malaking gate nito. Kahit ang mansyon ay parang hindi na naaalalagan. Hindi niya mapigilang manibago habang pinagmamasdan ang tirahan ng kaniyang kaibigan na madalas niyang pasyalan noon.

Napalunok si Cassandra. Napahigpit ang hawak niya sa cellphone. Hindi lang selos ang naramdaman niya. Kundi— Babala. Sa HACIENDA VILLEGAS—pagmamay-ari ng pamilya ni Marvin— Maaga pa lang ay buhay na buhay na ang buong lugar. Sa malawak na bakuran, may nakatayong puting tent na pinalamutian ng bulaklak at ribbons na kulay asul at ginto. May mahahabang mesa na puno ng pagkain, habang ang mga bisita ay abala sa kwentuhan at tawanan. Sa gilid, may maliit na chapel—doon gaganapin ang seremonya.

Ang Mansion Gliriceda ay ang ikalawa sa pinakamalaking bahay sa buong Sangrevida. Nangangalawa ito sa pinakamalaking bahay sa bayan, ang tahanan ng alcalde mayor, ang Casa Escarlata. Ngunit mas malawak naman kung ikukumpara ang lupain ng Gliriceda kaysa sa Escarlata, na kung saan sa unahan pa ng yaong lupaing ito ay makikita ang Ilog Bantigaw, ang isa sa tatlong malalaking ilog na pumapalibot sa buong ayuntamiento. May dalawang palapag ang buong mansion. Ang unang palapag nito ay gawa sa adobe at mga korales, ang mga batong karaniwang ginagawang dingdingan at haligi ng mga bahay-na-bato. Maluwag ang buong looban ng palapag na ito na may mga ventanillas na ipinasimano sa bakal na kinabitan ng

Ay oo nga pala, maraming pananim ang Villaranza sa Villanueva. Cocoa, Pinya, Mangga, at Palayan lang nila ang alam kong major plantation nila dito. Yung pinyahan ay nasa dulo pa ng lugar ng Villanueva habang ‘yong palayan ay nasa kasulok-sulukan ng lugar dito sa bayan namin na pagmamay-ari pa rin nila. Ang lagi ko lang nakikita ay ang plantation nila na Cocoa na malapit lang sa villa nila.

Tiyak kong ang pananatili niya sa Villa ang sinasabi ng Ina. "I can't give up the Villa, mom. Alam mong may sentimental value kay Lolo ang Villa sa La Esperanza," sagot ni Sherwin. "Alright, hindi na ako makikipagtalo saiyo. Tutal ay si Czarina rin lang ang nakabili ng hacienda. Wala akong tutol kung palagi kang naroon," aniya sa anak at ngumiti sa'kin.

JANIYA'S P. O. V HINDI KO INAASAHAN ANG LUGAR NA PINAGDALHAN SA AMIN NI STRIKE. Thousands of memories came back as I stare at the old Castillejos mansion loomed before us, its faded grandeur a stark contrast to the bustling city that surrounded it. It was a place steeped in my history, a place that held both happy memories and a sense of foreboding, a place that had witnessed the rise and fall of a family, a place that had been both a haven and a prison.