When The Wind Blows Novels & Stories

I heard him chuckled and say, “Just move and sway with the music, I will be your guide.” Sabi niya lang habang nakapako ang kanyang mga mata sa akin. I’d never gone with the wind, just let it flow let it take me where it wants to go. Till you open the door and there’s so much more, I’d never seen it before. I was trying to fly but I couldn’t find wings, but you came along and change everything.

Ang kailangan na lang pakainin ay ang ibang mga aso. At walang ibang aso ang maglalakas-loob na galawin ang mangkok ni Black Wind. Maliban na lamang kung sawa na silang mabuhay. Mas pinagtuunan niya ng pansin ang mga tahol. Napansin niyang si Black Wind ang pinakamalakas tumahol. Matalas. Mabilis. At parang desperadong desperado. Biglang kumabog ang dibdib ni Ah Yao.

Hindi ko napigilang matawa. "Ano ba! Totoo naman, ang bango mo kasi." Napailing lang siya. "I don't think that's relevant." "E curious lang." "Focus, Windy." "Opo." "Listen carefully." Tumango ako at pilit nagseryoso pero ewan kung makakaya ko ba talaga. "The waltz follows a simple rhythm." Nagsimula siyang maglakad nang dahan-dahan. "One."

Ngayon ay nakaya pa niyang ikwento lahat ng pinagdaanan niya dito sa taong kaharap na sandali niya lang naman nakilala. Muling dumampi sa katawan nila ang mabigat na pag-ihip ng hangin at isinasayaw ang buhok habang nakaharap sila sa isa't isa at nagpapalitan ng titig sa mga mata. Tila nakikisama sa damdamin nila ang ihip ng hangin dahil sa tuwing nagtatagpo ang kanilang mata ay siya ring umiihip ang hangin na dumadampi sa kanilang balat.

Baka sakaling may mas safe na lugar na pwede naming puntahan. "The wind is so refreshing. Isn't it?" Vani asks, open arms. His eyes are closed, smiling conspiratorially. Tiptoeing around the delicate sensibilities. The wind is eddied, swirled and ambient that lifts my hair into a dance. As I watch the strands at their confluence of tether and vortex, a sense of calmness comes.

“Bakit gising ka pa?” Hindi ito sumagot, sa halip ay naramdaman ko itong tumayo. Dinilat ko ang aking mga mata at huli na nang maramdaman ko ang pagyapos nito sa aking beywang. Bumilis ang pagpitik ng aking puso. I held his arms and was about to push them away when the wind blows and the scent of this silent intruder lingered through my nostrils. I stilled.

I whispered in the wind. Naipikit ko nang mariin ang aking mata, at pinakiramdaman ang malamig na simoy ng hangin. Kahit papaano nabawasan ang napakalaking batong nakadagan sa puso ko. The wind blew more, kasabay nang pagbalik ko sa reyalidad.

marahas na sigaw ni Vreihya ngunit mas lalong naging marahas ang paghampas ng hangin sa paligid. Tila unti-unting tumatalim ang hangin na tumatama sa mga halaman at maging sa mga puno sa paligid. Nagkakaroon ng malalalim na marka ang mga puno at nagsisimulang mahiwa ang mga halaman na siyang natatamaan. Tila unti-unting nagbabagsakan ang mga sanga dahil sa napuputol ito ng matatalas na hangin.

Sa labas, malakas ang hangin at buhos ng ulan. Ang windshield wipers ay may ritmo na umiindayog pakanan at pakaliwa sa harap ng bintana ng kotse... ang eksena sa loob ng kotse ay minsang malinaw at minsang malabo. Napilitan si Mallory na halos humiga na padapa sa malapad at matigas na katawan ng binata.

My vampire instinct urged me to attack, pero pinili kong huwag maging padalos-dalos. Mukhang wala naman siyang masamang balak. "Nagulat at natakot ba kita? Pasensya ka na," aniya, kasabay ng malalim na paghinga ng paumanhin. Umihip ang malakas na hangin, at saglit na naglaho ang anino ng mga kakahuyang nagkukubli sa kanyang mukha. Malilikot ang mga dahon at sanga ng mga puno sa paligid, minsan ay tinatabingan siya, minsan ay inihahayag.