When The Wind Blows 소설 & 이야기

Ang bumabalot sa kaniyang hilakbot ang siyang nagbukas ng panibagong katauhan sa kaniyang katawan, katauhang bigla na lang sumulpot at umako sa kaniyang kontrol dito. Together with her brokenheart, Blythe suddenly felt her whole body inducing heat all over as if she was burning alive. Her scream of pain murdered the floor she was standing on, it breaks the ground and the wind sympathized with her suffering— it turns rough and its windspeed runs up to 300 miles per hour like a tornado suddenly grew around them. Everyone held on to each other just to keep attached to the ground, some even has to embrace the wall for their dear safety.

The hail above her head suddenly disappeared, at bigla na lang may sumulpot na tao sa tabi niya. Sebastian used his clothes to cover her head and dragged her back. Tila may sinasabi pa ito sa kanya ngunit hindi niya iyon marinig dahil sa lakas ng ulan at hangin. Nais niyang tanungin ang lalaki kung bakit ito lumabas ngunit hindi niya magawa! For the second time, Sebastian opened his mouth to speak, but a strong wind choked his mouth and made him cough. The wind, rain and hail were getting stronger and stronger. If Sebastian hadn't held her, Rosie would have been blown away by the wind!

Agad, si Elder Wind ay natakpan ng enerhiya at nanlamig. Ang pangunahing bulwagan ng altar ay pin- drop na tahimik. Lahat, kasama sina Veron at Elder Wind, ay nataranta. Laking gulat nila. Napakalakas ng matanda. Napakarami sa kanila ngunit walang sinuman sa kanila ang nakalapit sa kanya upang mahipo ang kanyang damit. Talagang malayo sila sa kuwalipikadong makipaglaban sa kanya. Paano nila ipagpapatuloy ang laban?

I replied. As we stood beneath the starry sky, a gentle breeze blew, carrying memories we'd overcome. At that moment, I realized that no matter how bad the weather became, we'd always find our way back to each other. True love not only endures but blooms amid a storm, becoming unshakeable. ***WAKAS***

Sigaw na pigil ni Kzia agad ko syang pinanlisikan ng mata. "Don't shout at me, witch!" I replied in shouting tone, naka-sandal ako ngayon sa Veranda at ramdam ko ang malakas na bugso ng hangin, Ang sarap sa pakiramdam kahit hindi pa ako nakaka-alis ramdam ko ang pagiging malaya. "Okay fine! I wont jump just let me go out of here peacefully !" I offered with authority in my voice nakita ko ang pagtingin ng mga maids kay Kzia, Para bang nasa kanya ang desisyon kaya napatingin din ako.

Nag-stretching na muna ako ng 15 minutes bago ako nagsimulang tumakbo. The wind blowing and hitting my skin brings me goosebumps, napapikit ako saglit para damhin ang sarap ng dulot no'n dahil ilang araw na rin akong okupado. Nakakapagod din ang sunod sunod na misyon at bihira nalang ako makapagpahangin ng ganito. Ang pagtayo ng mga balahibo ko dahil sa hangin ay napalitan ng kakaibang pakiramdam. Tumalas agad ang tenga ko nang makarinig ako ng kaluskos sa hindi kalayuan.

Sunod kong naramdaman ay ang iilang butil ng ulan na tumatama na sa aking katawan. How strong is the wind and rain for the house to shake this violently? The house looks like it's about to collapse any minute. Maliban sa ulan na tumutulo mula sa bubong ay pumapasok na rin ang hangin sa bahay, giving me goosebumps. The wind is so cold. With my phone in my right hand, I walked towards the door and opened it. Ngunit kaagad ko rin iyong naisara ulit ang malakas na hangin at ulan ang sumalubong sa akin.

love lots, windychill

I enjoy his company after all. I just enjoy watching the sunflower dancing when the wind blows sa pag-ihip ng hangin kasabay no’n ang pag-ihip ng aking nagliliparan mga buhok na sumasabay sa alon ng hangin. Hindi ko din namalayan na palubog na ang araw. “Let’s go na? Masiyado pa tayong gagabihin sa daan,” he said. I nodded.

"Kilalang-kilala." Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Mula sa malayo, narinig nila ang isang tunog. WUP-WUP-WUP-WUP. Ang tunog ng rotor blades ay palakas nang palakas. Nayanig ang mga dahon ng niyog. Nagliparan ang mga alikabok. Tumingala ang lahat.