Not All Heroes Wear Capes Novels & Stories

Kapag pumapasok ako sa mundo ng mga anime at komiks, lagi akong naaakit sa mga karakter na may ‘kunot noo’ na ekspresyon. Ang mga ganitong uri ng karakter ay kadalasang nagdadala ng lalim at pagkakaiba sa kwento. Isang magandang halimbawa nito ay si Shikamaru Nara mula sa 'Naruto.' Ang kanyang pagpapakita ng pagkabigo at pagnanasa sa kapayapaan ay kadalasang nagiging sanhi ng kanyang pagkakasalungat sa iba. Naging napaka-king estratehiko niya sa mga laban, ngunit sa likod ng kanyang ‘kunot noo’ na anyo ay ang hindi kakatwang talino at kakayahang ianalyze ang sitwasyon. Ipinapakita nito na sa ilalim ng masalimuot na panlabas ay may mga kung ano ang tunay na umiiral na damdamin at pawang pagnanais na hindi makita ng iba.

Minsan naman, ang ‘kunot noo’ na ekspresyon ay nag-iindika ng sariling insecurities, tulad ni Yuki Nakano sa 'The Quintessential Quintuplets.' Sa kanyang mga simpleng pagkilos at reaksyon, madalas na naliligaw ang kanyang landas sa desisyon, nagdadala ng mga unti-unting ligaya at sakit. Kaya't habang tinitingnan natin siya, naisip ko na ang kanyang ‘kunot noo’ na ekspresyon ay hindi lang isang bahagi ng kanyang karakter, kundi simbolo din ng kanyang mga patuloy na pagsubok at pagbabago sa kwento. Tila nagiging hindi siya madali sa ibang tao, ngunit sa pag-unawa sa kanyang mga linyang iyon, natututo tayong makita ang bagsik ng kanang pag-uugali.

Sa halos lahat ng mga kwento, ang ‘kunot noo’ na mga karakter ay nagiging pinto upang palawakin ang ating pag-unawa at mapalalim ang ating empatiya. Nakikilala natin ang mga ugat ng kanilang emosyon at takot na dalhin sila sa iba't ibang antas ng kanilang pagkatao. Sa mga ganitong pagkakataon, itinuturo sa atin ng mga kwentong ito na ang bawat ngiti ay may kasamang kwentong hindi nakikita sa unang tingin, at ang 'kunot noo' na mga ekspresyon ay mayroong higit pang kahulugan na dapat tingnan at unawain.