روايات وقصص ضمن White Cross Orphanage

My safe haven. The past years have been hard. I was alone and contemplating if I did the right decision of standing on my own feet upon reaching 18. But then I found Angel's Paradise, a children's orphanage, that's like a streak of light in my grayscale life—the silver lining I was trying to find aside from the freedom I really wanted to achieve. But now, my safe haven is in danger because of the unpaid debt from the land owner. We need a big amount in order to save it and the owner gave us only a month to pay for it.

"Kung hindi siya magiging akin, walang magmamay-ari sa kanya!" Ang buong kuta ay nagsimulang mag-alarm. Ang glacier sa labas ay nagsimulang gumalaw. Isang self-destruct mechanism na idinisenyo para ibaon ang buong Orphanage sa ilalim ng isandaang talampas ng yelo ang na-activate. Mabubuhay ba sila sa gumuguhong glacier, o ito na ang magiging huling himlayan ng mga Valente at Cruz?

“Paano kung ang babaeng kinamumuhian ko nang limang taon ay… kapatid ko?” Dumating sila sa Holy Grace Orphanage bandang tanghali. Ang lugar ay isang lumang gusali na nakapalibot ng mataas na bakod na may wire. Ang mga puno ay matatanda na, ang mga dahon ay nalalagas sa malamig na simoy. Sa bakuran, ilang batang naglalaro nang tahimik, ang mga mukha ay may bakas ng pag-asa at lungkot na magkahalo. Ang amoy ng luma, disinfectant, at lutong kanin ay sumalubong sa kanila.

Masakit man ngunit kailangan niya ‘ring iwan ang natitira sa kaniya sa kung saan. Sa haba at layo ng nilakad niya hindi niya alam kung saan na siya napunta. Hanggang sa mapahinto siya dahil nakarinig siya ng ingay ng mga bata sa di kalayuang bahay sa gate. Natigilan siya ng mabasa ang orphanage sa itaas niyon at mayroon pang basket na nakasabit sa gilid ng gate. Mukang sinadya iyon ng orphanage para ilagay doon ng mga di kayang palakihin ang anak nila.

Kahit sa gabi, hindi na rin ako mapakali. Isang buwan na ako dito sa bundok. Maliit lang ang komunidad sa lugar na ito, pero maraming bahay—at magaganda pa. May sarili rin itong ospital. Tuwing weekend, pumupunta ako sa isang orphanage. Unti-unti ko nang nakikilala ang mga batang walang magulang, o iyong may mga magulang na nakulong. “Ate Karina!” sigaw ng isang batang babae nang makita ako.

They were still waiting in the waiting area of the orphanage that was called Heaven Angels Orphanage. Sa mga nalaman nila, ito ay isang institusyon na itinayo ng isang ex-broadway actress. Rason kung bakit kilala rin ang lugar na iyon. Habang iniisip ang pinanggalingan ng lugar, hindi mapigilang magpasalamat ni Benjamin sa isip. Kung hindi dahil sa ex-broadway actress na iyon, wala sanang lugar na mapupuntahan ang kaniyang nakababatang kapatid. She would have probably roamed in the streets. Just thinking about it saddened him, it instilled fear in his mind.

The road going to the orphanage location was all muddy. Mabuti na lang hiniram ko ang van ni Jessy. "Orphanage ni Saint Archangel." Basa ni Jacob sa arko. "Nandito na tayo." Pinahinto ko ang sasakyan at tumingin sa kanya. "This will be fun." I smiled. Nakita ko ang naguguluhan niyang mukha. “We are not adopting, right? I could give you a child whenever you are ready.” Baling niya sakin.

Bagaman maliit, sa tulong ng mga tao at suporta mula sa pamana ng matandang babae napalaki dito ang ilang mga bata. “What will happen to the orphanage Sir?" "They can't get the real estate certificate, so it's natural for them to move away. Teacher Shen, I mean there is still room for operation on our land.” "Sir, what do you mean..." "This time the project was owned by the Monteverde Company ." "Monteverde..."

Ngumiti ang sanggol kaya naman lalong tumalon ang puso ng mag asawang Kendra at Wilbert sa tuwa. Matagal na nilang pangarap na magkaroon ng babaeng anak. Sumubok sila ng ilang beses ngunit palaging bigo. Palagi nalang nalalaglag ang ipinagbubuntis ni Kendra. Kaya ngayon ay nagdesisyon sila na mag ampon sa malayong probinsya. At narito na nga sila ngayon, sa Sunshine Children's Orphanage.

TAHIMIK NA NAGHIHINTAY si Tally sa lobby habang si Charles naman ay kausap ang head ng orphanage na kanilang pinuntahan. These kids were all raised without parents. Most of them are being raised by nuns. Ito ang napili ni Charles dahil marami siyang batang nakakasalamuha rito. Yearly kasi itong nag-do-donate ng pera rito para sa mga bata.