We Can Be Heroes Novels & Stories

Kaya naman alam na ng mga alagad ng batas at mga mamamayan ang kasamaan nito. Tumawa na naman ito ng malakas, "napaka laki mong tanga! Dave, alam mo bang hindi mo kayang maging isang super hero! Kung paanong hindi ako maaring maging isang hari!" malakas nitong sambit sa akin.

Hindi ko namalayan ang pagpatak ng luha sa aking mga mata. I didn't regret saving her. I hate regretting anything. Yet I couldn't help but blame myself for being reckless. Dapat tumawag ako ng pulis. Tangina! Nasa loob ako ng kulungan kung saan abot kamay ko lang ang mga pulis. Pwede ko ring mabilis na puntahan ang kapatid ko pero hindi ko ginawa. Fuck! Hindi ako nagkamali ng hinala. Being heroic doesn't mean saving lives, it means losing your life easily. It makes you more susceptible to death.

Can we not, for once, stand united against the world, drawing strength from our shared love and commitment? Nangangarap ako ng isang kinabukasang kung saan maaari nating itapon ang mga papel ng bayani at martir, kung saan ang ating kaligayahan ay hindi lamang isang pag-aalala kundi isang prayoridad na dapat ipaglaban. "Can we stand up for each other this time? You and me against the world."

"Huwag kayong mawalan ng pag-asa kaya natin 'to!" How can we win, if we can't use our magic?

Pero sa social media, isang delubyo ng suporta ang bumuhos para kay Ralph. “Napaka-rare ng taong marunong humarap sa mali at ayusin ito. Respeto para kay Atty. Ralph!” “Minsan, ang tunay na hero ay ‘yung marunong magsabi ng sorry.” “Hindi mo kailangan maging perpekto para maging totoo.”

“And for once, hindi ko kailangang patunayan na kaya ko. Kasi alam kong kaya mo rin.” Humawak siya sa kamay ko — firm, protective, pero may lambing. “We built this not just for us,” he said. “But for Gideon. For the people who believed in us, kahit ang gulo natin.” Nakangiti na ako, pero may luha na rin sa gilid ng mata ko. “Gideon,” sambit ko. “He asked me kanina, ‘Mommy, are you and Daddy heroes now?’”

Compatible na compatible. Pinaglaruan ko na lang ang daliri naming dalawa ni Hero para maiiwas ang tingin sa hindi kanais-nais na tanawin na nakakainit ng bumbunan. "Ayos lang. Mag-start na rin naman kami maya-maya, e. Sakto nga ang dating ninyo at magkakaroon na ng kasama itong babe ko," sagot ni Hero na sa tingin ko ay hindi magandang ideya.

-Dan. Nahagip ng mata ko ang pag-alis ni Aux dito. Why so sudden? Bored? Again? "Just give me a reason, just a little bit's enough Just a second we're not broken just bent, and we can learn to love again It's in the stars, it's been written in the scars on our hearts That we're not broken just bent, and we can learn to love again Oh we can learn to love again Oh we can learn to love again oh oh

Pagkatapos ay sabay-sabay na kaming naglakad. "Life is full of endless struggles. But, it is part of human nature, we are inborn to it. The best thing we could do is to find ways and make our way out carrying the lessons and confidence we earned throughout the process. Let's all stay strong and humble. We may not let those struggles dictate our individual self as a whole." – BeauWP

Sagot ko sa kaniya at bumalik ako sa pagkain ko. " Panong hahayaan? Kaya paulit ulit nila ginagawa sayo dahil hindi ka lumalaban. Ako ng bahala ihahatid kita bukas sa School If they try to hurt you again, I will make sure that they will not be able to enter that school again." Seryoso at galit na sabi ni Hero, hindi na ako naka imik pa sa kaniya dahil alam ko na hindi siya mag papa pigil sa gusto niyang gawin.