When The Wind Blows Novels & Stories

And the car moved away just as I was about to reach it. Naiwan akong mag-isa sa gitna ng kalsada. The wind blew, making me shiver a bit. Doon din mas pumait ang timpla ng pakiramdam ko. Kagagaling ko lang sa sama ng pakiramdam nitong umaga, parang bumabalik ulit.

*****RAIN***** "COME ON, Ate Rain! Is that your definition of fast?" Wind stuck out his tongue when she threw him a sharp glade. "Para ka namang pagong." "Shut up, Wind! You're too boastful, wait and I'll beat you later..."

The wind is so cooler than the one on the land. Hindi rin nagtagal ay ibinaba na niya ang bintana upang kumalma ang pagsayaw ng bawat hibla ng aking buhok. Mula simula hanggang matapos ay hindi mawala-wala ang ngiting nakapaskil sa aking labi. Nakakangawit man ngunit ang pangyayari sa araw na ito ay paulit-ulit kong hihilingin na maulit.

Napalingon naman sa kanila ang dalawa at nalaki ang mata nang makitang hinahabol sila ng amarok. "Takbo!" sigaw ni Gin nang malapit na sila. Agad na magsitakbuhan sila Kim. "Walanghiya! Makikita na nga lang namin kayo, may kasama pang Amarok." Reklamo ni Adrian habang tumatakbo. "Crystal, kaya mo pa bang umatake ng isang malakas na wind blade?" tanong ni Zarah. "Kaya ko pa naman, bakit?"

Naisipan kong maupo sa isang mahabang kahoy kung saan laging namamahinga ang mga tauhan. Pumikit ako't sinamyo ang amoy ng mga talulot ng bulaklak na sumasama sa hangin. I could feel the tenderness and the softness of the wind. It makes me feel more relax and calm. Nanatili akong nakapikit. Kung sana'y ganito na lang parati. Kung nanatili na lang sana akong bulag. Marahil sana ay hindi ko nakikita ang kung gaano kagulo ang mundo. At hindi ganoon kasakit tanggapin ang lahat.

Bakit biglang ganito? A sudden gust of wind rattled the windows, pulling me back to the present. The storm outside was fierce, heavy rain pounding the pavement and wind howling through the trees. Poppy was out there, somewhere, alone in this weather. Bakit siya umalis? Bakit ngayon pa kung kailan bumabagyo sa labas?

Lalo na kapag umiihip ang hangin, siguradong aabot nang milya-milya ang nalalaglag na cherry blossoms. May mga kahoy na plaka na may kasamang wind chimes na nakasabit sa mga sanga, parang mga wishing tree sa tourist spots. Kapag umiihip ang hangin, tumutunog ang mga wind chime at lumilikha ng napakagandang himig. Tumingin ako sa paligid ngunit hindi ko nakita ang matandang babae. Habang iaangat ko sana ang kamay ko para kumatok, narinig ko ang tunog ng xun mula sa likod ng bahay.

“You…” Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi para kalmahin ang aking sarili. Hindi ko alam na malakas pala ang hangin na dala ng bagyong Fox. Buong akala ko ay lamig lamang meron siya, may hangin din pala. Sabagay, tanging hangin lang naman galing sa blower ang mainit, e. Pero siya? Ipo-ipo yata.

Ang bumabalot sa kaniyang hilakbot ang siyang nagbukas ng panibagong katauhan sa kaniyang katawan, katauhang bigla na lang sumulpot at umako sa kaniyang kontrol dito. Together with her brokenheart, Blythe suddenly felt her whole body inducing heat all over as if she was burning alive. Her scream of pain murdered the floor she was standing on, it breaks the ground and the wind sympathized with her suffering— it turns rough and its windspeed runs up to 300 miles per hour like a tornado suddenly grew around them. Everyone held on to each other just to keep attached to the ground, some even has to embrace the wall for their dear safety.

The hail above her head suddenly disappeared, at bigla na lang may sumulpot na tao sa tabi niya. Sebastian used his clothes to cover her head and dragged her back. Tila may sinasabi pa ito sa kanya ngunit hindi niya iyon marinig dahil sa lakas ng ulan at hangin. Nais niyang tanungin ang lalaki kung bakit ito lumabas ngunit hindi niya magawa! For the second time, Sebastian opened his mouth to speak, but a strong wind choked his mouth and made him cough. The wind, rain and hail were getting stronger and stronger. If Sebastian hadn't held her, Rosie would have been blown away by the wind!