Wala Ng Pera Or Wala Nang Pera Mga Nobela at Kwento

Agad siyang kinutya ng mga tao. Kung wala kang pera, aminin mo na wala kang pera. Kung nag-aalangan kang gumastos, aminin mo na nag-aalangan ka. Bakit mong tatawaging baliw ang tao dahil lang handa silang gumastos ng ganito kalaking pera? Bakit talunan ang ugali niya?

“Ano?! Wala ka ng pera? Ako ba ay niloloko mong bata ka?!” “Pa, wala na ho talaga—“ “Wala o baka naman nagdadamot ka lang?! Ang sabihin mo ay ayaw mo lang magpahiram! Babayaran naman kita, hindi ka lang makapaghintay! Punyet-a kang bata ka wala kang utang na loob! Pareho kayo ng ina mo mga walang silbi!”

'' sabi ko ''p-pero sheroll..'' reklamo nito kaya naman inawat ko na rin ang ilang mga sasabihin nito.. ''wala ng pero pero okay? pumunta ka na doon sa unit nung lalake na yon at kunin mo ng lahat ng gamit mo doon'' ma awtoridad na sabi ko ''pero wala akong pera sa ngayon.'' sabi nito..

"May pera na akong inaasahan. Saka wala akong balak maging p****k." "Isang gabi lang, Tasyang. Sa loob ng isang gabi baka higit pa sa halagang meron ka ang kikitain mo. Sure money. Kailan ba darating iyang inaasahan mong pera? Huwag mong masamain ang sinasabi ko pero baka naman pantay na ang paa ng nanay mo wala pa rin iyon."

“Motor lang ang meron ako, e. Hamo, kapag nakaipon, bibili ako.” “May pera ka naman. Ayaw mo lang bawasan ang pera mo dahil kuripot ka kasi!” “Patingin nga ng maraming pera na sinasabi mo,” nakamgiting sabi nito, sabay lahad nito ng kamay. “Ako ang dapat magsabi niyan. Patingin ng bank account mo.” “Sorry, wala rin akong bank account. Kumakayod pa lang ako para sa future natin.”

"You have a problem right?" "Oo tapos ano ngayon?" "Pera?" Naningkit ang mga mata niya. Is there anything wrong? Wala namang masama sa sinabi ko 'di ba? Halos lahat naman kasi ang problema pera. Tama naman siguro ako roon sa sinabi ko? Niyakap niya ang sarili niya at alam ko na kaagad ang iniisip niya. Dirty minded lady. "Hindi ako ganoong babae! Oo, may problema ako sa pera pero kahit kailan hindi ko inisip ang mga ganyang gawain para lang magkapera 'no! Hindi—"

Tumawa ito nang malakas sa sinabi niya, “Fuck. Of course.” Natatawa rin siya. Ruth knows that life doesn't rely on money or how wealthy a person is. Ang buhay ay may hangganan lang talaga at kung talagang oras na, oras na. Walang pera ang pwedeng makapagsalba sa buhay ng tao. Sa kaso ng ina niya, rason lang ang kawalan nila ng pera para sa pribadong doktor magpa-checkup.

"Para mailigtas ang sarili niya, kinailangan niyang magpanggap na patay na at tatlong taong nagtago! Tell me, ma, ganoon ba ang inang nagbenta ng anak kapalit ang pera?" "H-how should I know? E, baliw iyong mukhang pera na iyon!" "Kung talagang mukhang pera si Isa, hindi siya aalis nang hindi dala ang pera! Isa sa inyong dalawa ang nagsisinungaling at hindi si Isa iyon!"

“Pera? Aanhin niyo ang pera, Aling Norma? At wala ako non.” “Sinungaling!” Kitang-kita ko ang panggigigil sa mga mata nito at bahagya akong dinuro. “Magsisinungaling ka pa sa ‘kin? Bigyan mo ako ng pera. Kailangan namin ‘yan ng ama mong inutil para pambayad sa kuryente.” “Wala nga akong pera,” mariing kong sambit.

Para saan at may pera ako? “Nah, hindi naman.” nakangisi kong wika habang ang mga mata ay nanatili sa daan. “Don’t worry about the money, okay? Makikita ko pa naman bukas ‘yong magagastos natin ngayon.” dagdag ko pa. She heaved a sigh at sinandal muli ang kanyang ulo sa aking balikat. “Bahala ka...” I know I won this conversation.