Novel & Cerita Paano Magtipid Ng Pera

Napapansin niya kaya? Kahapon, palihim akong pumunta sa isang bangko at sinubukang maglipat ng pera mula sa account ni Alted na mabilis ko naman na-access noong nakaraang gabi. Inilipat ko ang pera sa isa kong card para matingnan kung paano ang proseso ng paglilipat ng nito, ano ang gagawin, ano ang mga dapat isaalang-alang at paano maayos na maibabalik ang lahat sa dati. Ibinalik ko rin naman ang nalipat na pera sa account niya. Naisip kong kakailanganin ko iyon. Kailangan marunong ako sa ganito.

Halo ang kaba at pag-aalala. "Kailan ba uwi mo?" muling tanong ng kapatid niya. "Malapit na..." At sa lalong madaling panahon. Kailangan niya nang mag-isip ng paraan. "Sige na... Magta-transfer uli ako ng pera." Hindi na niya hinintay makasagot ang kapatid niya at pinutol niya na ang tawag. Nagpunta siya uli sa online bangking ni Percy at nag-transfer ng pera saka muling ibinalik ang cellphone sa kinalalagyan niyon. Lumapit siya sa sink at inayos ang sarili saka lumabas.

"Heto, pamasahe mo pauwi sa bahay ninyo. Hindi kita puwedeng isama sa Manila balong e." Gusto niyang tanggapin ang perang iyon ngunit sa totoo lang, hindi siya sanay tumanggap ng pera na hindi niya pinaghihirapan. Iyon ang turo ng mga magulang niya mula nang bata pa siya. Ang pera, kailangan pinaghihirapan. Kung gusto mong magkapera, kailangan mo munang magbanat ng buto at hindi iyon basta na lang ibinibigay na walang kapalit. Inilagay niya ang palad niya sa kaniyang likod saka siya yumuko.

Hindi niya maisip na makatatanggi ang isang tulad ni Brooke Quijano sa pera, kaya't ang pinakamadaling paraan para masolusyonan ang problema ay sa pamamagitan ng pera. Isang ordinaryong babae lamang si Brooke Quijano. Mahirap para sa kanya na hindi maengganyo sa pera. Pagkatapos ng lahat, karamihan ng tao ay nagtataguyod ng kanilang buong buhay para sa salitang "pera." Ang makapanindigan sa tukso ng pera ay bihira at isang kakaibang katangian.

Tanong niya rito. “Dapat lang, para matuto kang magtipid.” Sagot ng uncle John niya sa kanya. “Anong magtipid? Alam mo bang binigay ‘yon ni Lola?” “Alam ko, kaya nga kailangan mong tipirin, dahil wala na ang lola mo, at wala akong balak na bigyan ka ng maraming pera. Lalo na at hindi mo pinaghihirapan.” Lalong napa-kunot ang kanyang noo na tumingin dito, dahil sa sinabi nito.

"Marami akong pera kaya 'wag kang mag-alala. Ni hindi man nga lang nabawasan ang pera ko, eh." "Next time, kapag nagbigay ka ulit ng ganito sa akin ay hindi ko na tatanggapin. At saka, magtipid ka kahit marami kang pera kasi kapag matanda ka na kakailanganin mo ang mga iyon." Tumango-tango ito. "Alright. I will keep it in my mind." "Dapat lang! Gayahin mo si Kuya Hendrick. Si Kuya kasi praktikal 'yan pagdating sa pera, eh."

Nang taasan niya ito ng kilay, nakipagsukatan ito ng tingin sa kanya. "Pera." Mahinang saad nito habang nakalahad pa rin ang kamay. "Akin na muna ang bayad dahil nakakaistorbo ka. May nakita akong perlas na ginagawa nilang palamuti rito pero hindi ko alam kung ano'ng klase 'yon. Kailangan nating kilatisin—"

Kaya nagpasya siyang maging mapagbigay at gumastos nang konting pera para mas mapadali ang buhay niya. Kaya sinabi niya nang direkta, “Ma, hindi problema ang pera. Magpapadala ako ng isang milyong dolyar sa account mo mamaya. Pwede mo itong gastusin sa kahit anong gusto mo sa mga daraan na panahon.”

hindi makapaniwalang tanong niya, at itinuon ulit ang atensyon niya sa mga pinamili niya kanina. Nilapitan ko naman ito at saka pinantayan. Saglit niya akong binalingan at itinuon ulit ang sarili sa kaniyang mga pinamili. “Simula ngayon, kailangan mo nang magtipid.” seryosong sabi ko. “Why would I? Marami naman akong pera.” sagot niya habang hindi ito nakatingin sa 'kin.

"Lahat gusto mong agawin? pati ang mga luho ko?" "Pati yun! paano ako maghahawak ng pera niya? paano magbabudget? kung sayo pa lang, mauubos na? Alam mo, Audrey, matuto kang magbanat ng buto. Wag kang basta na lang bubukaka dyan, saka sasahod ng malaki." "P*****a ka! aagawin mo na nga siya, pati yung para sa akin, kukunin mo pa?"