Villalon Mansion นิยาย & เรื่องราว

Hindi pa rin nawawala sa isip niya ang nangyari sa loob ng Zamora Mansion, ang pagpilit sa kanya na isuko ang mana, ang mga bodyguard na handang pigilan siya, at ang kakaibang pagdating ng mga taong nagdala ng pangalan ng pamilyang Villareal. Gayunpaman, matapos ang ilang segundo ng pag-iisip, pumasok pa rin siya sa sasakyan. Habang dahan-dahang umaandar ang kotse sa kahabaan ng malawak na driveway ng Zamora Estate, nagsimula nang magsalita si Victor.

Villareal 'ipinikit ko Ang aking mga mata tsaka natulog, ng malapit na Ako'ng antokin ay narinig ko yung pag-bukas ng pinto-an kaya agad nanlaki ang aking mata 'Kyaa kay multo ba dito' ani ko sa isipan at natatakot na niyakap ang aking mga tuhod kona malabo namang mawalan dito ng multo peru sana naman wag ka mag pakita sakin Agad akong natigilan ng biglang bumokas ang ikaw na aking ikagulat kasi nakita ko si Mr. Villareal na bagong ligo at ang tanging nakatakip lang sa kaniya ay ang kaniyang ibaba kaya hindi maiwasang mapakagat sa sarili kong labi ng titigan ko ang maganda nitong katawan agad ng natigilan ang aking pag nanasa sa kaniyang katawan ng bigla siyang sumigaw kaya dali dali kong t

Simula ni Father. Eto na talaga? Ikakasal na ako sa taong hindi ko naman gusto. Sa taong hindi ko naman mahal. Binili niya lang ako ih. Bakit ganito. Bumaling ang tingin ni Father kay Dante. "Zolvio Dante Varono, tinatanggap mo ba si Xilla Villa Bilgera bilang iyong asawa, na iyong mamahalin at igagalang habang kayo ay nabubuhay?”

She wants to approach, yet she wants to runaway. There is something in Mariana's aura that pushes her, yet her Aphrodite-beauty is simply enchanting. Ganito rin ang madalas niyang nararamdaman kay Ash, but now she can't feel any warmth. Inilibot niya ang paningin sa malawak na hardin kung saan ginanap ang pagtitipon. In front of the wide ground with landscapes and fountains is the castle-designed mansion of the Santillan. Kitang-kita niya ang mga naghuhugis tatsulok nitong bubungan, mga vintage na ilaw na nakakabit sa mga sulok ng dingding, at mangilan-ilang parte nito na gawa sa modernong bricks. The ambience is like of those monarchs' place. Alam niyang mayaman sila, hindi nga lang niya in

--- Halos tatlumpung minuto ang lumipas bago sila makarating sa Villafuerte Mansion. Pagbaba pa lamang niya ng sasakyan ay napamangha na si Ethan. Napakalaki. Napakagara. At halatang nag-uumapaw sa yaman. Isang tauhan ang naghatid sa kanila papasok. Kasabay ng kanilang pagpasok sa malawak na sala ay ang pagbaba sa hagdan nina Mr. at Mrs. Villafuerte kasama si Shally. Bahagyang nakayuko ang dalaga habang naglalakad.

Dahil kilala na pinakamayaman sa Santa Ignacio ang pamilya namin. "Kahit kailan man hindi ko sinadya o' plinano na landiin ka Luther. Tandaan mo yan! at wala rin akong hinahangad sa kayamanan ng mga Villareal. Dahil kaya kung itaguyod ang sarili ko at alagaan mag isa si Isaac ng hindi kinakailangan ang tulong ng pamilya niyo!"Puntong bigkas ko kay Luther. Pinagsisihan kong nakilala ko siya. Pero hindi ko pinagsisihan na nabuo namin si Isaac noong gabing iyon. Hindi ko nga alam kung bakit pag gising ko ay katabi ko na siya. ''

(That’s what you deserve, my daughter. Pagkarating nila sa bahay ni Mr. Villarreal, sinalubong sila ng mga staff. Malaki at elegante ang mansion… ang mga haligi nito ay gawa sa marmol, at sa paligid ay may hardin na puno ng rosas at lavender. “Welcome home, señora Celestine,” bati ng housekeeper habang nagbubukas ng pinto. “Gracias,” nakangiti niyang tugon. (Thank you.)

’ Sa Coralia… Pumunta si Maisie at Nolan sa Vanderbilt ancestral mansion. Nasa kalayuan ng bayan sa Coralia makikita ang ancestral mansion, kaya umabot sila ng kalahating oras mula siya siyudad sakay ng taxi, pero malapit lang ‘yun sa airport. Ang Vanderbilt ancestral mansion ay ang mansion na itinayo ng pamilya matagal na panahon na ang nakalipas. Mayroong maliit na apat na palapag na mansion ang makikita sa private courtyard.

Nasa kabilang dulo ng isla ang bahay nina Manang Vilma, at kung ikukumpara sa lokasyon ng mansion ng mga Salvatore, ay tila mas buhay at mas malapit sa kabihasnan ang bahaging ito. Maraming bahay at kapitbahay na makikita rito, at may mga batang naglalaro sa tabing kalsada, mga tindahang bukas hanggang hapon, at mga nanay na nagkukuwentuhan sa labas habang naglalaba o nagpapahangin.

Tumango naman ang Mayodorma kono at nginitian ko na lang. “Ito yung kwarto mo iha, . ” saad ng mayodoma habang tinuturo ang kwarto na ngayon ay nasa harapan namin. Mukhang hindi naman sa pinakamataas na palapag ang kwarto ko. Paniguradong kapag ilang palapag pa bago makapunta sa kwarto ko ay siguradong mamamatay muna ako bago makaakyat sa paroroonan. Kahit nga nasa ikatlong palapag ako ay keri na, atleast hindi sa ikalima, wala pa namang elevator sa mansion ng Velasco. Di ata sila nahihirapan na umakyat sa pinakamataas o sa balkonahe. 'O di ko lang alam, ang lawak ba naman ng mansion. “Salamat po—” napatigil ako kung ano ba ang itatawag ko sa kanya.