Right Time Quotes Novels & Stories

May nangyari ba? Lagi niya na lang sinasabing “There’s time for that.” O kaya naman, “In the right time.” When is the right time? Ngayong nalalapit na ako sa babaeng iyon, hindi ko kailangan ng kahit ano na pwedeng makagulo sa mga plano ko. Not love. Not from Miko. Not from Him.

Time. A proverb once said that time heals all wounds no matter how deep they could be. Little did they know that time merely softens the pain and blurs the memories? Time could sometimes feel so short--- that's when we're making the most out of its seconds. Sometimes it feels so long--- that's when every second counts to a phase where we struggle. It extends to people, love and opportunities, so all we should be doing is try our best to keep what makes us the happiest, but learn to let go when something's too unbearable.

"The people we meet at the wrong time are just the wrong people. You'll never meet the right person at the wrong time because the right ones are timeless.” Napabuntong-hininga na lang ako habang iniisip ang lahat ng sinabi niya sa akin. Ano pa nga ba ang hinihintay ko? Am I really waiting for the right timing for us or am I just confirming if he is the right person for me? Natatakot nga lang ba akong sumugal o natatakot lang talaga akong mapunta sa maling tao?

narinig ko siyang tumawa ng mahina. “Advice ko na lang sayo na tawagan mo na ngayon pa lang. Time is gold Attorney, of all people alam mo na hindi natin hawak ang oras natin.” She said before returning to her table na malapit lang din naman sa akin. She’s right though. Time is gold. Bawat segundo, minuto, o oras ay mahalaga. We wil never know what might come if we act to things late.

Hindi pa lumilipas ang isang segundo, nasagot ko na agad. “Hello, Misis ko. Ang bilis mo atang sagutin ang tawag ko. Wala pang ilang segundo,” swabeng sabi niya sa kabilang linya. “Hindi mo ba alam kung anong oras ngayon, Mr. Lee? Working hours pa. Hindi ba’t professional ka pagdating sa trabaho?” nakangiti kong sagot habang inaayos ang mga rosas. “I remember your motto, Mr. Lee. Time is gold. Mukhang sinasayang mo ata.”

agad kong pinindot ang end call. Hindi ko namamalayan na nakangiti na pala ako habang naninigarilyo. Sabi ng ibang shared quotes sa f******k...nagiging totoo ang isang tao pagsapit ng alas dos o alas tres ng madaling araw, pero eleven twenty-five pa lang. Madalas kasi binabase natin lahat ng pangyayari sa oras na dapat sa sarili natin. Nagvibrate ang phone ko at isang pop-up message mula kay Sining ang lumitaw.

“Why?” “Anong why? Hey student, alam mo ba kung anong oras na ngayon?” Napatingin ako sa relo ko bago sinagot ang tanong nito. “6:50 pm po.”- kumunot naman ang noo ng lalaking nasa harapan ko. Ngayon ko lang napagtanto na ang kausap ko pala ay manager ng convenience store na kinatatayuan ko ngayon. Medyo pamilyar sa akin ang kanyang mukha pero hindi ko maalala kung saan ko ito nakita. Sa palagay ko din ay nasa edad kwarenta eto pataas. Alam ko naman eh, pero wait.

Baka nagce-celebrate na kami ng relasyon namin ngayon. But then, I know there is always right time for things. Baka nga ngayon pa lang ang tamang oras para sa aming dalawa ni Rocky. And I’m glad that the right time came. I waited for it, now I’m savoring it happily. I couldn’t ask for more.

Hiniram nito ang menu sa assistant upang iabot kay Zeo. "Hindi na kailangan. Hindi rin ako magtatagal." pagtanggi ni Zeo. Nagkibit-balikat nalang si Jason saka muling ibinalik ang menu sa assistant. "Well, mukhang wala akong ibang choice kun'di ang sabihin nalang sa'yo nang diretso ang gusto kong sabihin." Bumuntong hininga ito. "Time matters, time is gold, time is time... whatever you can say about your precious time."