When The Time Is Right Novels & Stories

Segunda niya. "Ang buhay ng tao ay parang mga prutas din, may kaniya kaniya itong season ng pagbunga. Hindi sabay sabay. Maaring nauna ang iba na makamit ang gusto o pangarap nila, pero hindi ito nangangahulugan na naiiwan ka na. It takes time. You have your own season. Hindi pinipilit. Maaring hindi pa ngayon pero dadating din yung tamang oras sa'yo para makamit mo ang gusto mo."

Kung palay ang itinanim mo ngayon, ginto ang aanihin mo sa takdang panahon. I really felt that. I mean, she's right. Talagang ang paghihintay ng tamang panahon sa pag-aani ng itinanim mo ay mayroong mas magandang ibibigay sayo. Time is very important. Marami sa atin ang hindi alam ang tungkol dito. Hindi marunong maghintay na dumating yung tamang oras para sa kanila. Bakit kamo? Eh kasi nature na sa ating mga tao na hindi tayo marunong maghintay. Gusto natin ang lahat ng bagay ay minamadali. Ang lahat ng bagay ay nakukuha natin sa isang kindat lang.

Chapter 8 Biglang nag-iba ang oras ng kasal at huli kaming nasabihan. The time in the invitation was wrong. The wedding will start at three o'clock so here we are right now. Trying to change as fastt as we can because Mom's already flooding my inbox with her messages.

“How will you know that you’re ready?” “Kapagka alam mo na nasa tamang tao ka at nasa tamang panahon kayo. Kapagka handa na ang puso mo sa panibagong hakbang ng pagkakataon, kapagka handa ka nang tanggapin ang bagong imahe ng makakasama mo.” she said. Pagkatapos niyang sabihin iyon ay biglang pumasok si Conan, and he was brightly shining within, with those smiles he has, the way he walk, the way he look at me from eye to eye, I knew it by then.

tanong niya sa akin. Hindi na ako nagsalita pa at tumayo na ako upang kumuha ng baso para sa kanya. "You know what, Bernard, you can't say that you still have time. Because there is also this concept of: it's too late." Sabi nito sa akin at sinalinan na niya ng alak ang kanyang baso. "I know. Humahanap lang ako ng magandang tiyempo, at ang tiyempo na iyon ay bukas na." Sagot ko.

Ang takot ay may lugar—pero hindi ngayon. Kailangan niyang umalis. Hindi bukas. Hindi mamaya. Hindi kapag humina na ang presensya ng mga pulis. Kailangan niyang umalis sa tamang oras. At ang tamang oras ay kapag ang gabi ay lumalim na—kapag ang pagod ay pumasok sa mga katawan ng mga nagbabantay, kapag ang tiwala ay bahagyang lumuwag, kapag ang katahimikan ay muling nagkunwaring normal.

-ˋˏ✄┈┈┈┈ A MONTH LATER POPPY’s 18th BIRTHDAY The day had come quicker than we expected. The decision felt spontaneous, yet right. Poppy and I found ourselves in a small, sunlit room at the courthouse, the air thick with excitement and anticipation. Our hearts beat in unison, a comforting rhythm in the midst of the whirlwind we found ourselves in.

na Feel nya na lang parang iyon na ang tamang panahon. Matagal na nyang binili ang engagement ring para sa nobya. dala dala nya iyon kahit saan cya magpunta dahil nag hahanap cya ng espesyal na oras at pagkakataon para makapag propose at eto na nga.. nangyari na.

At muntik pa itong mapamura ng makita nitong tuluyang ibinaba ang windshied ng mismong tapat ng bintana nito. Kung si She ay kilig na kilig ng mga oras na iyon, si Aya naman ay kulang na lang magkakaripas ng takbo para lang hindi na ito makita pa ni Marcus. "Friend, this is it. Ito na ang chance natin para makita ng malapitan si Marcus Napoleon!" Kilig na kilig nitong bulong kay Aya. "Hi..."Narinig ni Aya na bati ni Marcus. Si She ang sumagot.

Maghintay sa tamang panahon at oras Kong kelan darating Ang taong nakalaan para sayo. Kung talagang kayo Ang para sa isa't -isa,kayo takaga.Kahit ilang tao pa Ang dumating sa buhay mo. .End