Novelas y relatos de Visayan Mythology

Hyacinth A/N: Bicol Language used, Tagalog translation provided Argus and I took a chopper ride para makauwi sa kanilang probinsiya sa Albay. Fiesta daw doon sa Legazpi City at ang tawag daw doon ay ang Magayon Festival.

At doon, kusang bumukas ang mga alaala. " Nueva Vizcaya" Mahabang daan na napapalibutan ng puno,nagtataasang damo,tahimik, pero buhay.Doong lugar nagsimula ang lahat. Kung paano ko nakilala si Phyton,kong paano ako naging tanga sa harapan niya.Hindi ko alam kung bakit ko sinabe sa kanya noon,na unang beses kong makakita ng lalaki.Hindi ko rin alam kong bakit hinayaan kong ibigay ang sarili ko sa kanya.

Tuwid ito, klaro ang mga mata at mayabang ang pag-angat ng baba. Kay Devin man ang katawang ito, kay Mary Joy naman ang kaluluwa. Ang mga tao rito ay may kahating ‘animal spirit’ sa kanilang kaloob-looban. Iyon ang nagtutulak sa kanilang makaramdam, kumilos at tumugon ayon sa kanilang designasyon. Ang natutal na Alpha ay gaganahan kay Synthell. Lalo na't malapit na ang Estrus nito. Kung ang dating Devlin ito ay baka itinakbo na siya sa malayo.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

Para dumugin ng maraming mga reporters? Well, I am no other than Hanneah Marie Alvarez. The owner of the well-known flower shop in the Philippines, HM Flower shop. Ako rin ang may-ari ng malaking pananiman ng mga bulaklak sa buong pilipinas. That’s why pinagkakaguluhan ako ng mga reporters. It’s been five years and yet I'm still not used to them.

[The Judgement] Ang bango ng gabi sa El Nido ay nabahiran ng malapot at malansang amoy ng sariwang dugo. Sa ilalim ng malamig na liwanag ng buwan, ang puting buhangin na simbolo ng kanilang panandaliang kapayapaan ay naging saksi sa muling pagguho ng mundo nina Ryella at Vladimir. Si Silas ay nakabulagta, ang kanyang hininga ay paputol-putol, habang ang kanyang dugo ay dahan-dahang kinakain ng tuyong lupa.

Samira POV Pagkarating namin sa private island, agad akong napanganga. Para itong maliit na Boracay, isang magandang paraiso sa gitna ng dagat. Puti at pino ang buhangin, malinaw ang tubig at napapalibutan ito ng matatayog na puno ng niyog. Hindi ako makapaniwala na si Miro ang may-ari nito. Talaga namang grabeng yaman ang iniwan sa kaniya ng mama niyang mafia boss din dati.

Dinaan niya na lang sa biro ang lahat kaya kahit paano ay medyo gumaan ang pakiramdam ko hanggang sa makasakay kami ng Barko. Ito ang unang beses kong makasakay ng barko kaya suka ako ng suka at sobra akong nahihilo pero nilabanan ko iyon hanggang sa makarating kami sa Sarangani. Higit isang araw rin ang paglalagay mula Visayas patungo dito sa Mindanao at nang makababa sa barko ay kaagad akong nanibago. Probinsyang-probinsya rin ito kagaya sa Laveda. Ang ganda ng tanawin at maaliwalas ang paligid.

Habang nakatanaw sa medyo malaking lupain ko na puno ng bermuda grass ang lupa, at may isang matayog pa na puno ng acacia sa isang sulok ng bakuran, habang ramdam ang simoy ng hangin na paniguradong galing sa malapit na dalampasigan, sinubukan kong magsimula ng pwedeng mapag-usapan. "In Philippine Mythology, Sidapa was a tall and handsome god of death who wore a crown of golden horns. He fell in love with the moon god, Bulan, who descended from his heavenly abode, guided by the starlight fashioned into fireflies that Sidapa sent to him," I chanted out loud a part of an article that I read just this morning, after we ate breakfast. Napansin ko ang pagtigil niya sa pagkain, kaya napalingon ako