Why I Hate Math Novels & Stories

Because of their pride and arrogance. I guess he has a reason why he hates us. I wonder why?

Pinakiramdaman ko na lang at hinaluan ng dasal ang mga sagot ko. I really suck at Math. Matagal ko ng tanggap iyon. No matter how hard I try, I just couldn't comprehend a thing. Sinubukan kong mag-solve gamit ang mga naalala kong formula pero laging wala sa pagpipilian ang nakukuha kong sagot. Halos fifty items ang nahulaan ko. I decided to answer the half in best of my capacity. Ayoko namang hulaan ang lahat. "Last 15 minutes.." but my mouth gaped when the proctor announced that.

Charm . I’m dismayed, and my mind is empty. Hindi dapat ganun iyon. Wala akong masamang plano sa babae niya. Hindi ko sila inutusan na patayin siya at saktan. Walang ganun! Napatingin ako sa kamay at hindi maalis sa isip ko ang nangyari kanina. Why the hell did I not even squabble back? Instead of hating him because of what he did, my mind is now playing that hard part of his. I felt it. It was solid as a rock. I did not hate it, but ended up liking the sensation it has.

I hate him. Matagal-tagal na rin magmula nang huli naming pagkikita. I guess it was two years ago? I can’t recall. Hindi kasi siya mahilig umuwi ng mansiyon. Marami siyang bahay at condo, kaya bakit pa siya uuwi ng bahay? Isa na rin siguro ‘yan sa ipinagpapasalamat ko. I hate his presence to the core! God knows how I hate him.

Nadiskubre lang yan ng mga mathematician at ang simpleng matematika ay pinahirap pang lalo. "Ang mga tinuturo lang noon ay mga bagay na nagagamit sa pang-araw-araw. Sa nakita ko sa mga ginagawa ni Aiden, ni hindi ko maisip kung magagamit ko ba iyon sa kalakalan o kaya ay sa digmaan.

Kunot-noong tanong niya sa kapatid na agad namang umasim ang mukha. "Ako nagkaboyfriend?" Tinuro niya ang sarili at natawa. "Ano? Adik lang kuya?" Nakahinga siya ng maluwag sa naging sagot nito. Ayaw pa niyang magkaboyfriend ang kapatid. Masyado pa itong bata. She's just seventeen for fuck sake. "Then if that's not the case, why do you hate her so much?" "I hate her because even Zeke Ramirez fall in her trap." Naiinis na sagot nito.

Minsan ay napapansin ko na parang medyo umiiwas pa rin siya, pero hindi na kagaya nung una na halos araw araw kung sungitan niya ako. Today is Monday. It is actually the day that I hate the most. I mean, kapag kasi galing ka sa off tapos papasok ka ay parang nakakatamad. Sa tingin ko ay hindi lang naman ako ang nakakaramdam ng ganito.

'Wag mo nalang pakinggan sasabihin niya, tumakbo ka na kaagad. “Hoy, dahan dahan 'di ka mauubusan o marami 'yan ante.” Nilunok ko muna ito parang naisama ko tuloy nalunok 'yong kaba. “Na drain ako sa Science,” sabi ko at bumili pa ng panibago. “Sa science na drain ka pero pag math hindi?” Tinawanan niya ako. “Eh paano 'yong Science natin nandiyan nanaman si Math. Nag sanib puwersa ba naman sila.”

Katahimikan ang namayani pagkatapos niyang sabihin 'yon. Pakiramdam ko bumigat ang tensyon sa pagitan namin. Hindi na rin ako makatingin ng maayos sa salamin kaya umalis na lang ako. Sometimes, I just don't get him. Kung mahirap i-solve ang math, mas masarap siyang intindihin. Mas gusto kong pagalitan na lang niya ako kesa bigla-bigla siyang magseseryoso tapos magsasabi ng kung ano na hindi naman niya masagot ng maayos.

Paminsan-minsan ay napapangiti siya. "Kamukhang-kamukha mo talaga noong bata ka." Mahina niyang sabi. Napabuntong-hininga ako. Umupo ako nang maayos at isinandal ang likod sa sofa. "But, Mom..." Mahina kong sambit. "His mother hates me so much." Napatingin siya sa akin. "Bakit?" Ilang segundo akong natahimik. "Because of Marie."