Novel & Cerita We Are What We Repeatedly Do

Huminga ako ng malalim na walang kahit anong sabit. Sino ang magsasabing ito ang magiging wakas ng kuwento ng aming buhay? Masarap magpatawad. Magaan sa dibdib na tanggapin ang mga bagay na hindi pinipilit. Kung hindi itinadhana sa una, baka pagtatagpuin ng pagkakataon sa huli. Matutong magparaya. Kailangan magbigay ng pagkakataon hindi lang minsan, hindi lang dalawa, paulit-ulit na pagkakataon at pag-iintindi dahil hindi lang naman minsan magkamali ang tao, pwedeng magkamali ng paulit-ulit at nasa sa atin kung hanggang kailan natin pagbibigyan ang pagkakamaling iyon. Naniniwala na ako na lahat ay may kakayahang magbago. Na kapag masama ang isang tao, magiging masama na hanggang dulo.

Kaya sa lahat ng ating ginagawa ay ating pag-isipan nang mabuti dahil nagiging repleksyon din ito sa ibang tao na kung ano ang nakikita nila ay ito ring naiimpluwens'yahan natin pabalik sa kanila. Kaya maging mabait tayo palagi sa ibang tao, piliin palagi ang umintindi at makinig, makiisa sa pantitindig at iayon ang ating sinasabi sa ating mga kinikilos. Hindi lang tayo impluwensiya para sa kanila ngunit para na rin sa mga susunod na henerasyon na kanilang ding gagawin sa panahon nila.

At kahit pa may makakilala, sa sandaling ’to, wala na akong energy para mag-care. “Palagi akong magchachat,” sabi niya agad, parang gustong saluhin ang katahimikan. “And I’ll make sure na mag-video call tayo.” Napangiti ako ng kaunti. Kagabi pa namin ’yan sinasabi sa isa’t isa—parang paulit-ulit naming nirerehearse ang pangakong ’yon, umaasang sa dami ng ulit, mas magiging totoo, mas magiging matibay. Pero kahit ilang beses pa naming banggitin, hanggang ngayon, lumalabas pa rin ’yon sa bibig namin na parang reassurance na pareho naming kailangan.

"In life we do things. Some we wish we never done, some we wish we could replay a lot of times in our minds. Pero in the end, they all make us who we are. At sa huli, it all shape every detail about us." Nakinig lang kami kay sir. 'yong pagsasalita niya para bang nag lelecture ng isang lesson pero 'yong tipong mapapakinig ka. "If we were to reverse any of them, we wouldn't be the person we are. So just live, make mistakes, have wonderful memories but never ever second guess who you are, 'wag na 'wag mong pagdudahan ang sarili mo!"

And I don't want that, I will fight until life would give up on me. My problems kept on piling up—like a stack of paper and I'm afraid of making a single mistake. It's like a domino, that in every one mistake then there goes another. And I don't want that. I need to do something. But what is that something? –– Klareynah

Tumalikod na ako at naglakad pabalik sa opisina. Nakaupo akong tulala sa desk ko. Sa isip ko, isang tanong lang ang paulit-ulit na umuukit sa utak ko. "Bakit ganito palagi? Bakit kahit anong gawin ko, ako pa rin ang laging mali? Ako pa rin ang masisisi sa bandang huli. Kahit alam kong wala naman akong kasalanan." 🩷🩷🩷🩷

Siya ay palaging naniniwala na ang pagiging hindi tapat minsan ay magliligtas sa iyo ng isang daang beses. Ang pangunahing katangian ng isang tao ay palaging magiging pareho. Ayaw niyang magbayad ng anumang halaga para sumugal kung magbabago ang isang tao. Sa kanyang buhay, walang maraming pagkakataon na magkamali. Ang tanong na ito ay nag-alinlangan kay Demux, dahil hinahanap pa rin niya si Quin-Quin...

Nakatingin na rin siya sa malayong dako ng bintana. “Pero, alam mo bang masuwerte pa rin tayo sa kanila, kasi kahit paulit-ulit tayong nasasaktan sa kung anumang dahilan nila mananatili pa rin ang salitang mas matatag tayo sa pinaglalaban nila. Nakikita natin kung ano ang ginagawa nila at nagkakaroon tayo ng dahilan upang mas mag-improved sa mistake na nasa harapan natin, samantalang sila nabubulag at hindi nakikita kung sino at ano na sila sa mata ng taong mas malaki ang pag-unawa kaysa sa kanila. Tulad nila, we are not perfect but having a deep awareness of what people action, says, and reaction was our big lesson to learn. We aren’t here to manipulate people around us instead we just let

Naintindihan niya na ang ating buhay ay bahagi lamang ng mahabang kadena — na ang bawat hakbang natin ay nakakaapekto sa susunod, at na ang tunay na tagumpay ay hindi ang pag-angat ng sarili, kundi ang pagtiyak na ang kadena ay mananatiling matibay para sa lahat ng darating pa. Ngayon, ang ating kwento ay patuloy na isinusulat sa bawat desisyong ginagawa natin, sa bawat punong itinatanim natin, at sa bawat pagkakataong pinipili nating maging tapat kahit na mahirap. Ang mga pangalan ay nagbago na, ang mga mukha ay napalitan, at ang mga hamon ay may bagong anyo — ngunit ang diwa ay nananatiling pareho. Ang pagiging matatag sa harap ng madaling maling solusyon, ang pagiging maingat sa paggamit

“Syempre malakas loob ko.” “What goes around, comes around.” “Kung babastusin mo ako, kung gayon maghanda ka na gawin ko din ang pareho.” “Hindi ako manonood lang at walang gagawin habang tinatapakan mo ako, hindi ba?” “Ang mundo ay hindi umiikot sayo.” “Ang batas ay hindi din ginawa para sayo.” “Kung hindi mo maintindihan ang simpleng katotohanan, kung gayon tumigil ka sa pagpapahiya sa iyong sarili sa publiko.”