Novel & Cerita Whined

he whispered so gently it stung my eyes. Agad na bumaba ang tingin ko para hindi niya makita ang pangingilid ng luha ko. “Enjoy your rest day,” he whispered evilly. ---

he whispered. Napahawak ako sa likod niya nang gumalaw siya sa ibabaw ko, walang ibang lumabas sa bibig ko kundi ungol nang ungol. “That it. Moan my name, baby. Moan..” Ang ingay ko na nga dahil sobrang sakit at sarap. “Damn, make it faster…” I moaned when I said that. Gusto kong bilisan niya pa lalo. Nawawala na ako sa sarili ko.

Bakit naman kung saan siya nasadlak sa sitwasyong ito ay saka naman niya naranasan ang maging weak at manlumo? 'Shit! Wala na nga akong kakampi at iniwan na ng lahat, saka naman ako nagkakaganito? Damn!' mahinang asik na wika niya. Mahina lang ang pagkakasabi niyang iyon para marinig ng kahit na sinong biglang papasok sa room na iyon.

Naamoy ko ang matapang na whiskey sa paghinga niya at lalo lang uminit katawan ko. Napapikit ako nang madiin. "Shit..." bulong ko habang hinihingal. Bahagya siyang natawa. "Drunk already?" "I'm not drunk..." reklamo ko agad kahit halatang hilo na ako. "Tch," mahinang tunog niya habang nakatitig sa mukha ko. Pakiramdam ko sinusuri niya bawat reaksyon ko.

she whined. "Because…" Bigla itong huminto at humarap sa kaniya. At dahil hinahabol niya ito ay bumanga ang noo niya sa matigas na dibdib nito. Nang tumingala siya rito ay ngumiti ito bago yumuko at halikan ang kaniyang noo. "I don't want to!" Lumabi siya at tumiyad sabay kagat sa baba nito. "Bad, Axis!"

Walang effort ulit. “Poor woman,” he whispered. Poor woman? Ako? Poor? Tangina niya ah!

"*Soaking wet*. Tumutulo sa kama ko. Para sa akin. Iningatan mo 'to para sa akin, 'di ba, *baby girl*?" "Oo," hikbi ko. "Palagi. Ikaw lang palagi. Ikaw lang ang meron." 'Yun ang bumasag sa kanya. Ang *control* niya ay nabasag. Inalis niya ang daliri niya at ako ay *whined* sa pagkawala nito. Hindi niya ako k******t. 'Yun ang pinakamalupit na bahagi. "Rick—"

Weak. Isang maliit na baril ang kunuha ko, ang pag kakaalam ko maliit man ito pero malakas at masakit pag tinamaan ka. Nag karuon ng glass ang buong area ng ring, proteksiyon para hindi matamaan ang mga manunuod. "Hey, weaklings!" "Who's weaklings?" i asked. "Ako, ako, kahiya naman sayo." I smile sweetly. "Ow? No wonder why your appearance disgust me so much, cause weaklings are disgusting and you're one of them," i blink and do puppy eyes.

“Tita Mommy, you’re hurting me po! Let me go! I want my Mommy!” “Tumigil ka!” singhal ni Wendy, masyadong madiin ang kapit sa bata. Naramdaman ni Wendy na talong-talo siya sa bawat argumento. Ang kaniyang mukha ay namula sa galit, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik habang nakatingin kay Trixie na tila ba gusto itong lamunin ng buhay. Hindi niya matanggap na sa huli, si Trixie pa rin ang nakakataas.