Novel & Cerita What Do You Call Jokes

sagot ni Evan. "Ano tawag sa mga kuto ng mga kalbo?" seryosong tanong ni Lilith. What joke is it this time? "Ano?" walang ganang sagot ni Evan. "Homeless." Walang tumawa dahil sa corny joke ni Lilith. Nginisian ni Maximo si Lilith bilang pang-asar. Kumunot 'yung noo ni Lilith at nagsalita.

Wala pa man natatawa na ako sa sariling joke. “Come in?” hindi siguradong sagot niya. “Nagpapatawa ka ba?” bulalas ko. Seryoso ulit siyang tumingin sa’kin. “Do I look that I am joking?” hindi nga siya mukhang nagbibiro, sabagay kailan ka pa ba siya joke? Walang sense of humour itong lalaking ito. Hindi ko napigilan na matawa sa sinabi niya, mukhang hindi niya talaga ang isasagot tapos ang seryoso pa ng mukha.

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

Hindi naman siguro mangyayare ang mga iniisip ko ngayon. "Huy! Besh, baka malunod ka nyan. Sobrang lalim nang iniisip mo, ah. Naku ikaw din, hindi ka pa naman marunong maglangoy. Baka malunod ka. Haha." Kasalukuyan akong nag-iisip nang magsalita itong mahadera kong best friend. Tiningnan ko siya saka inirapan. "Ano 'yon joke? Tatawa na ba ako? Ang korni kasi." Pambabara ko sa kanya.

At napatigil naman ako. "Joke!" tumawa siya ng tumawa habang naiinis akong tumingin sakanya. Joke 'yon? Ang hina naman. "'Yon na 'yon? Gosh! Ang hina mo naman magjoke." Umikot ang mata ko habang sinasabi 'yon.

At doon narinig ang boses ni Lyle. “You know, you’d be prettier if you smiled more. I could make that happen… outside work.” “Come on, it’s just a compliment. Don't be so uptight.” “You owe me for that recommendation. Dinner won’t kill you.” Mga salitang mala-joke kung pakikinggan sa unang pasada, pero kapag inuulit at inuulit—nakakabastos, nakakahiya, at nakakagalit.

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

Hindi nagbabago ang pagkunot ng noo nito habang binabasa ang sinend niyang joke hanggang sa muli itong magsalita. "Is it a joke?" Seryosong tanong nito. Naiiling siyang nagsalita. "Yes, that's a joke. Hindi ka ba natawa?" Maang na tanong niya. Umiling ito. "I don't think it's just a joke. I think he's sending a message about how he feels about you." Lalong naging seryoso ang mukha nito. Nalaglag ang panga niya sa sinabi nito. Kakaiba talaga ito magselos.

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!

Nagsisisihan pa sila kung sinong mas maingay sa kanila, eh pareho lang naman silang hindi na natapos kakadada simula nang makaalis kami ng bahay. "Sige, ito, para hindi kayo ma-bored. Anong tawag sa shampoo na hindi pang baby at hindi rin pang matanda?" Tanong ni Tyler, dahilan para nakangiwi ko siyang lingunin. Wala na akong tiwala sa mga joke nito dahil paniguradong puro ka-cornyhan lang naman. Trauma na ako sa mga joke niya, kaya ayoko nang makarinig pa.