Romans & histoires White Cross Orphanage

Tuwang-tuwa tuloy si Deus Paulo na nakikipaghalubilo at makipaglaro sa kanila. Ang Special Angels’ Home ay isang full-pledge orphanage na sinusuportahan ng Accardi. Simula nang dumating kasi si Deus Paulo sa kanilang buhay ay mas bumukas ang pananaw nila tungkol sa mga batang mayro’ng special condition. Naisip nila na maraming mga bata ang mayro’ng special condition na inabandona o iniwan ng mga kani-kanilang magulang at pamilya. Kaya naman ay nagtayo sila ng isang tahanan para sa kanila na kumpleto ang lahat. Hahanapan din sila ng karapat-dapat na mga adoptive parents na bukas ang pananaw sa mga batang mayro’ng special needs at love. Kung hindi man sila ampunin ay handa pa rin ang mga Accar

Nakahinga lamang ng maluwang si Clarissa nang tuluyan nang nakaalis si Don Michael. Pero hinding-hindi niya sasabihin kay Michele na kinausap siya ni Don Michael dahil tiyak na mag-aaway nanaman ang mag-ama, at ayaw niyang mangyari iyon... =========================== Celeste Vitale is standing infront of the gates of Angels Home Orphanage, where Clarissa grew up. She specifically picked this day to visit the orphanage because based on Clarissa's file, she usually visits here every Sunday to spend time with the orphans.

But there is this one connection that sold them out. The hospital. Hindi ang Orlyn Medical Hospital ang pinaka-sentro ng kademonyohan nila. It was just their disguise and used its full potential as time went by. The small clinic that was only created solely to help people in need became a lair of an underground organization.

"Ma'am Crecia, good afternoon po. May problema po ba? Naipadala ko na po ang reports ng-" "Yna, I'm currently reading the letter. Tumawag lang ako para tanungin kung ano itong tungkol sa mga bagong helper ng orphanage," ani ko habang pinapasadahan pa rin ng tingin ang mga papel na hawak ko. Nakasaad din doon ang mga pangalan ng bagong helper sa orphanage. Bagong gawa lang ang orphanage na ito at pinilit kong mag operate na kaagad dahil iyon naman talaga ang purpose no'n. I don't want to take it any longer dahil ito ang orphanage na pinakaimportante sa lahat. This is where sick children who was abandoned by their parents are being held, are being cared, are being loved.

Kung kanina ay simpleng bahay-ampunan lang ang paningin niya sa pupuntahan nila, ngayon ay napalitan iyon ng antisipasyon dahil dito pala lumaki ang ina ni Raymond. Hindi naman nagtagal at nakarating din sila. Huminto ang van ni Tito Marcus sa isang medium built 2 storey orphanage. Nakita niya ang signage sa harapan at may nakalagay doon na St. Joseph Orphanage.

“Wala na po sila. Iniwan po kami sa bahay ampunan pero tumakas po kami.” Gulat akong napatitig sa kanila. “Bakit?” “Salbahe po si miss Precy. Pinapalo niya po kami palagi.” Hindi ako nakasagot. Napatiim-bagang ako sa sagot ng bata. Minamaltrato sila? Tss! Humugot ako ng malalim na buntong-hininga. “Anong pangalan ng ampunan na 'yon?” “Every Child Orphanage po.”

Lahat nakangiti sa akin ang iba kumakaway pa. The kids here in this orphanage are of different ages, maybe ages 2 to 7. Yung iba na mas maliliit pa ay nasa kabilang hall. Pinaghiwalay kasi yung iba umiiyak kanina. May dinala ding volunteer mula sa foundation si Mamá at Papá para sa mga ito. "Kamusta po kayo, Kuya?" "Thank you po sa pagdalaw, Kuya Knoxx."

"Salamat, anak." Napatayo pa si Grace sa saya at napayakap sa binata. Napangiti naman si Dexter at hinawakan ang braso nito. Alam niya ang naramdaman ng ina. Madalas nang hindi siya nito makasama, at siguradong gusto nito ng anak na aalagaan muli. Naglalakad si Grace papasok ng Maharlika Orphanage. Nasilip niya ang mga batang naroon.

SUNSHINE HAVEN ORPHANAGE In the heart of Manila City, nestled between a row of bustling shops and quite residences, stands a large, old building- Sunshine Haven Orphanage that is located at Sta. Mesa, this place become famous, as it is known as the home of children. Despite its age, the building is well-maintained, a testament to the care and dedication of its sponsors, one of whom is Miss Hanna. The exterior of the orphanage is painted a soft shade of blue, giving it a warm and welcoming appearance. A small playground, filled with brightly colored swings and slides, is situated at the front, often filled with the laughter and shouts of the children who call the place home.

Kinuha ko ang blueprint na nakapatong sa mesa. Isang bagong orphanage. Mas malaki. Mas ligtas. Mas kumpleto. May sariling paaralan. Clinic. Library. Training center. At tahanang puno ng pag-asa para sa mga batang wala nang ibang matatakbuhan. Hindi ko ginagamit ang perang ito para hugasan ang mga kasalanang nagagawa ko. Alam kong walang halaga ng salapi ang makapagbubura ng buhay na aking kinitil.