We Went Back Novels & Stories

Paano niya ba nalaman ang aking tinatanong sa aking sarili? Nang natapos kaming kumain, tumulak na kami pabalik sa kampo para hindi maabutan ng dilim.

Napasulyap ako ulit sa Academy. "We will promise, we'll be back." bulong ko.

“We agreed to forget about it, that’s all, we must stop talking about other things. We don’t awe explaination to each other.” Tumango siya at tumayo. “Right. Let us forget everything.” Matapos naming magpalitan ng malalalim na salita ay kusa siyang lumabas ng pintuan at umalis.

Dagdag niya pa. Nagkatingin kami ni Jace, parehong napalaki ang mata sa sinabi niya, Sa loob kasi ng isang linggo na pag stay namin dito, ngayon lang ulit sila bumalik rito. Simula kasi ng inimbitahan sila ng Mayor para sa isang piging ay hindi na sila bumalik, kaya boung akala ko ay hindi na ito babalik. Kaya I consider our stay in here as a vacation, dahil naudlot rin ang plano ni Jace ‘yon ay ang ibalik ang bawiin ang kanyang fiance.

It's like meeting an old friend na kahit ang tagal niyong hindi nag-usap that same feeling of trust and attachment is still there. "I am sorry about what happened to Tita Weng." Saad ko na may kurot ng guiltiness sa dibdib dahil hindi ko manlang nagawang dumalaw nang malaman ko ang balita. I was with Andrei nag out-of-the-country kami. I wanted to go and bid my respect to Aling Weng but Andrei had his own meltdown that time kaya hindi ko rin siya maiwanan. Kung alam ko lang noon pa na nagsasayang lang pala ako ng oras sa taong yon ay sana hindi ko na sana siya pinagtiyagaan.

Pinahid ko ang aking mga luha at ngumiti sa kaniya. “Babalik ka na ba?” tanong ko pa sa kaniya. Ngumiti naman siya at tumango. “Oo. Sa sunod na linggo babalik na kami dito. Dinadala lang muna namin yung mga gamit namin dyan. Pag nailipat na lahat ay saka kami mag stay.” pakiwanang niya.

Lalo pa naging agresibo ito. Pagkatapos kong maligo, wala pa ito. Habang naghihintay kay Nix, nagbasa-basa muna ako. Maya-maya lang pumasok na ito at dumiretso agad sa closet. "Magbihis ka," aniya na parang nagmamadali. "What happened?" Nagtatakang tanong ko rito. "We will go back to manila." Mabilis akong bumaba SA kama at nilapitan ito.

Wala sanang mangyaring masama sa aming pagbabalik. To be continued...

tugon ni Set. “Sana nga,” nagbabakasakali kong wika sa kaniya. Paubos na ang kalahating oras na ibinigay sa amin kaya naman napagpasiyahan na naming bumalik sa aming mga silid at ituloy na lang ang kwentuhan mamaya. Pagkabalik ay umupo na kami sa pwesto namin ni Jas at tahimik na naghintay sa susunod na gurong papasok sa amin.

Narinig ko siya na tumawa dahil sa inakto ko. "We should go back, mahirap makabalik kapag dumilim na," we fixed ourselves and went back sa rest house. I tried my best to walk normally, buti at walang maids nung makarating kami. We went to our respective rooms to cleaned up and change our clothes. I swear to god I ain't doing that again.