Wake Up To Reality Madara Novels & Stories

Pagkatapos ng aming mala-teleseryeng moment sa shower, kung saan literal na pinatunayan kong kayang-kaya kong pasunurin ang isang bilyonaryo sa pamamagitan ng simpleng pag-satisfy sa kanya, ay kailangan ko nang harapin ang reyalidad. At ang reyalidad na ‘yon? Kailangan kong makabalik sa kwarto ko nang hindi mukhang bagong salta mula sa isang matinding labanan ng mga dragon. Paniguradong magtataka sila kapag nakita nilang mukhang bagong ligo ako lalabas sa kwarto ni Lucas!

Umiiyak na awat ni Mara kaya para akong biglang natauhan at nanumbalik sa realidad. Akmang tutulungan ko na dapat si Junior nang bigla na lamang may malakas na pumukpok ng ulo ko dahilan ng pag ikot ng aking paningin hanggang sa nawalan ako ng malay. ******** Rumaragasang tubig ang naulinigan ko ngunit hindi ko magawang idilat ang mga mata. Naririnig ko rin ang parang pagtatalo ng mga boses lalaki habang ang boses babae ay umiiyak.

Sa puso at sa isip-anak niya si Andromeda. ___________________________________________________________________________ Sa malayo tumalsik ang b@ril ng Yakuza. Mata sa mata. Nagkatitigan ang mag-asawa. Nakatihaya na si Cain sa lupa. Nakapatong na sa kaniya ang kaniyang asawa. "Gori, wake up. I really miss the real you. If you di3, I di3. Come back to me."

Ilang oras din na masarap ang tulog ni Amara, siguro ay naginhawaan na siya sa kaniyang paligid, ng magising ito ay dinala ko na siya sa silid ng kambal para makita niya. “Hello Amara! Ito si Baby Maverick at ito naman si Baby Madison, sila ang magiging best friend mo. Paglaki ni Maverick siya ang magiging tagapagligtas ninyo ni Madison” anas ko sa kaniya. Nakatingin lang si Amara, tikom ang kaniyang mga bibig. Kinapitan niya ang maliliit na kamay ni Madison at Maverick. Tila na-pipi itong hindi makapag salita. Kinukurot naman ang aking puso sa nagiging reaksyon ni Amara. Ilang araw ang nagdaan at parehas pa din ang naging reaksyon ni Amara sa nakapaligid sa kaniya. Napansin namin ang pagigi

“Hello Madison, good day. Kakatapos ko lang mag-gym today. Start na ako sa kasunduan namin ng Mama mo. Nagpapaganda na ulit ako ng katawan at magpapaalaga na ulit sa derma. Tama ka, hindi ko dapat suwayin ang mama mo. Susundin ko ang lahat ng gusto niya para maging okay na ulit tayo. Gagalingan ko ito, promise!” Pagka-send ko nun sa kaniya ay nagmaneho na ako ng sasakyan ko. For sure, alam ni Madison ang mga inutos sa akin ng mama niya. Sila ang nagtutulungan para masira si Ralia. Hindi ko alam kung anong reason nila, lalo na ni Tita Madella. Pakiramdam ko ay may sama ng loob ang mama ni Madison kay Ralia. Mabuti na lang at kakampi ko si Tita Madella. Mainam na rin na magka-close kami para m

Hindi ko maiwasan na mapaluha ulit ng maramdaman ko na hindi ko sila tuloyan nawala. "She's already awake. Check her fucking quickly or I will kill you," mabilis na napabaling ang paningin ko sa may bandang pintuan ng marinig ko ang boses ni Maetel na puno ng pagbabanta. Nakita kong kasama nito ang pamilyar na Doctor at dalawang nurse.

Makatulog para makawala saglit sa tunay na realidad ngunit kahit ang bagay na yun ay pinagkait sa kaniya. Parati siyang dinadalaw ng bangungot ng nakaraan. Paulit-ulit siya nitong binubulabog kapag nais niyang magpahinga. Kaya ngayon, kung pwede lang ay hindi na siya natutulog. Ayaw na niyang ipikit ang mga mata dahil nanunumbalik lang ang nakaraan niya. Wala parin siyang takas. Hinahabol at pinapamukha parin sa kaniya ang realidad na dapat niyang harapin bilang parusa sa mga ginawa niya.

boses ulit nito na sinasabayan ng malakas na hagulhol. When Maddoxx hugs him, that is when he realizes that he is the one who’s crying. His shoulder shakes nonstop. Bumaha sa harapan niya ang magiging buhay niya kapag nawala si Elizabeth. It would be dark; he would be in misery. He will kill himself! [Maddoxx Almir] Madoxx Almir can sense something is wrong.

Pagmamakaawa niya sa kawalan kahit alam niyang imposible ng bumalik pa ang asawa na walang alinlangan na siyang iniwanan. Ipinikit niya ang mga mata at sinampal pa ang sarili sa pagbabakasakali na magkatotoo ang hiling niya na sana ay panaginip lang ang lahat at magigising din siya mula roon but reality hits him hard when nothing change at all. He's awake. He's not in a dream. This is a real-life nightmare.

Napakasarap sa pakiramdam na para bang dinuduyan siya sa alapaap. Ngunit ang malakas nito na sigaw at umaangil na boses nito ang siyang nagpapagising sa diwa ni Sereia. Dahilan upang mapabalik siya sa reyalidad, at ang katotohanan na napipikon ito sa kanya ay parang isang palaso na unti - unting umuukil sa puso niya. Pagkatapos niyon ay umalis na si Adriel.