What Is Your Biggest Strength Mga Nobela at Kwento

My biggest mistake is loving you. Ikaw ang nagbigay sa akin ng rason na isa lang kalokohan ang pagmamahal, na hindi iyon totoo! Ikaw lang ang minahal ko, ikaw lang at wala ng iba pero ikaw lang din pala ang nag-iisang lalaki na nagbigay sa akin ng malaking trauma. Trauma na hindi ko alam paano ko ba aalisin sa buong pagkatao ko!

Sa huli, mapait siyang ngumiti, hinubad ang jacket, niyakap ito, at naglakad pauwi. Ang pinaka-kalakasang meron siya ay self-awareness. At ang pinaka-kahinaan niya, ay self-awareness din. Dahil kapag alam mong hindi mo kayang sabayan ang isang tao, hindi ka magiging matapang para magmahal. Kaya ang tanging magagawa niya ay manatili sa madilim na sulok, maghilom mag-isa, at maghintay na gumaling ang mga sugat na tinamo.

Kaya pala kahit gabing-gabi na, nag-aaral pa rin siya. Marahan siyang nagsalita. “Sabi ko na sa’yo, ang pinakamahalaga sa ngayon ay ang pag-aaral mo at ang katawan mo. Limitado ang lakas ng tao. You can’t keep pushing yourself like this.” Hindi niya makalimutan ang itsura ni Ysa tuwing umaga, may malalaking eyebags, pero pilit pa ring bumabangon. “Walang masama sa pagiging independent,” dagdag niya. “But even the strongest people need support.”

Akala niya tatawa si Darien, pero bigla itong naging seryoso, parang malalim ang iniisip. Bago pa siya kabahan, nagsalita ito. “Most people forget their own strengths and only see others’. Pero hindi totoo ‘yung sinasabi mong wala kang silbi. Compared to your peers, you’re also outstanding. What I have now, you can also achieve if you work hard. But the thing is, your youth and resilience, that’s something I can never have again. And that’s exactly what I admire in you.” Nanlaki ang mata ni Harmony, parang natulala.

Pinili kong maging ganito hindi dahil sa gusto niya kundi dahil gusto ko at dahil ganito ako kapag nandyan siya. “Nga naman. Totoo ‘yong sinasabi nilang there will always be one person who’s the reason why you’re stronger but at the same time can be the reason of your weakness. Saan ako sa dalawang ‘yon sa buhay mo?” “You’re both,” diretsang saad niya sa tanong nito. Nang wala ka pa ay ang taas-taas ng wall na binuild ko sa sarili ko dahil natatakot akong may papasok na naman sa buhay ko na sasaktan lang ako. Na may papasok lang para bigyan lang ako ng mga alaala pero pagkatapos ay iiwan din naman. I build my self to be a strong woman. A strong woman na walang inuurungang kahit ano. Na kayan

“Sana alam mo ang bigat ng salitang ‘pangako’.” Pareho kaming natahimik dalawa. Lumabas ako ng opisina niya na may mabigat na dibdib. Sa lahat ng desisyong ginawa ko sa buhay ko, ito ang isa sa pinakamahirap. Hindi lang dahil pamangkin ko siya, kundi dahil alam kong sa gitna ng lahat ng ito, si Roxanne ang pinakanasasaktan.

Parang kaya niyang labanan ang kahit sino at walang makakapantay sa lakas ng loob at impluwensya niya. Ang dami niyang sinulat, puno ng garbo at tapang, parang kaya niyang harapin at utusan kahit sino. Sa chat, parang siya ang pinakamatapang at pinakamalakas na kakampi na pwede mong makuha.

Hindi ako nagpadala ng banta na puno ng galit; sa halip, isinulat ko: “Ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa paggulo sa iba, kundi sa pagbuo ng bagay na matibay at kapaki‑pakinabang sa lahat. Kung nais ninyong makipagkasundo nang patas, bukas ang aming pinto. Kung hindi, nasa inyo ang pasya.” Sa gabi, habang naglalakad ako sa hardin at pinagmamasdan ang mga bituin, napagtanto ko na ang mga lihim na kaaway ay laging naroroon—minsan ay kilala, minsan ay nakatago. Ngunit ang pinakamalakas na panangga ay hindi ang pagiging matigas o malamig, kundi ang pagiging tapat at malinaw sa lahat ng ginagawa. Ang mga sirang aircon, maling balita, at pagtatangka ng iba ay parang mga alon sa dagat—maaarin

“Listen to me. You are my daughter. I don’t care what other people say. You don’t have to compare yourself to Clarissa. You have your own strengths.” Nag-angat ng luhaang mga mata si Tricia. “What strengths, Mom? Tell me. I don’t see them. I’m not like her. I’m not intelligent like her. I’m not calm under pressure like her. I don’t have her confidence. What do I have, huh?” Humigpit ang hawak ni Isadora sa kamay ng anak. “You have heart. You have empathy. You feel deeply. That’s not weakness, Tricia. That’s something valuable too.”

"Inggit ka kaya pinaghirapan mo ang kalooban ng kamatid mo dahil pakiramdam mo malalamangan mo na siya sa oras na gamitin mo sa kanya ang kahinaan niya." "But you were wrong..." Hilaw ko pa siyang tinawanan. "You made him even stronger..." I may sound proud, but I'm just telling the fact that Vihaan is the strongest one sa lahat ng mga nakilala ko kaya kita ko bahagyang umigting ang panga niya. Hindi ko kinakampihan si Vihaan pero kumpara sa kapatid niya hindi niya naman gawaing magpahamak ng iba, he's still in his right mind dahil kung hindi? Wala na ito.