Wedding Passageway Novels & Stories

Sa dalampasigan gaganapin ang kasal nila pero mula sa kinatatayuan n'ya patungo sa arko na nakalagay sa dalampasigan at ang magsisilbing altar kung saan sila ikakasal ay puno ng mga nakahilerang bulaklak na may ibat-ibang kulay at klase. May mga nagkalat ding mga maliliit na bombilya sa buong lugar na kung titingnan mo ay parang mga bituin sa kalangitan. "Let's go!" si Phoenix sa kan'ya at nagsimula na silang maglakad patungo sa dalampasigan. Nauna nang maglakad ang mga abay at ang iba pang kasali sa entourage. Ng s'ya na lang ang natira sa red carpet na nilagay sa buhangin para lalakaran n'ya, nagsimula na din s'yang maglakad patungo sa kinaroroonan ng asawa.

Huminga nang malalim si Cassandra, inayos ang veil sa ulo at ang hawak na bouquet, saka muling humarap sa aisle. At sa sandaling iyon— marahang tumugtog ang wedding march sa loob ng simbahan. Una, mahina lang. Parang alon na unti-unting lumalakas habang dumadampi sa bawat sulok ng lugar. Humakbang si Cassandra. Dahan-dahan. Kasabay ng bawat tugtog. Tahimik ang paligid, pero ramdam ang emosyon—ang ilang ngiti, mga nakamasid na mata, at ang mabigat na excitement sa hangin.

Pagdating sa garden-themed reception area na punong-puno ng fairy lights at hanging flowers, may isang malambot at romantic na instrumental music ang tumutugtog. May personalized na photo wall sa gilid na may neon sign: The Wedding of the Century: “From Crawford - Albrecht” ganun din sa kabilang side, may neon sign naman na rin na nakalagay “From Crawford - Lockheart” Umupo na sa bridal table ang mag-asawa, Seidon at Dharylle.

MASIGABONG palakpakan ang namayani sa buong events hall ng Diamond Hotel kung saan ginanap ang wedding reception nang pumasok doon ang bagong kasal; magkahawak ang mga kamay at malapad na nakangiti. Masaya ang lahat na bumati habang naglalakad ang mga ito patungo sa 'sweetheart table' ng mga ito. Ang bawat parte ng entourage ay may kani-kanilang entrance song; ang iba'y sumayaw pa, habang ang iba'y nahihiyang naglakad patungo sa table ng mga ito.

Matanong nga ang information niya kay Secretary Lee kung ayaw niyang magpakilala sa akin ng maayos. Nagbago na ang music, at ang bride na ang pumapasok. Ang saliw ng musika na parang graduation march. Ngayon, heto din ang wedding march na maghahatid sa kanya sa susunod na kabanata. Sana nga, wedding muna bago baby. Para wedlock ang baby. May basbas. Bumukas ang pinto. Liwanag ng puti ang sumilay sa amin. Nakangiti ang bride. Ngunit may mali…

Patawad kung naging mahina ako at hindi ko man lang inalam ang nangyari tungkol sa'yo. Patawad kung lumayo ako sa'yo at humanap ng iba. Paglalayag ng dalaga sa kaniyang isipan habang may pamumuo ng luha sa gilid ng kaniyang mga mata. "Groom, enter!" nang marinig naman ni Andrew ang sinabi ng wedding organizer sa loob at nang pagbuksan na siya ng pintuan ay walang lingon itong naglakad sa hallway at nakatindig ang kaniyang balikat.

Hindi naman siya makatanggi dahil kahit papaano ay may pinagsamahan naman sila ng kaibigang si Liezel. Napagpasyahan niyang pumuwesto sa may kanang bahagi ng simbahan. Iyong hindi malayo sa may altar, pero hindi rin naman gan'on kalapit. Gusto niya kasing matutokang mabuti ang paglakad ng bride sa aisle. She also wanted to witness the exchange of wedding vows ng ikinakasal kaya umupo siya hindi sa likurang bahagi ng simbahan.

Gairon was holding the bible while Gairen holding the ring and coin with his both hands. At exactly 12:00 AM, the wedding's small parade happenned. They were all smiling ear to ear as they walk through the pathway, made of white rose petals. Ang apat na lalaki ang nagsisilbing flower girls o mas magandang sabihing flower boys. Kahit seryoso ang kasal na ito ay nakuha pa nilang maging katawa-tawa sa lahat ng nandoon.

"Ikaw, Jennifer Santibañez, tinatanggap mo ba ang lalaking ito bilang kabiyak ng iyong puso, karamay sa hirap at ginhawa at kasama hanggang sa iyong pagtanda?" Matagal bago ako sumagot dahil ang totoo, gusto kong sabihing ayoko. Ngunit nang mapasulyap ako sa gawi ni Tatay na masama ang tinging nakapukol sa akin ay pasagot ako ng "Opo." Kaparehong tanong ang sinabi ng mayor sa aking katabi at malamig itong sumagot din ng "Opo." Mayamaya ay nag-announce na ito ng "You may now kiss the bride."

Kahit ang ibig sabihin pa niyon ay magluksa ako mag-isa. Habang naglalakad ako samay building ng chapel. Binuksan ko iyon, may passcode. I tried putting Papa’s birthday pero hindi nagwork, sinubukan ko rin yung birthday ko at ni Miri pero hindi rin nagwork. And the last passcode that I tried is him and Mama’s wedding anniversary, tumaas ang mga kilay ko nang iyon ang magwork. “That’s how you love her, Pa?” bulong ko sa sarili ko.