Wala Ng Pera Or Wala Nang Pera นิยาย & เรื่องราว

Nakakunot ang noo niya, puno ng pangungutya ang tingin. “Pera,” diretsong sabi niya. “Kailangan ko ng pera. At ngayon na.” Napailing ako. “Ma, wala akong extra ngayon. Pagod ako. Umuwi ka na.” Lumapit siya kaya napaatras ako. “’Wag mo akong ginagago, Marga. May pera ka. Nakita ko ang mga damit mo, mga gamit mo, ang pag-stay mo sa condo. Kung hindi ka buntis, saan ka kumukuha ng pera ha? Ha?!”

“Uhm...” Hindi makasagot agad si Ada. Lihim siyang nataranta ng paunti-unti. Ano ang sasabihin niya? Hindi naman pwedeng magsinungaling siya sa mga ito. Nakakakonsensya lang. “You know what, pwede ka naman lumapit sa amin kung kailangan mo ng pera. Pero honestly, never pa kitang narinig na kinapos sa pera. So what exactly is going on?”

Sa madaling aalita, tungkol sa pera muli ang lahat ng ito. Kung mayroon kang pera, gusto ng mga tao na makipagkaibigan sayo. Gayunpaman, kung wala kang pera, magiging masaya ka na kahit na maalala nila ang iyong pangalan! Alam na alam iyon ni Gerald. Hangga't mayroon siyang pera, siya at si Sharon ay maaaring bumalik pa rin mula sa kung saan sila tumigil at magpanggap na parang hindi naganap ang tatlong taong agwat.

Ikaw Ang bahala Havana,pero Wala akong alam na ibang trabaho eh kundi Dito lang,"aniya hanggang sa nagpaalam na Ako dito, Paano na kaya ito,Wala na akong Pera,baka Isang lingo na lang Pera na hawak ko,Hindi ko pa nakabili Ng kalan,ani ko. pls support my story salamat ♥️ comment down ?

Mataray na ani Trexie at inirapan din ang katulong. "Excuse me, sa ating dalawa ay mas mukha kang kawawa dahil bukod sa hindi mabuhay kapag walang pera ay hindi rin maka survive mag isa. Saka kawawa ka rin dahil walang magmamahal sa iyo kapag wala kang pera!"

“Nasa sa'yo na kung worth it ba ako o hindi. Hindi naman matutumbasan ang lahat at hindi matatapatan ng pera ang worth ng tao. Kahit gaano ka pa mayaman, may mga bagay pa rin na hindi mo mabibili, at saka wala ka naman kinalaman sa financial state ko, hindi ba?” Habang seryoso ang mukha, sinabi ni Colton, “Walang kwentang argumento.” Nagkibit-balikat si Freyja. “Sinasabi ko lang ang totoo. Kung iniisip mo na wala akong pera, sinong nag iisip na hindi sila kulang sa pera? Kung gusto mong pahiramin ako, hindi ako mahihiya na magsabi. At saka, ikaw ang unang nagsabi. Hindi naman ako nagmakaawa na gawin mo.”

Pera, pera at maraaaming maraming pera. Sa murang edad nakatatak na sa isipan ko na dito sa mundo kailangan ng pera para mabuhay. Bawat galaw may katumbas na salapi. Kailangan ng pera pambili ng pagkain, damit, mga gamit at higit sa lahat kailangan ng pera para sa mga pang-araw-araw na pangangailangan. Tawagin na akong mukhang pera, pero sa mundong ito hindi ka mabubuhay kung wala ka nun.

Wala namang maidudulot na mabuti ang pag susugal! "YAN DIN ANG SINABI MO NONG NAKARAANG LINGGO AT SAKA WALA KA TALAGANG PERA KASE WALA KA NAMANG TRABAHO!! EWAN KO NGA BA KUNG ANONG NAKAIN KO AT NAG PAUTANG AKO SAYO NG PERA!!"

I said and smirked at him. I can afford that but of course mas may kailangan ng pera ko and that is 'need'. Tama? Tama. May time para sa wants. BWAHAHAHAHAHAHA kasalanan mo yan, Takeo. He just shrugged and answered "okay". What the hell? May pera ba siya na gano'n kalaki? Hello, bodyguard ko siya tapos mas afford niya pa yung prada kesa sa akin?! Excuse me?

Sa palagay niya kaya, kayang tapalan ng pera ang pagkawala ng virginity ko? Hindi ganoon iyun. At kahit na masakit, siguro, kailangan kong ibaon sa limot ang mga nangyari sa amin kagabi "Tsk, hindi ito isang kabayaran. Miss, nakikita mo ba ang hitsura mo ngayun? saan ka umuuwi? SAan ang bahay mo? Sa palagay mo ba, makakauwi ka ng maayos sa inyo kung wala kang pera?" seryoso nitong sambit