Visayan Mythology Novels & Stories

May isang batang babae pa ang mabilis na yumakap sa baywang ko. “Hala! Paano kayo nakarating rito at buti nakilala n’yo pa ako?” namamangha kong tanong sa mga bata. Sila kasi ‘yung mga bata sa kabilang bayan no’ng nasa mission kami. “Na-miss n’yo po ba kami, ate Ganda?” Natawa ako nang mahina habang hinahaplos ang buhok nila. "Na-miss ko rin kayo! Teka, bakit kayo nandito? Paano kayo nakapunta rito?”

Nandito kami ngayon sa barangay hall, dinala namin sina Tiya Vangie rito para palamigin kahit papaano ang gulo, pero mukhang hindi iyon mangyayari. Sumasakit na ang sintido ko kakaisip sa bagay na 'yon. This is beyond my imagination. Mas lalong kakamuhian kami ng tao dahil dito. All because of Mama. She isn't in her right mind—her sanity has long since fractured... so, naturally, she becomes the convenient scapegoat for everything that goes wrong. People here rely on the unreliable, clinging to superstitions and hearsay because it’s what they’ve always known. I couldn't stop them, it was their way of life. Aswang. Mangkukulam. Mambabarang. Mamamatay tao. Ano pa ba? Ano pa ba ang gusto nilang

Chapter 20 Since that day nung nangyari sa elevator. Marami ng kababalaghan ang nangyari sa buhay ni Amara. Kababalaghan hindi ibig sabihin nakakita siya ng multo. Hindi rin ibig sabihin ay may mga supernatural things na siya na nakikita sa paligid niya Like manananggal, kapre o ano man mga legends and myths na meron dito sa bansa Pero parang mas gusto niya maniwala na pwedeng magkaroon ng power ang isang normal na tao

Halos maiyak din noon si Mond nang makita ang itsura ko. Haaayy. Demon realm? Ang sabi nila makikita daw ang demon realm sa bayan ng Spartacus. Malayo-layo iyon dito kaya bihira ang mga demonyong nakakarating dito. Madalas daw ang atake ng mga demon doon. Masasabi kong swerte namin dahil hindi kami doon nabuhay. Pero hindi ko alam kung totoong doon nga ba makikita ang demon realm. Ang heavenly realm naman kasi ay nasa Mapuche.

sigaw ko rito. “Hoy girl care to explain? P*ta sa ibang bansa at sa Manila ang daming may gusto sa'yo kulang na lang magpatirik sila Tito at Tita ng kandila sa simbahan dahil NBSB ka 'yon pala may tinatago kang kalandian?" sita ni Via sa akin. “Ako Via tigil tigilan mo 'yang lalake lang na iyan ang malandi at bigla na lang nanghahalik ng walang pahintulot."

Chapter 48 Jenivah's POV Mabuti na lang at andito ako sa Batangas, hindi masyadong traffic. Mama gave me the adress, malapit lang naman pala dahil sa Anilao lang yun. Andun kasi si Tata Dodong. I smiled when I realized I was close to Anilao. I could already see the beautiful trees as I got closer and closer. I winced when the car I was using suddenly went crazy.

Sa laki ng pabuyang ibibigay ni Mama sa makakahanap sa akin, tiyak na buong lungsod ay gusto akong hanapin. Ang bayan ng Syer ay parte ng lungsod ng Kitoberato na nasa isla ng Calapati. Ang bagong isla ng natagpuan sa pinadulo ng mapa ng Pilipinas. Oo, Isla Calapati, nabili ni Lolo ang Isla bago pa maitala na parte ito ng Pilipinas. At lahat ng nangyayari sa isla ito ay hindi nakalalabas sa Isla. Ang problema ng isla ay mananatili lamang sa isla. Ngayon na wala na si Lolo, ay ang salita ni Mama ang batas sa buong Isla dahil siya ang nag-iisang anak ng namatay na Don. Kaya hanggat maaari ay dapat walang makakakita sa akin.

“Naalala mo ba iyong pinakamalakas na bagyong tumama sa ‘tin nitong ilang buwan na ang nakararaan?” Marahan siyang tumango. Kahit na kulang-kulang pa ang impormasyong naririnig niya ay nakabubuo na agad siya ng ideya sa isip niya. Iyon ang pinakamalakas na bagyong tumama sa bansa sa Visayas at iyon din ang bagyang kumitil ng maraming buhay. Sa sobrang laki ng bagyong iyon, ang daming naapektuhan. Ang daming nawalan ng bahay. Ang nabing nawalan ng mahal sa buhay.

"Oh? Kakaiba? Ano ang ibig mong sabihin, Jam?" "Ganito ho kasi 'yan," panimula ko, ibinaba ko ang aking kutsara at tinipon ang aking seryosong mukha upang maging kapanipaniwala. "Sa amin ho sa Batangas, may paniniwala kami na kapag ang isang lugar ay may mahabang pasilyo na laging madilim ang dulo, doon ho madalas tumambay ang mga 'ligaw na anino.' Sila ho 'yung mga espiritu ng mga taong hindi matahimik dahil may nais silang ipahiwatig sa mga buhay." "Talaga, hija?" halatang-halata ang matinding interes sa boses ni Tita Selena, habang unti-unting nakakalimutan ang kaniyang pagkain. "Anong klaseng ipinahihiwatig?"

Kadarating dating lang ni Ghost Valley Sage sa Godly Region kaya wala pa siyang masyadong kaalaman dito. Huminga naman nang malalim si Immortal Venerable Balman habang nagpapaliwanag na sinasabing, “Mr. Ghost Valley Sage, pagkatapos buohin ni Pangu ang mundo, namuhay nang magkasama ang mga tao at ang mga diyos. Hindi nagtagal ay nabuo ang konsepto ng estado na nagbigay ng dibisyon sa mga tao at sa mga diyos kaya agad na naramdaman ng mga diyos na hindi karapat dapat ang mga tao na mamuhay kasama nila. Dito na nila hinati ang mundo sa tatlong mga lugar, ang Godly Region, ang mundo ng mga tao at ang Ghost World.”