Novel & Cerita Virtual Boyfriend

Kung sila lang ang magiging kaibigan ko malaki na silang ekis sakin. "Caious, nilalandi niya yung boyfriend ko!" Sigaw na naman niya. "Cess, hindi ganyan si Angela. Alam mo naman siguro kung anong ugali ng boyfriend mo," sabi ni Caious. "No! She's flirting with my boyfriend!" Apila pa niya. Kanya na nga ang boyfriend niya walang aagaw.

Mukhang mahalaga iyon kay Mahana, at kuny ano man ang ipupunta niyandoon ay wala akong ideya. "Basta!" "Ahhh, alam ko na, pupuntahan mo siguro 'yong boyfriend mo 'no?" Salubong ang kilay niya na tumigin sa akin. Hindi ko maiwasan ang matawa sa kadahilanang hindi ko yata maimagine na may magkakagusto sa kagaya niyang kengkoy kung manamit, para siyang manang. "Wait...ang tanong, may boyfriend ka ba? Baka sa pagiging jejemon mo katulad nong highschool ay walang mag-aaksaya ng oras para ligawan ka." Natatawang usal ko.

Bilang isang kaibigan na palagi niyang kasama at kausap, halos alam na alam ko na ang bawat galaw ng mga mukha niya. Palagi ko siyang tinatanong kung okay lang, ina-update kong kumusta na, kung kumain na ba o maysakit. Palagi kong iniisip kong baka napano na siya o wala ba siyang sakit. Daig ko pa nga ang maging boyfriend niya e. ‘By the way, speaking of boyfriend. Lahat lang naman iyon ay ginawa ko dahil sa pakiusap ni Mr. Jarred Lloyd Villagracia.

Mabilis na nabuhayan ang loob ko sa tanong niya at napangiti. Kilala ko 'to, e. Bukod sa ubod ng yaman, ubod din siya ng bait. Hm... siguro kung hihingi ako ng tulong sa kaniya at humingi din siya ng kapalit, katulad ng gawin ko siyang boyfriend, walang kaso 'yon sa akin. He’s handsome. Not exactly my type, but good enough. If that happens, he could spoil me endlessly.

Bago pa siya makapagsalita, sumabat na si Evan, "Oo, siya nga! Dito ka muna para alagaan ang girlfriend mo, Nate. Kailangan kong puntahan si Lauren para tulungan siya sa isang urgent na gawain, kitain kita mamaya." Pagkatapos noon ay nagmamadali siyang umalis at isinara ang pinto, parang may halimaw sa kwarto. Nang makaalis na siya, bumalik si Nathan sa akin at tumango pagkatapos ng maikling pag-aalinlangan. "Oo, boyfriend mo ako." "Gusto ko ng tubig, boyfriend," sabi ko. Si Nathan ay mukhang natural na mahiyain. Nang walang emosyon ang mukha niya, malamig at malayo ang tingin niya. Maging ang kanyang pagkatao ay parang nanlalamig.

Tumayo ako at sumandal sa gilid ng lababo ko sa may kusina, habang may suot-suot ng ngiti sa labi. Kilala ko 'to, e. Bukod sa ubod ng yaman, ubod din siya ng bait. Hm... siguro kung hihingi ako ng tulong sa kaniya at humingi din siya ng kapalit, katulad ng gawin ko siyang boyfriend, walang kaso 'yon sa akin. He’s handsome. Not exactly my type, but good enough. If that happens, he could spoil me endlessly.

Tumayo ako at sumandal sa gilid ng lababo ko sa may kusina, habang may suot-suot ng ngiti sa labi. Kilala ko 'to, e. Bukod sa ubod ng yaman, ubod din siya ng bait. Hm... siguro kung hihingi ako ng tulong sa kaniya at humingi din siya ng kapalit, katulad ng gawin ko siyang boyfriend, walang kaso 'yon sa akin. He’s handsome. Not exactly my type, but good enough. If that happens, he could spoil me endlessly.

Ngayong 23 years old na siya, tuloy-tuloy ang kanyang pagtatrabaho para matustusan ang mga pangangailangan ng pamilya — kahit pa minsan, halos wala nang natitira para sa sarili niya. She gave up a lot for her family — dreams, rest, time for herself. Pero okay lang. Kasi kung hindi siya kikilos, sino pa? There were nights na gusto na lang niyang umiyak sa pagod, pero lagi niyang iniisip, “Lalaban. Para kay Papa. Para kay Mama. Para sa sarili ko.” Mabuti na lang… may Martin. Her boyfriend, her constant, her safe place. Si Martin ang naging tulay niya pabalik sa liwanag after her darkest heartbreak. Siya yung friend turned lover, yung tahimik lang na sumalo sa kanya nung feeling niya, never na

Napailing na lang siya sa sagot ko. "So ano nga?" "Have your boyfriend deal with him." "Boyfriend?" Naguguluhan kong tanong. "Wala naman ako 'non!" "Then start looking for one." "Ayoko ngang mag-boyfriend tapos hahanap ako para tigilan ako ni Charles? Parang tanga naman." "Not exactly. You can ask someone to pretend to be your boyfriend." Now that idea's absurd. I snorted. "No, thank you!"

Kinurot ko ang likod ng aking palad upang makaramdam ako ng sakit at magising ako sa buong katotohanan. Boyfriend? As in jowa ganoon? Pantasya ko lang 'to. Possible palang mangyari sa totoong buhay? "Seryoso ka ba d'yan? Baka naman lasing ka kaya nasasabi mo lahat 'to? Tandaan mo, isa kang CEO, Sebastian. Ako, isang hamak na janitress at waitress lang. Walang-wala ako kumpara sa ibang mga babae, Sebastian. Mahirap lang ako. Hindi ko kayang pantayan ang buhay na meron ka. Kumabaga nasa lupa ako at ikaw ay nasa langit, Sebastian. Ganoon kalayo ang pagitan ng buhay nating dalawa. Bakit mo naman gustong maging boyfriend ko?"