When The Wind Blows Novels & Stories

Patuloy ang pagbuhos ng malakas na ulan, ang tuloy-tuloy na tunog ng mga patak na bumabagsak sa makakapal na mga dahon sa kagubatan ay sumanib sa malakas na pag-ugong ng hangin. Halos hindi na makita ni Natalie ang paligid dahil sa kapal ng ulan na bumabalot sa kapaligiran. Ang mga matatayog na puno ay parang mga higanteng anino na gumagalaw kasabay ng nagngangalit na bagyo.

"Just a minute." Pursing my lips, I took a step towards him. Dahil open space, marahang umiihip ang hangin paroo't parito. Nakalugay pa ang buhok ko kaya para akong humarap sa sandamakmak na hair blowers dahil nililipad ng hangin ang hanggang baywang kong buhok. Grabe. Hindi naman gano'n kalakas ang hangin kanina, a?

Kaya napabuga na lang ako ng hangin. Ako na mismo ang lumapit sa kaniya, at umupo sa tabi niya. Binuksan ko na rin kaagad ang switch ng blower. Kaya lumabas ang mainit na hangin doon. Bahagya kong inilayo ang blower sa kaniyang ulo nang sa gayon ay hindi naman siya masaktan. Mainit kasi, eh. Baka sensitive siya sa ganoon lalo pa at pawisin naman ‘tong lalaking ‘to. Mas gusto pa man din niya ang malamig.

Parang marami itong iniisip habang nakaupo sa gitna ng tulay. Biglang sumibol ang isang malakas na hangin. Sumayaw sa ere ang buhok nito dulot na rin ng paglalaro ng hangin. Inipit nito ang buhok sa tainga habang nakatingin sa malawak na dagat.

Ang kambal naman ay masayang kumakain sa may cottage dahil pagod na sa paglangoy. Ang mga alon ay tumaas mula kanina, at alam kong marami ito ay dahil sa pag-usad ng bagyo sa lugar. Bago ako nakatakas sa dalampasigan, nakuha ko ang lokal na ulat ng balita at tila walang anumang pag-ulan na nauugnay dito. Malamang na ito ay isang wind event, at kung saan, ito ay magiging okay. As far as I was concerned, everything is still fine, kaya napangiti ako sa mga tunog na ginawa ng mga paa ni Arzelle habang papalayo siya sa tubig at ako ay patuloy na nanatili sa tabi niya.

Ako naman ay ngumiti ng napakalaki nang marinig ko iyon, muli kong tinignan ang mga mata nitong malungkot pa rin. Hindi na ako kumibo at hinayaan siyang marinig niya lamang ang nakakabinging katahimikan sa paligid namin na tanging hangin lamang ang nagbibigay ingay sa paligid. Mga bulaklak na sumasayaw at mga dahon na lumilipad dahil sa hangin.

wika ko Naman habang naka Yuko. " Wag po kayong mag alala ate Ako pong bahala sa inyo bukas na bukas po pupunta po Tayo sa bayan, tatawag po Tayo sa kakilala mo at hihingi po Tayo ng tulong" wika naman ni windy sakin. Tumulo Naman Ang luha ko ng dahil sa saya dahil sa wakas makakaalis na talaga ako. Niyakap ko Naman agad si windy.

Bam! Isang malakas na tunog ang umalingawngaw sa buong paligid. Ang dalawang pressurized na wind blades ay nagbanggaan, at isang nakakasilaw na liwanag ang kuminam. Ang lahat ay biglang napapikit. Isang nakakatakot na alon ng enerhiya ang kumalat sa buong lugar mula sa lugar na kung saan ang dalawang blade. Bang bang bang!

I can hear the whisper of the wind. The fake flowers in the vase above the glass table are dancing with the gentle of the breeze. Makulimlim ang kalangitan dahil natatakpan ng ulap ang liwanag ng araw, mukhang mayamaya ay bubuhos na ang ulan na sasabayan pa ng malakas na ihip ng hangin.

she started singing. Tumahimik naman ang bata na para bang pinapakinggan nito ang kung ano man kanyang kinakanta. At nang na sa chorus na siya ay saktong pagpasok ng maid. “The will of the wind, you feel it and then it will pass you blowing steady. It comes and it goes and God only knows. You must keep your sails on ready. So when it begins, get all that you can, you must be friend, the will of the wind…”