Whined Novels & Stories

Naamoy ko ang matapang na whiskey sa paghinga niya at lalo lang uminit katawan ko. Napapikit ako nang madiin. "Shit..." bulong ko habang hinihingal. Bahagya siyang natawa. "Drunk already?" "I'm not drunk..." reklamo ko agad kahit halatang hilo na ako. "Tch," mahinang tunog niya habang nakatitig sa mukha ko. Pakiramdam ko sinusuri niya bawat reaksyon ko.

she whined. "Because…" Bigla itong huminto at humarap sa kaniya. At dahil hinahabol niya ito ay bumanga ang noo niya sa matigas na dibdib nito. Nang tumingala siya rito ay ngumiti ito bago yumuko at halikan ang kaniyang noo. "I don't want to!" Lumabi siya at tumiyad sabay kagat sa baba nito. "Bad, Axis!"

Urgh! Para mawala ang isip ko sa halik na iyon ay dahan dahan akong bumaba ng kama. I am trying na hindi maapak ang kanan kong paa kaya patalon talon ako hanggang makarating ako ng banyo. I keep on sighing because it's really hard for me to walk. May kalayuan pa naman ang banyo sa kama ko. Matapos kong gawin ang kailangan kong gawin sa loob ng banyo, doon ko lang naalala na hindi ako nakapaghanda ng damit. Shit! Tanga naman talaga! I sighed. Mabuti na lang may wardrobe dito kaya may magagamit ako. Hindi ko binasa ang kanan kong paa and swear! It's so hard! But I still made it so..good job self!

Habang siya ay mukhang maganda ang gising kahit tanging boxer lang ang suot. "I'm so sore… This is your fault!" sikmat ko. Napapikit ako. Even my voice sound hoarse, probably strained because I was moaning like mad last night. Nahampas ko si Kleindro nang maalala na hindi nya ako tinigilan kagabi hanggang hindi ako nakakatulog sa pagod. "Shh… Matulog pa tayo…" aniya. "But I'm hungry," I whined and pouted.

hindi ko napigilang sabihin pagkatapos ng ilang minuto. Isang tipid na ngiti ang kumawala sa mga labi niya. "Because it hurts me to argue with you," he whispered, loud enough for me to hear. Maybe because I noticed the pain and heaviness in his voice, I couldn't help but feel guilty. I know he didn't deserve my sympathy, but I still found myself affected despite knowing that he was merely entangling me in his shows. The tour continued as we both fell into silence.

The silence inside the room was so thick that Lauren was terrified Kaelith could hear the frantic drumming of their hearts. "You've been spending an excessive amount of time down here since the semester started," Kaelith murmured, her tone shifting into a cold, dangerous whisper. "Ang amoy ng lavender perfume mo... napansin ko ring medyo halo sa amoy ng semento rito. You think you are so clever, Anne. Ginamit mo ang archive hours bilang isang magandang pader. But every wall has a stress limit, and I am very close to finding yours."

"Maam malaking pera na ang natalo mo tama na yan" bulong ng P.A nya. Kung sya ay nanginginig na sa kaba, sya pa kaya? Sa ilang beses na pagkatalo nya ay parang pati buhay ay kasama sa taya. A woman sigh in frustration. "Shut up, okay?" She snapped in a low voice.

muli niyang narinig ang iyak at paghikbi nito na siyang nagpadurog sa kanyang damdamin. “Kaya, please. I’m begging you, tigilan niyo na ‘ko ng babae mo. Dinadaya ko lang ang sarili ko kung sasabihin kong wala na ‘kong pakialam sa ‘yo at hindi na kita mahal, dahil hindi ganoon kadaling makalimot, Flint. Hayaan mo akong sariwain ko damdamin ko ng husto ang sakit, hanggang sa maghilom ako. Doon, kaya ko nang humarap sa inyo ng buo at taas noo, saan man tayo magkita-kita…”

"*Soaking wet*. Tumutulo sa kama ko. Para sa akin. Iningatan mo 'to para sa akin, 'di ba, *baby girl*?" "Oo," hikbi ko. "Palagi. Ikaw lang palagi. Ikaw lang ang meron." 'Yun ang bumasag sa kanya. Ang *control* niya ay nabasag. Inalis niya ang daliri niya at ako ay *whined* sa pagkawala nito. Hindi niya ako k******t. 'Yun ang pinakamalupit na bahagi. "Rick—"

Weak. Isang maliit na baril ang kunuha ko, ang pag kakaalam ko maliit man ito pero malakas at masakit pag tinamaan ka. Nag karuon ng glass ang buong area ng ring, proteksiyon para hindi matamaan ang mga manunuod. "Hey, weaklings!" "Who's weaklings?" i asked. "Ako, ako, kahiya naman sayo." I smile sweetly. "Ow? No wonder why your appearance disgust me so much, cause weaklings are disgusting and you're one of them," i blink and do puppy eyes.