Wedding Passageway Novels & Stories

Hindi pa rin siya natiis. Mayamaya pa'y nagbukas na nga ang pinto ng simbahan at nagtayuan ang lahat para salubungin ng tingin ang napakagandang bride kahit nakasakay ito sa wheelchair. Ngunit anong pagtataka din ng lahat dahil habang dahan-dahan ang bride sa pagtulak ng wheelchair sa aisle ay masaganang tumutulo ang mga luha nito. Tinginan ang lahat na para ba’y may something sa bride.

Parang ang mommy naman niya ang ikakasal, dinaig pa siya sa pag-iyak, eh. Maganda ang pagkaka-arrange ng simbahan dahil sa wedding coordinator na kinuha nila. Madaming bulaklak sa paligid. Sa bawat upuan na madadaanan niya ay may mala-bridge na bulaklak na nagka-connect sa magkabilaang upuan. Para tuloy siyang naglalakad sa ilalim ng mga bulaklak.

Or even if he has to pull the time and set it to the moment where he can finally say his vows towards his wife then he will do it. Isang tapik sa kanyang balikat ang pumukaw sa kanyang lumilipad na diwa. Vincent pointed out the outside of the pavilion kung saan huminto ang dalawang kotse. Isang bridal car at ang sasakyan ni Perseus. "The bride is here!" Anunsyo ng wedding coordinator. He took a deep breath. His bride is here. At last. And Finally.

Hudyat na sa pagpasok ng bride Sinarado ang pinto ng simbahan. At nagsimula na naman ang entrance hymn ng panibagong kanta ang The Prayer Bumukas na ang pintuan at sa pagbukas nito at nagliparan ang mga kulay asul at violet na paru-paro at sa paglipana nito ay matatanaw mo na ang nakayukong bride habang hawak nito ang bouquet nya. Nag angat ito ng tingin at ngumiti before she walks down the aisle.

sabi niya, “wala na akong dahilan para tutulan iyon.” Hindi ko napigilang yakapin siya nang mahigpit. “Thank you, Mom,” bulong ko. Ilang minuto pa ang lumipas bago dumating ang wedding coordinator upang ipaalam na handa na ang ceremony. Ang glass aisle ay nakapuwesto sa gitna ng mga upuang napapalibutan ng puting bulaklak at soft lighting. Sa dulo nito ay may eleganteng floral arch kung saan naghihintay ang groom.

Bahagya muna itong natawa at napakagwapo nito nang tila sumayaw pa sa katuwaan ang magaganda nitong mga mata. "My name is Wallace Soh. And yesterday, last night to be exact, we got married. Here in Las Vegas." "Las Vegas?!" Mas nasorpresa siyang nasa Las Vegas sila kaysa sa nauna nitong sinabi na nagpakasal sila. Paano sila napunta roon kung ang huli niyang naaalala ay nag-walk out siya sa wedding planning nina Michaela at Bobby? At sa Pilipinas iyon! Pilipinas!!!

Mula sa simbahan at dito sa reception na napili namin. Huminto ako sa gitna ng walkway, habang hawak ang kamay ni Kuki. “Pasabog naman ang ayos,” bulong ko. Hindi ko alam kung saan titingin. Ang buong resort ay isinara para sa talaga sa amin. Na dapat lang dahil napakamahal din ng arkila namin dito. Mula sa entrance pa lang, may mahabang walkway na gawa sa glass panels na may ilaw sa ilalim na parang naglalakad kami sa ibabaw ng tubig. Ang ganda talaga, grabe. Sa gilid nito, may mga white roses at orchids na nakaayos ng bongga.

"I am not comfortable if I live together with your mom." "Mas lalo naman ako kung sa inyo ako titira kasama ang mga magulang mo." "I am living alone in my condo unit." "Ah, okay." "Are we done here?" "Yes. Nakausap na natin ang wedding planner, ang owner at ang designer. They show and mentioned to us their whole plan for our beach wedding." "Then, can we go now?" Napatingin ako rito. "May lakad ka ba, kayo ni Kath?" When I realized my question ay napailing ako. "Oh, tama kailangan na nating umuwi dahil may pupuntahan at aasikasuhin pa ako."

Umihip ang malamig na hangin dahilan para bahagyang gumalaw ang belo niya kasabay ng mabilis na tibok ng puso niya. Pagkabukas ng malaking pintuan ng simbahan— agad bumungad sa kaniya ang maliwanag na aisle na napapalibutan ng puting bulaklak at mamahaling dekorasyon. Sabay-sabay na tumayo ang lahat ng bisita habang tumutugtog ang mahinhin na wedding march. Napahigpit ang hawak niya sa bouquet. Pakiramdam niya ay biglang bumigat ang buong katawan niya.

Sa bawat dampi ng hangin sa bulalak na kulay dilaw, ay ang paglaganap ng mahalimuyak na amoy na nang-gagaling sa bulaklak. Pag-pasok mo sa nasabing entrada, naghihintay ang isang metrong lapad ng marble na pinag-dugtong dugtong upang maabot ang pinaka-altar sa unahan. Yes, narito tayo sa lugar kung saan idadaos ang engrandeng kasal ng dalawang pusong pinag-tambal ng pasaway na tagapag-bantay ng mahiwagang lagusan ng paraiso.