Novel & Cerita Wake Up To Reality Madara

Nararamdaman na niya ang paglapit ng rurok, ang dulo ng kalangitan na ibinibigay ng Major— "Zaymon, please—" sigaw ni Tala habang nakapikit nang mariin, hinihintay ang tuluyang pagsabog. Krriiiiing! Krriiiing! Krriiiing! Isang nakakabinging ingay ang pumatay sa lahat. Napasinghap si Tala. Mabilis na nagmulat ang kanyang mga mata, ang kanyang katawan ay nanginginig sa isang iglap na pagbalik sa reyalidad.

Maya woke up to a crisp morning, the sunlight gently filtering through the curtains of her bedroom. She stretched, feeling the weight of the day ahead of her. It had been a whirlwind of emotions since she and Ash had decided to take the leap forward together. There was a part of her that still couldn’t quite believe how far they had come from that first awkward conversation on SoulLink. But now, here they were—facing the real world with all its complications, and despite everything, she felt a sense of calm she hadn’t expected.

Maya-maya pa'y narinig niya ang pagbagsak at tuluyan na pagbiyak ng vial sa sahig kasabay ng pagsigid ng isang hindi mailalarawan na kirot sa kanyang mga mata. Agad niya iyong tinakpan ng kanyang mga palad at napaluhod sa sahig. Makalipas ang maikling sandali, umalingawngaw na ang isang malakas at matinis na sigaw sa buong silid na walang iba kundi ang sarili niyang boses. Everything went dark. She can't feel her eyes anymore... Bumukas naman ang pintuan kung saan iniluwa ang ilang mga awtoridad kasama na ang mga tauhan na ipinadala ng presidente. Kasunod ng mga ito ang paglitaw ni Zach sa silid.

Ibig bang sabihin totoo ang sinabi ni Daddy sa akin. "What the fuckk Shinnn!!!" sigaw ko dahil nanginginig na ako sa galit. Isang putok ng baril ang umalingawngaw bago tuluyang nawala ang call. Sinubukan kong tawagan si Kiara pero hindi ko na sya makontak. Fuckkkk!!! Ngayon malinaw na sa akin ang lahat. Nang makarating kami sa Camp Andromeda ay dumiretso na kami sa mansion ng mga Andrada.

HABANG NAKABURO ANG mga maya ni Warren kay Daviana ay biglang sumagi sa isip na naman niya ang kakaibang panaginip niya ng ilang gabi kung saan kaulayaw niya doon ng walang saplot ang kaibigan. At nang dahil doon ay bigla na lang nag-iba ang reaction ng kanyang katawan na hindi niya na maipaliwanag. Gumalaw ang adams kanyang apple, at bahagya niyang pinigilan ang sariling mag-react sa pamamagitan ng pag-iwas niya na ng mga mata kay Daviana. Ipinilig niya ang ulo. Pilit iwinaksi ang mga makamundong ganap na iyon sa kanyang panaginip na malinaw na malinaw niyang nakita, na parang totoong-totoo ito.

At sa katahimikan ng paraiso, may narinig akong tinig… isang boses na mas mapilyar sa akin. “Hideoooooo.” Boses ni Marikah. At sa isang iglap, parang nahulog ako sa isang napakalalim na bangin. Ang lahat ay naging malamig, madilim, tila walang hanggan. Hanggang sa isang liwanag. Hindi yaong liwanag ng kabilang buhay, kundi ang liwanag ng realidad. Hindi ko man tuluyang maimulat ang aking mga mata, ni maigalaw ang aking katawan, ay nagsimulang bumalik ang pandinig ko.

Ilang bala ang tumama sa kan'yang katawan dahilan para mawalan s'ya ng balanse at agad na nahulog sa mataas na talon sa kan'yang likoran. "Red!" naririnig n'ya pa ang malakas na sigaw ni Maddy at ng taponan n'ya ito ng tingin ay ang luhaan na mga mata nito ang huli n'yang nakita bago ito tuloyan na nawala sa kan'yang paningin dagil bumagsak na ang katawan n'ya sa malalim na tubig at agad ding inanod pababa dahil sa malakas na current ng tubig mula sa talon.

Because we are mate, mark or not, mated or not, I will still feel his emotion or what he feels and right now, I can feel how he’s hurting even it is a just faint feeling and out of the blue, I heard Mamita’s voice on my head. “Your blood will just going to awaken once you are bitten, or something or someone is giving you a reason to wake them.” And out of the cue, I saw how my both hands glow in red again just like the last time but I calm myself to bring my hand back into its normal. Nang magtagumpay ako ay tumayo ako at itinutok ang baril sa mga kalaban ni Rashid and pointed it on their heads.

Naiintindihan na niya ang nangyayari sa katawan ni Lucas. "This is a force awakening. Nagreresulta ng pagkagising ng katawan pero hindi ng isip at kaluluwa. My magic is still there." Iniisip ni Moria na baka natrigger noong naramdaman ni Luce ang enerhiya ng dark elf. Kahit na tulog ito ay malakas pa rin ang senses niya. "Of course, he will be wary of his surroundings that he fucking casted a spell before he went to sleep. My damn mistake."

Umupo siya sa lupa at humagulhol, na nagdulot ng pag-usisa at atensyon ng maraming tao. Pakiramdam ni Madien tila ba katapusan na ng mundo sa sandaling ito. Inisip niya ang kanyang sarili na mataas ang loob at mayabang na hitsura sampung minuto na ang nakalipas at kung paano niya mawawala ang lahat at maaaring pumunta pa sa kulungan ngayon. Gusto niya na sana ay mauntog na lang siya at mamatay dito.