Novel & Cerita Wanita Kuat

Mabuti na lang at hindi siya naka-harap sa akin kaya likod lang niya ang nakikita ko. Pinagmasdan ko ang kanyang likuran. Likod pa lang niya ang nakikita ko pero masasabi ko na maganda ang kanyang katawan. Nakaka-inggit! Kung sana ay ganoon din kaganda ang katawan ko. Iyong may malapad na balikat, abs, malaking braso at d****b ng isang matipunong lalaki. Yung tipong hindi ko na kailangan gumamit ng supporter para maitago na isa akong katawang babae... Ang kaso wala akong bukol sa baba.

"Hindi naman bawal umiyak, Lollipop. If that is your only outlet to let go your emotion, then cry as much as you want." "Ang pangit lang kasi tingnan. Pakiramdam ko, masyado akong broken." "This may sound off to you, but, a broken woman shines more during her dark times, not because the world will stand behind her to share her distress, but because inside her a strong warrior will be awaken." Hinawakan niya ang kamao ko at pinisil. "I see one in front of me right now. A broken yet very beautiful woman, oozing with strength and confidence. This is what you need to bring with you to the court."

malakas na sabi ni mommy na mas ikinatahimik ng lahat, tanging iyak ni Jaidah ang naririnig. “Jusko naman! Jusko!” Ramdam ko ang stress ni mommy, bagay na hindi niya ginawa sa akin dahil nasa tamang gulang na ako noong nabuntis. “H-Hindi naman na po ako minor—” “Yes! But that doesn’t mean you’re allowed to do the things that will harm you! Buti sana kung tapos ka na sa studies mo—” “T-Tita same lang naman po tayo ng age noon—”

Hell? "That's an order." This women here is powerful. Sobrang lakas nito na mararamdaman mong wala kang karapatan na suwayin siya. Isang tingin mo pa lang mararamdaman mong kailangan mo siyang luhuran, at purihin. Bawat salitang binibigkas at kahit bawat galaw ng bibig ay parang hinihigop nito ang lakas ng mga nilalang na nasa paligid.

Hindi na ito tungkol sa kapangyarihan. Kundi tungkol sa babaeng hindi niya kayang mawala.

"Kono josei wa totemo yowa-sō ni miemasu. Kanojo ga ningen hanare shita tsuyo-sa o motte iru to kakushin shite imasu ka? Sore wa kanōdesu ka?" ( "This woman seems so weak. Are you sure that she possess a inhumane strength? Is it even possible?" ) Base sa paraan ng pagsasalita niya, ay nasisiguro kong may kausap siya. Pero bakit hindi ito nagsasalita? "Ahh, shut up old man. You talk too much." Natuod ako sa kinauupuan ko. I was shocked. Ang boses na iyon, ay pamilyar sa akin at sigurado akong narinig ko na sa kung saan!

“You’ve changed, China. You’re not the same woman na laging tinatago ang sarili sa anino ko.” Ngumiti ako, kahit nanginginig ang dibdib ko. “Maybe kasi finally, natutunan kong hindi ako powerless. Hindi lang ako ‘yung babae na kailangang iligtas. May boses din ako.. May silbi. May tapang...isa na akong ina na may anak at pamilyang pinopritektahan.”

Nahihiyang sinabi ni Victoria, "Tito Randall, nambobola mo ako. Ako... Ako ay isang napaka-ordinaryong babae." Bilang isang ordinaryong mortal, natural na gusto ni Victoria na magkaroon ng mga superpower, ngunit hindi niya gusto ang ganoong uri ng kakayahan. Upang magamit ang kanyang kakayahan, kailangan niyang humalik sa maraming lalaki. Hindi kaswal na babae si Victoria. Siya ay may mataas na mga kinakailangan para sa kanyang mga kasosyo, at hindi hahalikan ng sinuman.

"Ate Dahlia, hindi ko yata kayang gawin iyan." "Then you have to let him go. Wala ka nang magagawa kundi kalimutan iyang nararamdaman mo. Only strong and persistent woman can have their own happy ending, little sister. Kung mahina ang loob mo, magtiis ka na lang." Matagal akong hindi nakaimik. She's right. I've always been weak, kaya nga hindi ko nakukuha ang gusto ko dahil pinangungunahan ako lagi ng takot at pagdududa sa sarili.

Napilitan siyang habulin na naman ito. This woman is imposible. Nagtataka na talaga siya kung saan ito kumukuha ng tatag at lakas na gawin lahat ang ginagawa nito. She is like a wonder woman in disguise, parang hindi napapagod.