When The Time Is Right Mga Nobela at Kwento

Pagkatapos sinabihan ang sarili na, "It's time! para maghanda sa pagtakas!"

Na hindi imahinasyon ang mga halik. Ngunit hindi iyon ang tamang panahon. Kailangan si Dylan mismo ang makaalala. Hindi dahil sinabi lamang sa kanya. Kaya ngumiti siya. Isang mahinahon at matatag na ngiti. “Huwag mong pilitin.” Mahina niyang sabi. “Darating din ang tamang panahon.” “Tama ba ako?” Tanong ni Dylan. “May naaalala na talaga ako?”

Ako ang kinikilig ng husto sa kaniya dahil sa suprise niya ngayong gabi. Sa bawat paghiwa ko ng steak, nararamdaman kong parang metaphor ito ng gabi—controlled heat, precise timing, patience. Hindi minadali at halatang pinagtuunan ng pansin para mas sumarap. Hindi rin ito hinayaan masunog. Kapag minadali mo, masisira kasi. Gaya ng isang relasyon. Hindi ko siya minadaling sagutin ako, hinayaan kong sumagot siya ng kusa sa akin. Kapag tama ang timing… perfect.

“Baka magkaroon ka ng pagkakataon kung luluhod ka ngayon! “Kung hindi, marami kang pagkakataon na pagsisihan ang iyong desisyon sa lalong madaling panahon!” Bumuntong-hininga si Harvey. “Gaano pa ba katagal? Sapat na ba sayo ang isang minuto? Napakahalaga ng oras ko.” Nagtining ang tingin ni Tenma na parang yelo, pagkatapos ay nag-text sa isang tao sa kanyang telepono. “Hindi na natin kailangan ng isang minuto! Makukuha mo ang nararapat sa iyo sa loob lamang ng ilang segundo!”

Bakit ko nga ba nasasabi ang mga ganitong bagay na wala naman kasiguraduhan o katuturan. Hihiga na sana ulit ako ng marinig kong muli ang tinig na tumatawag sa akin noong nasa piling pa ako nina ama at ina. "Pagkumpas ng hangin Pag-awit ng mga ibon Pagbilis ng panahong, hindi mahabol-habol Hinihintay parin Ang tamang panahon Na mayakap, makapiling Makasamang muli... Ohhhh, ohhhhh, ohh-ohhh-uhh-ohh

"The people we meet at the wrong time are just the wrong people. You'll never meet the right person at the wrong time because the right ones are timeless.” Napabuntong-hininga na lang ako habang iniisip ang lahat ng sinabi niya sa akin. Ano pa nga ba ang hinihintay ko? Am I really waiting for the right timing for us or am I just confirming if he is the right person for me? Natatakot nga lang ba akong sumugal o natatakot lang talaga akong mapunta sa maling tao?

paninimula ni Marian. "Kapag pumasok kayo sa isang relationship tapos hindi pa kayong dalawa handa iyon ang masasabi niyong wrong timing but look for it. If pumasok ka sa isang relationship na ready na kayong pareho doon mo masasabing tama na ang panahon para sa inyo. It means love, nasa tao parin ang desisyon at destiny natin kung nasa truelove na ba tayo at nasa tamang tao. Tandaan lang natin palagi na ang truelove ay hindi problema ang binibigay satin para sa partner. The real love giving us peace, care, love, patient, guidance, and quiet lives." aniya.

Napakagat labi ako. “May karapatan pa rin naman tayo sumaya. Tao lang din tayo. Kung ano man ang nagawa natin pareho natin silang haharapin kapag handa ka na. Kapag tama na ang oras. Kapag tama na ang panahon.” “Kailan ba magiging tama ang panahon para sa atin? Para harapin sila?” “Ang tamang panahon ay kapag handa ka na…”

“You really know how to say the right words at the right time, no?” “Hindi. Natutunan ko lang ‘yung tamang timing kapag ikaw na ang kausap,” biro ko, sabay isang magaan na halik sa labi niya. Isang halik na puno ng lambing at pasasalamat, hindi lang pagnanasa. For a second, everything felt light. Wala munang problema, walang iniisip na gulo. Just us. Her laughter, my heartbeat, and the dream she’s slowly building.

Kaya siguro ay napuno na rin siya kaya diniretso niya na rin ako. Na-appreciate ko iyong ginawa niyang 'yon. Not everybody respects your time when you're still not ready, not everybody will understand what you've been going through despite you had your reasons. Sometimes they'll blame you for being not ready, and when will they're going to understand that you still have time? You still need to be ready? However, when we will be ready? We are at some point uncertain, and we are not sure when. But for as long as we are trying, it's already a progress after all.