Whined Novels & Stories

Huminga lang ito nang malalim sa kanyang narinig. “Welvin, natatakot ako para sa ating anak. How long has it been? Kailan ba siya babalik sa dati? Ilang araw na ang nakakalipas. Madalas na magbasag siya ng gamit sa loob ng silid, ngunit ngayon sobrang tahimik sa loob. Wala man lang kahit na anong ingay. Sa tingin mo ayos lang si Warren sa loob? Please do something para sa ating anak, Welvin.”

, madiing turan nito na animoy dumaan sa matinding paghihirap. “Don’t act as if you’ve been punished for years, hindi bat naging masaya naman ang buhay mo? “, sa halip ay inis niyang wika dito. Di ba nga at siya na ang lumayo para maging masaya na lamang sa gusto nitong tao. Why did he act as if he suffered for years? Nagkamali ba ito sa minahal niyang tao? “Hell, no! My life is completely lost.”, wika ni Wolverine at napalunok siya ng tumingin siya sa mga mata nito. Is he longing for something and in pain?

tunog nang lalaking may labis na pagnanasa at animo'y ayaw niyang makinig sa kung anong paki-usap! “All I want you to do! Is to moaned! Just moaned! I want to hear your sweet voice!” nakangisi siguro ito at nasasarapan sa ginagawa niya habang sinasabi niya iyon! Pero! Bakit ko naririnig ang mga salitang iyan! “Ahhh--ahh--ahh No!” ang tinig ng pagkadisgusto “Ah! Ah! Ahhhhhhhh” and all I can hear now, is a moaned. But, from whom?

"Ang linaw ng sinabi ko, Sir Fred, iuwi mo si Widmark sa Mama niya. Pero dito mo inuwi." " 'Yon na man sana ang gagawin ko, pero ayaw tumigil sa pag-iyak si Widmark," depensa ko. "Ayaw mong umiyak si Widmark, pero si Gwin, okay lang kahit mahimatay pa sa ka iiyak dahil sa pagkawala ng Anak niya." "Nahimatay?" tanong ko. "Kumusta na siya? Ayos lang ba?" "Hindi ako ayos, peste ka!" sigaw ni Gwin, kasabay ang pagsugod sa akin. Puro sampal, hampas at suntok ang natamo ko na sinabayan pa ng malulutong na mura.

Ito iyong kahinaan niya eh, pag nag-iba na iyong mood ko. "Sorry na," he whined. Kinakalabit niya ako ngunit hindi ko pa ito nilingon. Instead, I stood up and roamed around the park. Nakabuntot naman siya sa aking likod at nananahimik lang at hindi ako kinikibo.

saad ni Mother Superior at niyakap ako. Pag-uwi ko ay tumambad sa akin ang lasing na lasing na si Uncle Wade. Pilit niyang tinutungga ang bote ng whiskey na hawak niya kahit wala naman na laman. "Damn it, I need to get more," saad niya sa sarili sabay lakad sa kusina ngunit pinigilan ko siya. "Uncle, tama na lasing ka na," saad ko sa kanya ngunit bigla niya akong hinawi at napa-upo ako sa sahig.

"Kid? I don't know what you are talking Wharton." "Hmp! Pa-secret ka pa! Malalaman ko din naman." "Goodness Wharton! What the hell are you talking? Mangilabot ka nga! Are you hearing yourself?" "Ang cute kaya nung bata." "Exactly! Ang bata pa nung tinutukso mo sa akin. Will you stop that? Mamá might hear you. Mapapagalitan pa tayong dalawa dito eh." Ito na ata ang pinakamahabang salita ang nasabi ko ngayong araw. Sumimangot ako sa kanya pero imbes na tumigil ito lalo pang lumaki ang ngiti nya sa akin.

Muling tumunog ang nakakabingging sound effect ng mga ito. Gustong niyang kapain ang kanyang puso na tila ba patuloy na tintarakan ang kanyang puso. She didn’t mind being called a whore, a prostitute and a homewrecker. Ang kinasasakit ng kanyang puso ay ang nagbabadyang panghuusga ng publiko sa kanyang anak kung sakaling pangalan ito.

"Wait! Hindi pa ako nag-toothbrus-" Isang malakas na meowww lang ni muning ang narinig niyang sumagot dahil sinakop na ni Zyd ang kaniyang bibig at mariing hinalikan. Muning! Muling nag-meoww ito at lumabas sa ilalim ng comforter nila. Galit siya nitong pinagmasdan, kulang na lang sabihan siya nito ng puno ng malanding cells ang kaniyang katawan lalo na nung inangkin na naman siya ng lalaki at hinatid sa ikawalong dimensyon.

pagkanta ko habang lumuluha at nakahawak sa tiyan ko. "My baby, please don't live like me" I whispered. **********************