Novel & Cerita We Went Back

Seryoso ang pagkasabi nito pero agad ding binalik ang cellphone ang tingin na parang wala lang. "And yes we did not payag-payag because Ri sabi-sabi they are masama." Naningkit ang mga mata ni Zheyn nang magsimula na namang mag-conyo ang kaibigan. "Sige na, guys. Sasabihin ko kay Dome mamaya kakain lang kami." Days..weeks.. months... years had passed like that until they are allowed to go back to school again.

"Tara na, mare, mas mabuti pa sigurong umalis na tayo rito bago ka pa nila makita." Hindi na ako tumutol at sumunod na kaagad sa kaniya. Sa kabilang gate kami nag-decide na lumabas pero saktong paglabas namin sa pintuan ay siya ring pagkakita sa amin ng mga lalaki galing sa Jeoseong. "Sh*t." Sinubukan ko pang tumakbo pabalik sa school pero huli na ang lahat.

Ramdam ko ang kaba at pagod, pero mas matindi ang takot. Paglabas namin ng opisina ni Alessandro, bumungad ang malamig na hangin sa labas. Tahimik kaming naglakad pabalik sa sasakyan. At nang makasakay kami, saka lang nagsalita si Daddy. “Son, we did what we could for now. Let’s go back to the mansion.”

Hindi lang sa kanya, kundi sa kasama rin namin. Tipid akong ngumiti sa kanya at mahigpit na hinawakan ang kamay niya. Assurance na okay lang ako. “Bumaba na tayo?” Sinubukan kong ibalik ang mood ko kanina. “Sigurado ka? Pwede naman tayong bumalik sa school at magtake ng written exam kung hindi ka komportable.” Pagdadalawang isip pa nito. “As in?” Tinitigan ko siya ng seryoso, “Tara, bumalik na tayo. Magtake nalang ako ng written exam.”

Chapter 120 Akala ko ay tapos na ang usapan namin. Akala ko magpapaalam na siya pagkatapos naming pag-usapan si Gab. Pero bigla siyang muling nagsalita. “And when you come back…” mahinahon niyang sabi. “Papabinyagan natin ang triplets. Kailangan andito ka na.” Natigilan ako. Napahigpit ang hawak ko sa phone habang nakatingin lang sa mga papel sa harap ko.

His jaw is a little bit clenched and I know how hard he was trying to restrain himself from looking at me. I looked at Elijah who just continues eating his food. Now, I'm stucked with this. Alam kong nasabi ko noon kay Elijah na hindi kami magtatagal rito sa Pilipinas. Hindi ko rin naman kasi inaasahan na magkaka-ayos kami ni Rex. I thought we will never fix our past anymore. Also, at that time, I never really imagined that we will be okay. "Do you want to go back there, baby?" I slowly asked.

Tumingin sa akin si Kalix, isang tingin na tila humihingi ng tawad. "We're going back to Maynila," sabi ni Kalix.

malungkot niyang sinabi. Bahagya akong tumawa. “It’s alright. Your lola is strong. She will be with us for long.” Bakas ang lungkot sa amin nang umalis kami ng sementeryo. Kahit nang bumabalik kami sa bahay ay walang nagsasalita. Si mama ay dumiretso sa kwarto nila ni Papa naag dumating kami. Si Ate at Serenity ay nag-uusap na kailangan nilang bumalik sa Pilipinas.