We Went Back Novels & Stories

Should I go? Nagkibit ako ng balikat at saka bumangon. Sandali ko pang nilibot ng tingin ang k'warto ni Zachary. I remember this place. Two years ago, we went here to inquire a unit. Nagplano kami noon na magsama sa iisang bahay. Hindi ko tuloy maiwasang mapaismid ngayon habang inaalala kung gaano ako kauto-uto noon. Ang dali kong mapaikot, ang dali kong mapaniwala. Pagmamahal.

Iba yata ang epekto ng mamahaling red wine na iyon. "Are we going back to the foundation?" Panimula niya. Maaliwalas at maganda ang ngiti sa mukha. "I'm sorry, Fel, but we must return to the mainland. It's an emergency. We are in an emergency, Fel. Tawagan mo na lang si Sister Maya. Don't worry. We will go back, but not today." I calmly said, and she nodded. I thought she would oppose and make a statement. But I'm surprised because she acted cool about it.

Tugon ni KC at napalingon ako sa kanya. Tinulongan ko silang dalhin ang mga pagkaing dala namin pabalik sa bahay ni Mang Dado. Habang naglalakad kami pabalik nagkaroon kami ng maliit na usapan tungkol sa buhay pag-ibig ni Mellisa. Nakakapagtaka ngang NBSB siya sa ganda niya.

Agad na napalingon si Jethro sa amin nang marinig niya ang sinabi ko. "Hoy? Hindi ka sasabay sa amin ng kuya mo?" "Hindi. May pupuntahan ako. Bye" Agad kong hinawakan si Nica sa braso at hinila na patakbo. Nag tricycle lang kami papunta sa satr music. Pagkapunta namin doon ay agad kaming bumaba at namili. "Hoy, Kaye. Ano bang gagawin natin dito?" Takang tanong ni Nica.

Sigaw ko at kumaway pa ako. Nag thumbs up lang ito at kumaway din. Hinintay na muna namin silang makalayo hanggang mawala sa paningin namin bago kami bumalik ng hotel. HINDI NAG TAGAL BUMALIK NA KAMI umaga na ng maka balik kami, dahil bumili pa kami ng pagkain sa agahan. Nag hiwalay na kami ng mga kasama ko dahil ang iba ay maliligo pa.

Paano niya ba nalaman ang aking tinatanong sa aking sarili? Nang natapos kaming kumain, tumulak na kami pabalik sa kampo para hindi maabutan ng dilim.

“We agreed to forget about it, that’s all, we must stop talking about other things. We don’t awe explaination to each other.” Tumango siya at tumayo. “Right. Let us forget everything.” Matapos naming magpalitan ng malalalim na salita ay kusa siyang lumabas ng pintuan at umalis.

Dagdag niya pa. Nagkatingin kami ni Jace, parehong napalaki ang mata sa sinabi niya, Sa loob kasi ng isang linggo na pag stay namin dito, ngayon lang ulit sila bumalik rito. Simula kasi ng inimbitahan sila ng Mayor para sa isang piging ay hindi na sila bumalik, kaya boung akala ko ay hindi na ito babalik. Kaya I consider our stay in here as a vacation, dahil naudlot rin ang plano ni Jace ‘yon ay ang ibalik ang bawiin ang kanyang fiance.

It's like meeting an old friend na kahit ang tagal niyong hindi nag-usap that same feeling of trust and attachment is still there. "I am sorry about what happened to Tita Weng." Saad ko na may kurot ng guiltiness sa dibdib dahil hindi ko manlang nagawang dumalaw nang malaman ko ang balita. I was with Andrei nag out-of-the-country kami. I wanted to go and bid my respect to Aling Weng but Andrei had his own meltdown that time kaya hindi ko rin siya maiwanan. Kung alam ko lang noon pa na nagsasayang lang pala ako ng oras sa taong yon ay sana hindi ko na sana siya pinagtiyagaan.

Pinahid ko ang aking mga luha at ngumiti sa kaniya. “Babalik ka na ba?” tanong ko pa sa kaniya. Ngumiti naman siya at tumango. “Oo. Sa sunod na linggo babalik na kami dito. Dinadala lang muna namin yung mga gamit namin dyan. Pag nailipat na lahat ay saka kami mag stay.” pakiwanang niya.