Whined Mga Nobela at Kwento

Hindi ko alam kung bakit nai-imagine ko na ang ginagawa niya ngayon kahit puro paghinga na ang naririnig ko sa kabilang linya at ang husky na pagtawag niya sa pangalan ko na puno ng pagkakalambing. “Do you know what I am doing now, Celestine? My hard member starting to lose its patience. Hindi ko akalaing titigasan ako nang ganito kahit kausap lang kita sa phone. You are the only one who made me this way. You set my hard c**k on fire, Celestine. Gusto kitang hawakan ngunit sapat na sa akin na naririnig ko ang tinig mo, ang bawat paghinga mo at ang nakapaninigas mong ungol.”

Ayokong inuusisa dahil umiinit ang ulo ko kaagad. Nagulat si Syche ng pag hahampasin ni weak ang pinto. "Let me go inside! Damn it", sigaw ng weak mula sa labas. Pinagtiisan ko lang talaga ang kakulitan ng weak na ito! I'm just bored minsan at siya lang naman ang lagi kong kasama kaya siya ang pinaparausan ko. I know I'm a jerk but I don't care. I don't fucking care.

she cried as she punched her chest to lessen the pain. Parang gusto niyang magwala ng magwala dulot ng pinaghalong sakit, frustration, disappointment at galit ngunit hindi niya magawa dahil para siyang nanghihina. She wanted to cry harder. She wanted to shout until her voice faded. She wanted to end the pain, but she couldn't. Pipi na lamang siyang umiyak sa loob ng apat na sulok ng silid na 'yun. Nanginginig ang kamay niyang kinapa ang singsing na ginamit ni Clinton upang magpropose sa kaniya. At habang tinititigan ito ng matagal ay hindi niya maiwasang humagulhol ng sobra.

Akala niya ay tuluyan na niya itong nalagpasan, ngunit ang matinding *stress*, kawalan ng tulog, at ang nagwawalang emosyon sa kanyang dibdib ay tila nagsanib-pwersa para gisingin ang sakit na ito. Napahawak si Lucas sa kanyang lalamunan. Isang malakas at paos na pag-ubo ang kumawala sa kanya. Sinubukan niyang huminga nang malalim, ngunit tila may mabigat na semento na nakadagan sa kanyang baga. *Wheezing.* Ang manipis at sumisipol na tunog ng kanyang paghinga ay umalingawngaw sa tahimik na opisina.

“Ma, ako na lang ang pupunta. Kapatid ko nga naman si Whitney. Pinuri siya ng nanay ko sa pagiging considerate bago sumangayon. Tumayo ako sa tabi ng nanay ko, disappointed bago sinabi. “Ma, kung hahayaan mo siyang pumunta, walang makakahanap sa akin.” Bigla naging tense ang nanay ko, at kinilabutan ang batok niya. Tumigil siya at sinabi, “Flynn, puwede ba taasan mo ang temperatura? Nilalamig ako.”

Ramdam ko ang pag init ng sulok ng mga mata ko dahil sa nagbabadyang mga luha roon. Jameson smirked and looked at me full of disgust. "Why should I listen to a whore like you? Your greed of money is enough for you to do that. Ano pa nga bang aasahan ko sa mahihirap na gaya mo? Fucking whore," nandidiri niyang sinabi sa 'kin.

Sinabi nang malamig ni Wrigley, “May sasabihin ako sayo. Dapat sobrang swerte ng nararamdaman mo ngayon. Kwintas ang nilunok mo dati. Ngayon, jade pendant lang. Buti na lang, hindi mo nilagyan ng kadena ang jade pendant na ito. Kung hindi, kailangan mong lunukin ang jade pendant kasama ang kadena!” Umiyak nang miserable si Dylan sa kanyang pinsan, kay Loreen, at nagmakaawa nang mapait, “Loreen, mabuti kong ate. Pakiusap at tulungan mo akong magmakaawa kay Mr. Wade. Pakiusap at hilingin mo kay Mr. Wade na pagbigyan ako ngayon. Alam kong nagkamali ako. Simula ngayon, hinding-hindi na ako magiging mapagpanggap sa harap niya kahit kailan. Simula ngayon, handa pa akong maging aso niya. Gagawin ko

“You’re safer now.” Hinapit nitong lalo ang baywang niya. “And I’ll be damned for the night.” Inilubog ni Wade ang mukha nito sa ulo niya. He was constantly sniffing. Nakakailang lang at baka nangangamoy na siya. Hindi siya naligo o nag-half bath man lang. Gusto niya itong itulak palayo pero paano ba kung ang sarap sa pakiramdam na yakap siya nito.

Kamuntikan pa siyang mapahiyaw nang maramdaman niya ang paghagod ng mainit nitong dila sa hiwa niya. "Ahhh!" malakas na ungol ang kumawala sa bibig niya na hindi niya nakontrol. "Oh, I miss this sweet pussy so much," wika ni Vaden habang nakangising nakatitig sa kanya. Muli nitong nilantakan ang pagkababae niya.

she hissed at me, looking so down, so sad and angry and pitiful. Well, aren’t we all pitiful? “There’s no use crying over spilt milk. That’s water under the bridge now. Nangyari na ang mga nangyari. Wala na tayong magagawa pa kahit na magsisihan pa tayo.” mahinang pakli ni Wolf. Lionel let out a loud sigh. Kieran tsk-ed. Jelina let out a bitter laugh and drifted her eyes somewhere in this dark, cold basement we were confined and chained.