When The Wind Blows Novels & Stories

Agad, si Elder Wind ay natakpan ng enerhiya at nanlamig. Ang pangunahing bulwagan ng altar ay pin- drop na tahimik. Lahat, kasama sina Veron at Elder Wind, ay nataranta. Laking gulat nila. Napakalakas ng matanda. Napakarami sa kanila ngunit walang sinuman sa kanila ang nakalapit sa kanya upang mahipo ang kanyang damit. Talagang malayo sila sa kuwalipikadong makipaglaban sa kanya. Paano nila ipagpapatuloy ang laban?

Malamig din at marahas ang ihip ng hangin kung kayat itinatangay nito ang kaniyanb buhok. She blushes as she embraces herself, and she shuts her eyes momentarily to feel the cool breeze of the wind. In her thoughts, she made a plea that the icy air would make her numb for a couple seconds. Her heart pain and anguish will go away, and she will no longer experience the burden of her chest. 'Sana kahit ilang saglit lang. Nawa ay makatulong ang lamig ng panahon upang saglit kong makalimutan ang mga nangyayari.'

Tinatapos ko pa kasing tapakan ang butas ng isang gulong. After thirty minutes, I heard the wind chimes blow in a different direction, creating a different sound. Sa tagal ko na sa bundok na ito ay sanay na ako sa galaw ng hangin sa paligid at ingay na paparating. At ang ingay ngayon, ay nagsasabi sa akin na may taong paparating sa territoryo ko. "Tao, po! Tao, po!"

Riella's Pov Wind blown behind my hair and the scent of sadness linger on my nose. Everytime I sees this person my heart rapidly Beat and an unfamiliar feeling was growing inside. I stare at her fave once more to gratified the feelings and expression I want to see .I smile in pain ,this is not the situation that I imagine .Everything seems blurr ,this is not the situation I want .If I can turn back time I wish I just forget everything. Choose peace over this holistic feeling .

Sigaw na pigil ni Kzia agad ko syang pinanlisikan ng mata. "Don't shout at me, witch!" I replied in shouting tone, naka-sandal ako ngayon sa Veranda at ramdam ko ang malakas na bugso ng hangin, Ang sarap sa pakiramdam kahit hindi pa ako nakaka-alis ramdam ko ang pagiging malaya. "Okay fine! I wont jump just let me go out of here peacefully !" I offered with authority in my voice nakita ko ang pagtingin ng mga maids kay Kzia, Para bang nasa kanya ang desisyon kaya napatingin din ako.

I enjoy his company after all. I just enjoy watching the sunflower dancing when the wind blows sa pag-ihip ng hangin kasabay no’n ang pag-ihip ng aking nagliliparan mga buhok na sumasabay sa alon ng hangin. Hindi ko din namalayan na palubog na ang araw. “Let’s go na? Masiyado pa tayong gagabihin sa daan,” he said. I nodded.

"Kilalang-kilala." Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Mula sa malayo, narinig nila ang isang tunog. WUP-WUP-WUP-WUP. Ang tunog ng rotor blades ay palakas nang palakas. Nayanig ang mga dahon ng niyog. Nagliparan ang mga alikabok. Tumingala ang lahat.

The terrifying wind howls, our house shakes, and I can hear the banging and loud thumps of debris falling and flying from different directions outside due to the strong wind. Trees are falling, roofs are flying, and everything is crashing through the strongest wind I've ever seen. "Ey, lumayo ka sa bintana! Ilang beses ko bang sasabihin sayong huwag na huwag kang lalapit diyan?!" galit na sigaw ni Anton. Paglingon ko, halos lumabas na ang litid niya sa leeg at salubong din ang kilay niya.

NANATILI LANG NA tahimik si Yasmine. Dapat niya bang pasalamatan ang asawa doon? Syempre hindi. Responsibilidad niya iyon. The wind outside was getting stronger. The trees were blown all over the place, the leaves were shaking wildly, and the clothes of pedestrians were blown up by the strong wind, which almost did not play a role in keeping them warm. “Tara na, gusto ko ng umuwi.” mabilis na pag-aaya ni Yasmine nang hindi pa rin tumitingin.

The wind sing with it happily. Nang bumuka ang bibig niya ay inabangan ko talaga ang paglabas ng kung anumang dahilan niya.With a deep breath he lets it out. "Let's get to know each other"