Novel & Cerita When The Wind Blows

I whispered in the wind. Naipikit ko nang mariin ang aking mata, at pinakiramdaman ang malamig na simoy ng hangin. Kahit papaano nabawasan ang napakalaking batong nakadagan sa puso ko. The wind blew more, kasabay nang pagbalik ko sa reyalidad.

marahas na sigaw ni Vreihya ngunit mas lalong naging marahas ang paghampas ng hangin sa paligid. Tila unti-unting tumatalim ang hangin na tumatama sa mga halaman at maging sa mga puno sa paligid. Nagkakaroon ng malalalim na marka ang mga puno at nagsisimulang mahiwa ang mga halaman na siyang natatamaan. Tila unti-unting nagbabagsakan ang mga sanga dahil sa napuputol ito ng matatalas na hangin.

Sa labas, malakas ang hangin at buhos ng ulan. Ang windshield wipers ay may ritmo na umiindayog pakanan at pakaliwa sa harap ng bintana ng kotse... ang eksena sa loob ng kotse ay minsang malinaw at minsang malabo. Napilitan si Mallory na halos humiga na padapa sa malapad at matigas na katawan ng binata.

My vampire instinct urged me to attack, pero pinili kong huwag maging padalos-dalos. Mukhang wala naman siyang masamang balak. "Nagulat at natakot ba kita? Pasensya ka na," aniya, kasabay ng malalim na paghinga ng paumanhin. Umihip ang malakas na hangin, at saglit na naglaho ang anino ng mga kakahuyang nagkukubli sa kanyang mukha. Malilikot ang mga dahon at sanga ng mga puno sa paligid, minsan ay tinatabingan siya, minsan ay inihahayag.

Sinusulyapan ang nagkalat niyang mga tauhan. Humuhugot ng hangin.. The wind blows. Nakaramdam ng ginhawa ng umihip ito. "K-kailangan ko na s-sigurong umalis.." Mapait akong ngumiti. At muli pang inilibot ang paningin. Nagtagal sa ikalawang palapag ng bahay kung saan naroon ang silid ng mga bata. Pangungulilaan ko sila ng labis.

"Hwag kang mag-alala, magiging maayos rin ako." "Mr. Erwan, please alagaan mo ang kapatid ko." saad niya rito. Tumango tango ito. "Hwag kang mag-alala." The wind on the rooftop was very strong, and there was no other light except for those big characters flashing red. At sa sobrang lakas ng hangin, hindi niya marinig ang usapan mula roon. Kinagat niya ang kanyang labi at naglakad paunahan ng malayo.

Woah at naglakad ako patungo sa kaniya! Bumuga ako ang malakas na hangin. I'll be right here waiting for you. Tanging hangin na humahampas sa aking buhok. Parang animo'y nasa isang pelikula? Habang naglalakad ito ang kanyang paningin lamang ay nasa isang lalaki. Binuksan ang agwat sa pagitan nila. Magaling iyon, Zhanea. Ito ay tulad ng isang fairytale.

Sana rin ay tumigil na ang ulan at hangin para maayos siyang makalabas bukas. Sumilip muna siya sa bintana para tingnan ang kalagayan ng panahon. Nagulat siya nang hampasin ng hangin ang sliding window na buksan niya. Sumisipol ang hangin at malakas talaga ang ulan. Nasa gitna sila ng bukid kaya baka biglang liparin ng hangin ang bubong doon. Napasigaw na siya nang may humampas na sanga sa bintana. “Yna! Are you okay?! Open the door!”

The car's engine purred to life, an accompanying hum to the anticipation that filled the air. As they traveled through the bustling streets, the city's heartbeat resonated around them. Neon signs flickered like stars against the canvas of breaking dawn, while pedestrians hurried along the sidewalks, each with their own story etched in their expressions. The soft breeze that rustled through the trees carried a promise of a new day, a fresh page to be written.

Hindi pa kami nakakapagbihis dahil ilang minuto palang nang dumating kami. Hindi ko maiwasang mapatitig sa kaniya na nakatago ang multong ngiti sa labi nang magtagpo ang mata namin. I gasped as the cold wind embraced my body as soon as my hair got messy. Habang papalapit siya sa akin ay siya ring paglakas ng kabog ng dibdib ko. The calm waves of water, the relaxing wind make me realize deeply that we can not stop our heart from beating to the person who really owned it.