Wala Ng Pera Or Wala Nang Pera Mga Nobela at Kwento

Napukaw ang inis niya dahil sa sinabi nito, bagaman ay walang halong pagmamayabang sa tinig ang pagkakasabi nito. "Hindi ko kailangan ng pera mo," mahina ngunit mariin niyang pagkakasabi na bahagyang ikinakunot noo nito. "Hindi ako katulad mo na maraming pera, kailangan kong magtrabaho para sa sarili ko at hinding-hindi na uli ako tatanggap ng pera kahit kanino man kung hindi ko naman pinaghirapan," mahabang lintanya niya na bahagya pang tumaas baba ang d****b sa hingal.

taas-noong sagot ko. Desperada na kung desperada pero pera lang talaga ang habol ko sa kaniya. Sino namang may ayaw sa pera, 'di ba? Mas panalo nga lang ako dahil bukod sa guwapo na siya, at binibigyan niya ako ng malaking pera, nadidiligan pa ang bulaklak kong akala ko ay malalanta na. "So, it's just all about money," kumunot ang noo ko dahil sa kaniyang sinabi, may halong pagkadismaya sa kaniyang tono.

Ang masama pa, ang kanyang walang ingat na paggastos ay naubos ang aking ipon. "Hindi ko kaya ito!" Sumigaw si Subject Two sa frustration isang araw. "Kung ako ay isang mayaman na ina, ang buhay ay magiging mas madali. Bakit siya nagkaroon ng mga anak kung wala siyang pera?" Sumama ang simpatiya sa mga manonood. Lumingon sila sa akin na may nagtatanong na tingin, iniisip kung may lohika ba sa likod ng desisyon ko.

tanong nito sa akin. "Waka ka ng pakialam kung may pera ako o wala." "Huwag kang magmaldita diyan dahil hindi sa'yo bagay." "Bakit? Dahil hindi ba sa hindi ako maganda kaya bawal akong magmaldita?" "Yes! At bawal magmaldita ang walang pera." sagot nito sa akin saka tumawa ng mahina. Nang-aasar.

Tukso ko sa kanya. " Tumahimik ka nga. Alis na alis mag-impake kana." "luh. Grabi ka naman kuya. Oo na daanan mo ako. Alam mo naman na Wala akong Pera. " "Ofcource . Bye."

Natural lang na hingian niya ito ng pera para sa gatas. "Araw-araw na lang, pera, pera! Akala mo ba bangko ako? Wala akong makina na nag-iimprenta ng pera! Kung kaya mo, ikaw na ang magtrabaho at kumita. Alam mo lang kumain at kumain, ang taba-taba mo na parang bola, at pangit ka na parang halimaw." "Akala mo ba madali para sa akin? Lahat ng bagay sa bahay, ako ang umaako, at kahit ang sweldo ko, hindi ko magawang gastusin para sa sarili ko."

saad ni Tristan sa kanyang kapatid. “Ano ba ang masama sa pera? Mas okay na maraming pera kaysa wala,” dagdag pa ni Trina. “Alam ko pero kung galing sa masamang tao na ‘yon ay ‘wag na lang. Kapag malaki na tayo ay puwede kang magtrabaho para magkaroon ng pera. Hindi dapat tayo umaasa sa pera ng iba. At isa pa, iiwan mo ba kami kapag wala kaming pera?”

Tumango-tango naman si Hexy saka napangiti. "Oo nga po pala, wala palang kuwenta ang isang tao kapag walang pera," saad niya. "Nasa isip mo lang 'yan," sambit naman nito. "Eh, kapag wala po akong pera, hindi niyo naman ako kinakausap. Kinakausap niyo lang ako sa tuwing nagpapadala ako ng pera." Sumama naman ang tingin ng ama niya sa kaniya.

"Oo ako nga, pero dahil sa nangyari kahapon, wag muna ituloy, at meron ako asikasuhin, wag ka mag alaala bibigyan kita pera, pang grocery nyo ngayun araw." "Kahit wag mo na ako bigyan, dahil hindi mo kame obligasyon, salamat na lang." "Bibigyan pa rin kita sa ayaw at gusto mo, wala k pera diba, bat ayaw tanggapin." "paano malaman wala ako pera.? Sa bagay alam mo pala ng lahat sa akin, wala na ako sikreto diba dahil lahat inalam mo." "Wala ka magagawa gusto ko eh! Kaya bilisan mo na dyan, maaga ang appointment ko ngayun araw."

Bente pesos lang ang meron ako. "Why? What's wrong? Ayaw mo ba?" Nag-aalalang tanong niya sa'kin. Hala, mali ata nasa isip niya. "No, hindi sa ganun kaso... wala akong pera." Hininaan ko ang boses ko nung sinabi ko na wala akong pera.