We Went Back Novels & Stories

Natigilan ako ng mapansin na nakalakad ito ng tuwid. “Pero kahapon lang ay hindi ito nakakalakad? Gumaling na kaya ito? Kung ganon bakit parang ayaw pa nitong umalis kami? Hindi kasi nito nabanggit na gustong makabalik. Palagi nalang ako ang nagpupumilit na makabalik. “Talaga? Aalis na tayo?!” Tuwang sambit ko ng sabihin nila lola sa akin kasama si Navy na aalis na kami. Bigla nalang kasi dumating si Navy at sinabi na babalik na kami.

sabi ni Justin habang ngumunguya ng bibingka. “Tama ka,” sagot ko. “Pero at least, nakakatuwa na mas marami nang nagbebenta ngayon.” Patuloy naming nilibot ang buong bayan, hindi alintana ang paglipas ng oras. Para kaming bumalik sa nakaraan, pero sa pagkakataong ito, mas masaya, mas buo, at mas sigurado sa isa’t isa. Habang naglalakad kami pabalik sa motor, mahigpit ang hawak ni Justin sa kamay ko.

she burst out "Malay mo kung busy sila ni Thunder, tapos pupunta ka doon at manggugulo." anas ko Mabuti naman at tumahimik na ito at hindi na nagpumilit pa. Umorder na lang kami ng makakain. Kahapon lang kami nakabalik galing sa Paris dahil nagbakasyon kaming dalawa. Nagkaroon kami ng problema dati at pumunta ng ibang bansa si Calliyah kaya no'ng nalaman kung bumalik na siya rito ay agad ko siyang kinausap at hindi na ulit pinakawalan pa.

Nagpatuloy ang aming pag-uusap sa mga nais naming gawin sa aming magiging kasal. Nang matapos ang araw ng aming bakasyon ay excited kaming umuwi para makita na din namin sa wakas muli ang mga bata. Tuwang tuwa si Mommy sa pag-aalaga sa triplets. Halos ayaw na nitong ibalik sa amin ang mga bata. Binigay ko sa kaniya ang mga pasalubong na aming ibibigay para sa kanila nila Manang. Konting kwentuhan lang ang aming ginawa at nang gabi ding iyon ay umuwi kami sa sarili naming bahay.

At tungkol sa paghihigante niya sa ama ko gusto niya ring ipagpatuloy kaya kami lumuwas ng pilipinas. Yes we came back, pinaalam namin Kay primus ang pagbabalik namin dito pero gusto niyang itago muna ang pagkatao ni Synichie kaya gumagamit siya ng maskara. AZIAH'S POV Sa huling challenge namin Ay ang kalabanin ang kahinaan namin. Napunta kami sa isang forest I mean technical forest. Napa linga linga ako sa lugar na iyon Continuation......

pagkasabi niya non ay nilingon niya si Wayne. "We are going back to the resthouse. Magpapahatid na kami pabalik ngayon rin." "W-What? Lianna, last day na natin dito, can't we just enjoy the place?" si Alfred. Ako naman ay nagulat rin sa desisyon ni Lianna, pero sa totoo lang kung makaiiwas, mas nanaisin ko na lang rin na bumalik kaming dalawa. Hindi na rin magiging maganda na magkakaharap pa kami ulit ni Rita.

"Kung ginagawa mo 'to dahil kamukha ko si Jordan, please don't." Pero hindi pa rin niya ako binitawan. "I'm sorry, Rosa," ulit niya. "Naiintindihan ko," sabi ko. Tila may sariling isip na yumakap ang mga braso ko sa kanya. "We should go back," sabi ni Beckett nang pakawalan na niya ako. Pabalik na kami sa cabin nang may tatlong kalalakihan ang humarang sa daraanan namin.

Wala naman akong magawa kung hindi ang pumayag sa gusto niya. "Let's go back. Kaya mo na ba? " Tumango lamang siya. Bitbit ang mga kinuha namin ay mabilis kaming bumalik sa bahay ni Lolo Isidro.

We're looks good at the picture ang linaw naman kasi ng camera. iniabot ko uli sa kanya ang cellphone nya. Tumawa sya. "Tara na balik na tayo" i said "Let's go" sabi nya at kinuha ang natirang muffin at isinubo. Lumabas na kami sa coffee shop at bumalik na sa subdivision. "Bakit ga'non pag pupunta malayo tas pag babalik na malapit na?" He asked "Kita na lang tayo sa gate mamaya papuntang Batangas" I said

Ngayon ang huling araw namin bago kami bumalik ng Pilipinas kinabukasan kaya sinusulit na namin ang buong araw namin dito sa Japan. Gabi na nang mag-desisyon kaming dalawang bumalik sa inn na tinutuluyan namin. Nero is holding my hand while we are walking. "Thank you," saad ko sa kaniya habang naglalakd kami. "For what?" tanong nito sa akin.