Why I Hate Math Novels & Stories

Galit ako dahil sa dinami-rami ng p'wedeng maging babaero sa mundo, ang ama ko ay isa pa sa kanila. I hate my ignorant mother. She could've done something to stop these mess to happen, I'm sure of that! She was too naive, too stupid. Galit akong hinayaan niyang umabot ang lahat sa ganito. Lastly, I hate myself for not being enough. Hindi kami naging sapat, hindi ako naging sapat kay daddy. Galit ako sa sarili ko dahil kahit ano pa ang gawin ko, wala na akong laban pa. Galit ako na napadpad ako sa isang labanang halata na akong talo. I am not winning over a medal, nor a crown, nor a trophy. I am winning over my father's love. And it's fucking funny because I should not be winning it from the

Sabi niiya. He describes her and I can feel that he is genuinely telling the truth. "Do you like her?" Tanong ko. "Yes!" Walang pag-aalinlangan niyang sagot. Napatitig ako ng ilang segundo sa kanya but then I look at the other side kasi ayaw kong mahalata. I can feel that my eyes are getting watery and at any moment parang iiyak na ako. It feels suffocating. "Why would I hate her?" Dagdag pa niya.

His face looked so disappointed while looking at me, "I heard you started trying to improve your studies." "Yeah, is there a problem?" I asked. "Yes, you're failing in my subject mister Chevalier." Sigh. I can't doubt what he just said, art is the most subject i hate. I mean, art is useless so i don't give a crap on studying about it.

Naaral ko na 'to last year at mabuti na lang at hindi ko pa nakakalimutan. Kahit maingay siya, sinubukan kong mag concentrate. Masaya ako habang ginagawa ang mga equations sa notebook niya. Mahilig ako sa math dahil nae-enjoy ko ang pagso-solve ng mga numbers pero syempre, walang makakatalo sa mga language subjects. Favorite ko ang mga iyon. Lalo na ang mga essays. “Hoy! Tapos na!” Sigaw ko. “Naks. Salamat ate.”

"I hate him Mom, my grandfather he's the reason kung bakit wala ka sa maayos na libingan ngayon. I despise him Mom, I loathe him to death!" Hindi ko alam kung gaano na ako katagal na nakatingin lang at kinakausap ang puntod ni Mommy. Basta ang alam ko lang ay lahat ng galit ay kinakain na ako at nagbibigay iyon ng sobrang pagod.

Gusto kong umiyak sa dami ng emosyong nakikita ko sa kanya, pero pinipigilan ko ang sarili ko na bumigay. “I hate you… because you didn’t deny it. I hate you… because you didn’t blame me. I hate you because you know I hate you, yet here you are, standing in front of me. I hate everything about you—your existence, your name, your lies, your games… But this hatred in my mind… it stays there. What’s in my heart, though, is something entirely different,” lintanya ko, nakatitig pa rin sa kanyang mga mata. “I hate you…”

“Let’s solve this together.” Napakamot sa ulo si Isla. “Papa, bakit po ang hirap ng Math?” Napatawa si Chusan. “Hindi mahirap ang Math. Takot ka lang sa numbers. Kapag naging friend mo ang numbers, madali na lang ‘yan.”

Hindi na nakakapagtaka ‘yon. “Son, having friends is good to you. Bakit ayaw mo sa kanila?” I said. “I don’t like people, Mom.” My forehead knotted. “Why? “You’ll get mad if I tell you,” aniya na parang siguradong-sigurado siya kung ano ang magiging reaksyon ko. “What is it, Nicholai?” I asked him. I heard him sighed first before speaking, “Well, I hate people because they are so dumb. My classmates are bunch of stupid people because they can’t even comprehend the most basic question I ever heard of.”

Na ang ganda daw niya, matangkad, na parang may lahi. She's always been loved by so many people, even if she just sits there doing nothing to please them. Kahit noong nag-aaral pa kami, puro Jana ang bukambibig ng mga classmats ko. Napapansin lang nila ako kapag pinapakilala na ako ni Daddy. At nakakairita iyon! I Hate her to the core!

paglalabas ko ng galit dito. Ramdam ko sa dibdib ko ang bigat habang inaalala ang mga masasakit na nangyari sa 'kin noon habang nasa relasyon kaming dalawa ni Draken. Ramdam ko rin ang pag-iipon ng mga luha sa mga mata ko. "I know you hate me because I left you, Mathia. But if you only know the truth, you will understand me," saad nito but I just shook my head in disappointment.