When The Time Is Right Novels & Stories

One of the most challenging difficulties we might face in life is realizing how little time we frequently have to spend in some of life's greatest moments. It's at times like this that you wish your train was delayed, or that his grin might last just a little longer, or that he would reconsider going after all.

Walang nagsasalita ng hindi kailangan. “Time?” tanong ko. “10:00 AM,” sagot ni Leon. “Transmission window.” Yuhei’s POV Tumingin ako kay Arvin. Nakaupo siya sa harap ng laptop. Still shaking. “Remember,” sabi ko. “Same behavior.” Tumango siya. “Yes.” “And Arvin…” Napatingin siya sa akin. “This is your only chance.” Transmission – 10:00 AM Pinindot niya ang send.

Kahit pa kinakabahan dahil alam kong wrong timing, pinilit ko pa rin ang sarili na lumapit sa kaniya. In my mind, I know that, it is now… or never.

Tama, hindi nga gano'n kadali, iniisip ko pa nga lang ngayon ay mahirap na. “I'll give you a time to think. At kapag nakahanap ka ng pagkakataon grabbed it.”

Ang isang maliit na pagkakamali ay puwede nang magbago ng lahat. Ngunit may paniniwala ako: lahat ay maayos kung gagawin ko ang tama sa tamang oras. Ang Javier ay hindi ko kailangang mahalin; kailangan ko lamang ang tamang timing, ang tamang hakbang, at ang tamang diskarte.

Siguro nga ito na ang tamang panahon para mag-usap na kami ni Lilac ang masinsinan tungkol sa aming dalawa. "Yes, may it's already time," I whispered. *****

Ani ni Darlyn dahil kaya niya naman talagang ayusan ang sarili niya. “Minsan lang naman eh saka para mabilis din tayo dahil maraming mag-aasikaso sayo. 7pm sharp ang nakalagay sa time nila kaya dapat before 7pm ay nandun na tayo.” Ramdam ni Darlyn ang kabang nararamdaman ni Aeron dahil ito ang kauna-unahan niyang aattend ng party kasama ang mga nagtataasang mga businessman sa bansa.

Kailan pa siya nagtungo para kumaharap? “Hindi pwedeng… Paano kung ito ay isang timed message o kung ano? Hindi tayo pwedeng masigurado.” Maraming posibilidad. Hindi naman ganoon kahirap hulaan na pwede itong i-time. I mean, ginagawa iyon ng mga tao sa kaarawan ng iba, sakaling makatulog sila o masyadong abala para pumindot ng send sa ganap na alas-dose ng gabi. Hindi ko alam kung bakit may magiging abala sa alas-dose ng gabi pero hindi iyon ang punto.

Palibhasa kasi hindi pa yata niya naranasan ang ma-inlove. "Lunch time na! Halika, kain tayo! Mamaya ko na lang aakyatin ang pinsan ko!" muling wika niya! Wala sa sariling napatingin ako sa orasan ng aking cellphone at tama nga ang sinabi ni Sir Bryan! Lunch time na at mga ganitong oras alam kong hindi na ako hahanapin ni Boss kobi! Alam niya na din naman kasi ang oras ng kain ko at hinahayaan niya din akong gawin lahat ng nais ko kapag mga ganitong oras! Kung baga, break time ko iyun!

saad niya na nakangiting pang palubag ng loob para sa kaibigan. "Thank you Amara, hindi ko alam ang gagawin ko if magagalit ka ng tuluyan. I'm feeling better now." he said. Amara's nod her head patunay na ok lang talaga. In fact hindi naman niya talaga madadaya ng puso niya alam naman nito kong sino ang laman. Naniniwala naman siya na there's a perfect time for them. She believe that everything is possible when you patiently waiting for the right time.