Why I Hate Math Mga Nobela at Kwento

Pinakiramdaman ko na lang at hinaluan ng dasal ang mga sagot ko. I really suck at Math. Matagal ko ng tanggap iyon. No matter how hard I try, I just couldn't comprehend a thing. Sinubukan kong mag-solve gamit ang mga naalala kong formula pero laging wala sa pagpipilian ang nakukuha kong sagot. Halos fifty items ang nahulaan ko. I decided to answer the half in best of my capacity. Ayoko namang hulaan ang lahat. "Last 15 minutes.." but my mouth gaped when the proctor announced that.

Charm . I’m dismayed, and my mind is empty. Hindi dapat ganun iyon. Wala akong masamang plano sa babae niya. Hindi ko sila inutusan na patayin siya at saktan. Walang ganun! Napatingin ako sa kamay at hindi maalis sa isip ko ang nangyari kanina. Why the hell did I not even squabble back? Instead of hating him because of what he did, my mind is now playing that hard part of his. I felt it. It was solid as a rock. I did not hate it, but ended up liking the sensation it has.

Kunot-noong tanong niya sa kapatid na agad namang umasim ang mukha. "Ako nagkaboyfriend?" Tinuro niya ang sarili at natawa. "Ano? Adik lang kuya?" Nakahinga siya ng maluwag sa naging sagot nito. Ayaw pa niyang magkaboyfriend ang kapatid. Masyado pa itong bata. She's just seventeen for fuck sake. "Then if that's not the case, why do you hate her so much?" "I hate her because even Zeke Ramirez fall in her trap." Naiinis na sagot nito.

Minsan ay napapansin ko na parang medyo umiiwas pa rin siya, pero hindi na kagaya nung una na halos araw araw kung sungitan niya ako. Today is Monday. It is actually the day that I hate the most. I mean, kapag kasi galing ka sa off tapos papasok ka ay parang nakakatamad. Sa tingin ko ay hindi lang naman ako ang nakakaramdam ng ganito.

Katahimikan ang namayani pagkatapos niyang sabihin 'yon. Pakiramdam ko bumigat ang tensyon sa pagitan namin. Hindi na rin ako makatingin ng maayos sa salamin kaya umalis na lang ako. Sometimes, I just don't get him. Kung mahirap i-solve ang math, mas masarap siyang intindihin. Mas gusto kong pagalitan na lang niya ako kesa bigla-bigla siyang magseseryoso tapos magsasabi ng kung ano na hindi naman niya masagot ng maayos.

Paminsan-minsan ay napapangiti siya. "Kamukhang-kamukha mo talaga noong bata ka." Mahina niyang sabi. Napabuntong-hininga ako. Umupo ako nang maayos at isinandal ang likod sa sofa. "But, Mom..." Mahina kong sambit. "His mother hates me so much." Napatingin siya sa akin. "Bakit?" Ilang segundo akong natahimik. "Because of Marie."

I broke down, sobbing, all the pain I’d been holding in crashing over me as I stood there in front of two people who seemed ready to destroy me. “Z-Zach…” hindi ako makahinga habang nagsasalita, nanginginig ako from head to toe. “Bakit… bakit ganun sila? Ano bang mali ko? Bakit ako yung—why do they hate me so much? I didn’t… I didn’t do anything to them…And bakit pati anak natin dinamay nila? Nagmahal lang naman ako. Why?” “Mommy…” dahan-dahan niya akong niyakap, hinagod ang likod ko, pinapakalma ako.

Ang sama ng tingin ng lahat sa akin at ako ang naging dahilan sa pagbagsak ng buong-buhay na iniingatang karangyaan at reputasyon ng aking mga magulang. Everybody hates me because of him! He planned all of this! Hindi na ako magtataka pa kung bakit hindi niya asawa ang tingin niya sa akin. Kung bakit hindi pinipili na sumama amin ni Zyro sa tuwing niyaya ko siyang lumabas. Kung bakit hindi niya magawang bigyan ng pantay na atensyon ang anak ko tulad ng ginagawa niya kay Oliver. Kung bakit hindi niya ako magawang ipagtanggol at kampihan. Kung bakit ang dali-dali lang para sa kaniya na talikuran kami ni Zy at tingin niya sa amin ay nakikitira ng libre sa puder niya. Kung bakit sa ilang taon na

I swear, I reaaly missed those! Hinalikan ko siya ng buong puso. Na para bang kami lang ang tao na naririto. Lumaban din siya ng halik at yumakap sa aking batok. Matagal kaming hindi nagkita pero walang nagbago sa nararamdaman namin. "Jarren, I hate you!" "Why?" "For making me sad everyday. Bakit hindi mo sinabi na dito ka pala nagtratrabaho kay Daddy?"

Quadratic equation. “Medyo nahihirapan po kasi ako diyan. Ang totoo, nahihirapan ako sa math. Kung buhay lang sana-“ natigilan siya sandali at ngumiti. Hindi nalang ako nag komento at pinagpatuloy na sagutan ang ilan sa mga nasa notebook niya.