روايات وقصص ضمن White Cross Orphanage

Flash back, Twenty years ago. "Dalian ninyo, suotin ninyo na ang magandang damit na mayroon kayo at minsan lang ito na may darating na mayamang tao na aampon ng marami." sabi ng care giver na nag aalaga sa mga bata sa ampunang iyon. Masaya at excited ang lahat ng bata sa Angel's Haven, kabilang na sila Uno, Dos, Sixto at Ten. The names they gave them were based on the kids who arrived at the orphanage in the same year.

Noong una, labis siyang kinakabahan sa pananatili sa ibang bansa sa loob ng isang taon, malayo kina Mother Superior, sa mga madre, at sa mga bata sa Sunflower Orphanage. Natatakot din siyang labis siyang makaramdam ng pangungulila at baka piliin niyang bumalik nang mas maaga kaysa sa inaasahan. Ngunit nang makita niya ang mainit na pagtanggap ng mga tao sa Heaven’s Door Orphanage, naramdaman niyang para bang isa itong pangalawang pamilya para sa kanya...

“Get dressed and use our gifted car. Visit the orphan and put me into a good light, also work with your image. Don’t forget to be humble and always smile, don’t ever show your impatient side.” “I understand. I’m on my way.” Binaba na niya ang tawag at ano pa nga ba ang magagawa ko? Bumuntong hininga ako atsaka tumungo sa orphanage. Pagkarating ko ay dumating ang mga sponsored foods and books para sa mga batang nasa edad tatlo hanggang sampu. Ang mga sanggol kasi ay may iba ring insitusyon ang naghahawak, pero parehong hawak ng mga madre at pare ang bahay-ampunan.

Dapit hapon na at kasalukuyang nagmumuni-muni si Krissy sa labas ng kanyang kwarto nang makatanggap siya ng tawag. Nakaramdam siya ng kaba nang magpop-up sa screen ang pangalan ng katiwala ng orphanage. Ang bilin niya kasi sa ginang ay tawagan siya kung may problema sa orphanage kaya niya ito binigyan ng kanyang contact number. Huminga muna ng malalim si Krissy bago sinagot ang tawag. "Hello po ate Mercy magandang hapon." Bati niya sa ginang.

Naalala niya ang kabataan niya na parang unos na rumagasa sa isip niya. Naalala ni Daniella ang isang bata mula sa parehong orphanage na dala ang isang walang malay na lalake mula sa ilog. Dalawa silang nanatili ng matagal sa isang abandonadong warehouse sa kalapit na lungsod.

Ang iilang mga pasyente ay nilagay na sa mas maayos na kwarto ang iba nandito pa rin sa emergency ginagamot pero maliit na lang ang mga pasyente na nandito. Ang kaso naman ngayon ay nasunog ang isang orphanage dahil sa faulty wiring daw. Hindi agad nakalabas ang mga bata dahil natutulog na daw. Hindi nila nailabas agad ang mga bata dahil sa laki ng orphanage at iilan lang ang naiwan na mga volunteers sa orphanage.

"Ano? Trina-” “Hinding-hindi ko gugustuhing makasama ang taong kayang sigawan ako. Minsan na akong inabuso, Noah.” tumutulo pa rin ang luha sa mukha ni Trina habang mapait na nakatingin kay Noah. “Ang totoong dahilan kung bakit ako nagpunta sa orphanage na ito ay dahil iniwan ako ng aking mga magulang. Madalas silang nag-aaway, nagsisigawan, nagkakasakitan, nasasaktan sila sa harap ko at kahit ako nasasaktan sa mga away nila, hindi sila tumitigil. Hanggang isang araw, naisipan nilang maghiwalay. At kahit isa sa kanila ay walang gustong alagaan ako."

»»» "saan poba tayo pupunta ngayon Mr.montaire.tanong ko at sa wakas sumagot naman ito "malalaman monalang Ms.fajardo . saad nito (Isang malaking orphanage ang bumungad sa amen. at hindi ko inaasahan na meron palang isang orphanage sa gubat nato.) "sa labas nito maraming bata at mga sister ang nakatayo na para bang may hinihintay silang dumating. "Kuya Clark! Kuya Clark! sigaw nang mga batang tumatakbo papalapit sa amen at nagulat ako ng bigla nilang niyakap si Mr.montaire

This is her first project and win this case during the time when someone came and intended to ruined this orphanage because they are going to build a business industry of this property but they don't have enough evidence to make it kaya nanalo paren siya and especially the help of people power, inside of this orphanage mga batang ipinaglaban for the sakes of their future, inside the orphanage. Because aside sa meron silang maayos na tirahan. They have a bright future inside of this Orphanage unlike in the street their future wasn't sure. Because you know there is a lot of bad people. Who used the kids for their own interest like mga sindikato, terrorist, na ginagamit ang mga kabataan, especi