Visayan Mythology Novels & Stories

“Look, Marion, the three ladies represent the country, and see the banners na iwinawagayway nila? That’s—” “Different issues in the society,” sagot ni Marion at tinuro ang painting. “Tungkol sa women empowerment ang painting. Luz, Visayas and Minda stands for motherhood, sensuality and nature. ‘Yang mga banners sa hawak-hawak nila, it symbolizes their eagerness na ipaglaban ang kanilang karapatan.”

mayamaya'y pa sabi ni Calley. "What is it?" "Gusto ko ng mangga, 'yong kalabaw." "What? Maggang kalabaw? Is there such a thing?" tanong pa niya na napasulyap kay Mang Andoy. Tumango naman ang matanda para ipaalam na mayroon ngang ganoon uri ng mangga. The only thing he knows is Miyazaki mango, Kohitur Mango, and Alphonso mango which are all among the most expensive and rarest mangoes in the world.

"Aling Basyang. Bayabasan. Dagat. Katang." Hindi muna siya umimik sa sinabi nito. Kapagkuwan ay nangunot ang noo niya. Sandali lang! Bakit pakiramdam niya'y kilala na niya ang lalaking ito at dahil iyon sa mga sinabi nito. Aling Basyang, ito iyong kapitbahay nila sa probinsya na palaging galit kapag nababato ang bubong ng bahay, iyong bayabasan, diyan sila ng mga kaibigan niya minsan tumambay at para na rin mangain ng mga bayabas, dagat, diyan sila naglalangoy kapag tanghali, at ang huli ay katang, iyan minsan ang hinuli nila sa ilog. Kung hindi siya nagkakamali, ang lalaking ito ay... isa sa mga naging kababata niya noon?

***Brandon's PoV*** I know it was all my fault why all the bad things that happened between me and Zariyah. I loved her at iyon ang sigurado ako. Lahat ng pagmamahal at pag-aalaga na pinaramdam ko sa kaniya ay totoo. I never fake my love for her. Unang araw ko siyang nakita noon sa simbahan ay napasabi na ako sa sarili ko na siya ang gusto kong makasama sa habang buhay. Alam kong masyadong mataas ang pangarap ko na 'yon dahil alam kong isa siyang del Real. Anak siya ng mayaman, samantalang ako ay mahirap at simpleng tao lang. Pero hindi ko ini-expect na ang isang katulad niyang babae ay mahuhulog sa akin.

Isang di malamang anino ang sumusunod sa kanya na may dalang tiyak na kamatayan. “Buhat sakay nang isang barko galing Maynila kay mararating ni Graciela ang lupang kapanganakan ng kanyang ina ang Isla del Fuego( modern day Siquijor) sa kanyang paghahanap sa kanyang lahi, ang mga mangagaway (Filipino equivalent to sorcerer/sorceress)” Malilibot sa kabanatang ito ang pagtatag ng pondasyon sa setting nang buong kuwento upang maukit ito sa imahinasyon ng mga mambabasa.

Sagot niya sa akin at uminom siya ngayong ng tubig. "Mitolohiya?" Tanong ko sa kanya. Gusto kong malaman kung ano ang mitolohiya na kanyang sinasabi. Tumango si Erigor. "Ang bawat kaharian ay may kanya-kanyang mitolohiya. Kagaya sa kaharian ng Valeria. Ang mitolohiya doon ay may isang natatanging babae na nakatakda sa hari—na siyang nakatakdang maging kabiyak at magsisilang ng tagapagmana ng trono. Dito naman sa Waldorf, ang mitolohiya ay tungkol sa isang mahiwagang bagay na kayang ibigay ang ano man iyong kahilingan. Sinabi nila na totoo iyon, kaya sumama ako sa paglalakbay para hanapin ang bagay na iyon." Kuwento niya sa akin at napapakunot noo naman ako.

Sigurado akong nasa Visayas o Mindanao na bahagi ang Boho dahil sigurado akong Hindi aabot ng tatlong oras ang byahe namin patungo rito. "Visayas, bambina. We're in Visayas." Nanlaki ang matang tumingin ako sa paligid. Visayas? Ibig Sabihin... "Bisaya?" gulat kong sabi. "Yes, why? Any problem with their language?" Natatawang turan nya sa 'kin at hinawakan ang kamay ko.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

ang tanong ni Calix. Nanlaki ang mata ko sa narinig ko. Sigurado ba siyang si Magwayen ang nakita ni Ada? Ano naman ang ginagawa ng Diyosa ng kabilang buhay at karagatan dito? Kilala si Magwayen bilang isang Diyosa sa Philippine Mythology. Pero hindi ko lubos maisip na hindi siya isang alamat. Totoo na siya sa pagkakataong ito.

Isla Malinao, Catanduanes Naglalakad-lakad ako dito sa dalampasigan para manguha ng mga shell hindi kalayuan sa bahay namin ng may makita ako na parang may bagay na nasa aplaya kaya tinungo ko ito kaagad, nagulat ako ng makita ko na hindi bagay kundi tao na walang buhay ang nakita ko kaya nahintakutan ako na napaatras.