Wala Ng Pera Or Wala Nang Pera Novels & Stories

Di naman kasi ako natatakot na baka ninakawan nya ng pera yong wallet ko o kung ano man. Ang totoo nyan eh, nahihiya ako. Nahihiya ako kasi walang lamang pera yung wallet ko kahit peso, sobrang linis talaga nun. Akalain mo yun pumunta ako dito sa mall na walang dalang pera? Kaya nga si Ken yong manlilibre sakin. I mean, kaya nga ako nag papalibre kay hubby kasi wala akong pera guys, nakakalungkot diba? Ah, ako lang ba ang nalulungkot.

Sige nga iconvert ko kaya sa peso ang perang two hundred million dollar? "What? I'm just bored, you know." bored daw siya. Bigyan ng masigabong palakpakan si koya. Kung ganoon kung bored kailangan igasta ang pera sa isang walang kakwenta-kwentang bato ni darna?! Hindi na rin ako magtataka kung isa sa mga nakabili niyan mag-aala darna na.

“Pwede bang umupo ka.” “Ayoko, bigyan mo muna ako ng pera.” “Wala akong dala rito, dahil iniwan ko lahat ng cash card ko sa bahay.” Wika nito, kaya tinitigan niya ito. “Alam mo bang ayaw na ayaw ko sa lahat ay ang isang sinungaling?” “Hindi ako nagsisinungaling sa ‘yo. Ang lola moa ng gumastos ng lahat, kaya hindi ko kailangan magdala ng pera.” Wika nito, kaya inis siyang napaupo.

"Bakit kaya mo bang bayaran? Gagamitin mo yang pera mo pambayad?" Hindi na ako nakapagsalita sa mga nasabi niya. Naisip ko nga na bayaran yung bills pero nawala sa isip ko na mas kailangan ko pala yung pera. Kailangan namin ng pera, hindi lang ako. Pero nahihiya na ako kay Allora kung palagi na lang akong nakaasa sa tulong niya. "Ako nang bahala dito, Dyosa. Wag ka nang umangal-"

"Networking? Ano iyon?" My Ghad! Mauubusan na yata siya nang mga banat sa dead-signal nitong lalaking ito. "Ang bagal mong...hay! Huwag na nga lang. Napaka-slow ng brain cells mo. I am trying to make your stomach appeared some butterflies too. Pero alam mo. Mauubusan na ako nang hininga, ng mga pamatay kong words of wisdom ay matagal bago mo pa iyon maintind—"

"Kung tutuusin, kakailanganin mo ng napakaraming pera para matiyak na lahat ay naibibigay ang kanilang mga pangangailangan." “Huwag kang mag alala! Marami akong pera ngayon! Paano kung sunugin ko ang ilan dito para lang mawala ka sa negosyo?”

tanong nga niya dito. "Gusto ko lang naman na bigyan ka ng pera. Alam mo naman na napakahalaga sa ating mga tao ng pera, 'di ba? We can't live without it, right? Bawat galaw natin kailangan ng pera, eh. Kung wala kang pera ay hindi ka mabubuhay sa mundong 'to. Kahit nga patay na ay kailangan pa rin ng pera. Kaya ganoon kahalaga ng pera, Rosalina. Kunin mo na 'tong binibigay ko sa 'yo na pera. Masama ba na bigyan kita ng pera, huh? Hindi naman siguro. I know kailangan mo ng pera kaya kunin mo na 'to. 'Wag ka nang mahiya, Rosalina," sabi ni Richard sa kanya habang hindi pa rin niya kinukuha ang perang binibigay nito sa kanya.

𝑆𝑎 𝑝𝑎𝑔𝑘𝑎-𝑚𝑎𝑙𝑑𝑖𝑡𝑎 𝑛'𝑦𝑎! Tinatanong n'yo yung pera na inaalok n'ya sa'kin? Hindi ko 'yun tinanggap, hindi naman ako mukhang pera at baka isipan pa n'ya na, habol ko ang pera n'ya.

] Kumunot ang noo ni Celina nang masagot niya ang tawag ng kaniyang ina dahil sa sinabi nito. "Pera?" [Oo, naglagay ako ng pera sa banko mo. Para kung may kailangan o gusto kang bilihin ay mabibili mo agad.] "Hindi ko kailangan ng pera, Mom." [Hindi mo kailangan ngayon, pero kapag nag-umpisa ka na naman pumasok, ay kakailanganin mo 'yan. Kaya huwag ka ng makulit. Wala ka na rin namang magagawa dahil nasa banko mo na ang pera.]

napapa-iling na lang ako ng ulo sa aking isipan dahil pera ang pinag-uusapan nila. “Fuck dude-" “Just do it Montenegro-" “Fuck dude-right now? May utang bang binabayaran agad? Ayaw mo bang patulugin ko muna ang utang bago mo ako singilin? Kanina lang ako humiram sa'yo ah, wala pang 24 oras, shit I'm broke." mura ulit na kung sino man. Mabuti pa sila dahil isang sabi lang na pera ay easy lang sa kanila at agad nasa harapan nila. Sa isang katulad ko ay sobrang hirap na hanapin at pagkasyahin ang limang daan lalo at sobrang mahal na ng bilihin ngayon.