We Went Back Novels & Stories

"Kung ginagawa mo 'to dahil kamukha ko si Jordan, please don't." Pero hindi pa rin niya ako binitawan. "I'm sorry, Rosa," ulit niya. "Naiintindihan ko," sabi ko. Tila may sariling isip na yumakap ang mga braso ko sa kanya. "We should go back," sabi ni Beckett nang pakawalan na niya ako. Pabalik na kami sa cabin nang may tatlong kalalakihan ang humarang sa daraanan namin.

Wala naman akong magawa kung hindi ang pumayag sa gusto niya. "Let's go back. Kaya mo na ba? " Tumango lamang siya. Bitbit ang mga kinuha namin ay mabilis kaming bumalik sa bahay ni Lolo Isidro.

We're looks good at the picture ang linaw naman kasi ng camera. iniabot ko uli sa kanya ang cellphone nya. Tumawa sya. "Tara na balik na tayo" i said "Let's go" sabi nya at kinuha ang natirang muffin at isinubo. Lumabas na kami sa coffee shop at bumalik na sa subdivision. "Bakit ga'non pag pupunta malayo tas pag babalik na malapit na?" He asked "Kita na lang tayo sa gate mamaya papuntang Batangas" I said

Ngayon ang huling araw namin bago kami bumalik ng Pilipinas kinabukasan kaya sinusulit na namin ang buong araw namin dito sa Japan. Gabi na nang mag-desisyon kaming dalawang bumalik sa inn na tinutuluyan namin. Nero is holding my hand while we are walking. "Thank you," saad ko sa kaniya habang naglalakd kami. "For what?" tanong nito sa akin.

Tumango naman ako at lumakad na kami papunta sa sasakyan nila. It's really good to go back. ******* LMCD22

dumilim ang mukha niya ng mabanggit ko ang pangalan ni Luke kaya bigla akong napalunok at natahimik. “Don't mind it, girlfriend, na kita ngayon. Walang magagawa ang pamilya natin.” Ngumiti ako sa kaniya at nagpatuloy na. We had a little conversation before we roamed around the island. After lunch, we returned to Manila to catch a flight back to New York. It took hours for us to arrive, and we were completely exhausted.

Matapos ang pag-uusap namin ay agad kaming bumalik sa pinakabahay namin kung nasaan sinalubong kami ni lolo at nagtampong hindi siya sinama sa mga bata. Nag kuwentuhan lang kami pero nang tumuntong na sa alas-otso nang gabi, pinatulog na rin kami dahil maaga ang byahe namin pabalik sa Manila. Alas dos nang madaling araw, nag-ayos na kami ni Uno. "Balik kayo agad ha? Dalhin niyo sina Dos at Prince," nakangiting bilin ni tita Marigold. Maaga talaga siyang gumising para ihatid kami ng tingin pfft.

Kumuyom ang kamao ko sa aking palad at yumuko. “I’m going back…”

Tanong ko muli, at bakas sa aking tono ang pagtataka. “Yung papa niya.” Sagot nito at saka ako nilingon. Mabilis na naman ang pintig ng aking puso habang nakatingin kami sa isa’t isa, and it is so obvious he still has that effect on me. “Lal, can we go back?” I asked. “Back where? Did you forget something?” He asked back. “Back to where we started.” I answered. “What do you mean?” He asked again, obviously confused.

sarcatics na sabi nito. Nginitian ko lamang siya ng pagka tamis tamis. At bumalik ulit sa pagscroll sa cellphone ko. We went home late yesterday. We also eat in Cabanatuan MarketPlace. Nagpahangin at nagkwentuhan tungkol sa trabaho pero syempre hindi maaalis ang pag aaway namin tungkol sa mga bagay bagay. We already talk about the future ahead of us, the consequences of what we are doing now.