Why So Serious Joker Novels & Stories

He must be kidding me. “You’re joking right?” Nag-angat siya nang tingin sa akin. He looked so serious to the point that I want to looked away. Ang kaniyang tingin ay tumatagos sa kaluluwa ko. I take back what I said. Now I can see that he isn’t joking. “You bet.” seryoso niyang sambit.

Ramdam niya kasi ang subrang seryoso ng paligid, pero napanguso na lang siya nang wala man lang tumawa o kaya wala namang nag-react sa sinabi niya at sa pagtawa nita, they just all so serious. “Hey! Bakit ba ang seryoso niyong lahat? Kinakabahan naman ako da inyo, eh." Nakasimangot nang ani ni Daviah at sinubukang maupo. Ang kanyang nakababatang kapatid na si Derrick ay agad siyang inalalayan.

Sinadya ko rin na bigyang diin ang apelyedo niya na siyang rason bakit siya tumawa. "Seriously? He's weird," I thought "You’re hilarious, Ms. Perez," he commented. "Do I look like a joke to you?" I posed a question. "Nah, I'm just tryin' to lift your mood. C'mon, don't be so serious." Why does it sounds like he's mocking me? Nasaan na ang Gene sa seryoso sa lahat ng bagay? He's confusing me, damn it. "I'm always serious at everything, Mr. Carter."

Hindi talaga niya ma-reach ang humor ko. Grabe naman sa pagiging seryoso ang lalaking ‘to. Dinaig pa ang mga nerd. Tawa ako nang tawa pero seryoso pa rin ang mukha niya. Unti-unting napawi ang tawa ko hanggang sa tinikom ko na lang ang bibig ko. Okay, slowpoke nga siya. Bipolar rin siguro ako. Kanina lang iyak ako nang iyak tapos ngayon naman tawa nang tawa. Kung ano-anong topic pa ang sinasabi ko.

Ani Joker tsaka tinungga ang alak sa hawak na baso “Pst! That's not easy okay? I'm a playboy but to tell you guys the truth. I also experienced to be truly inlove.” Asik niya “Yes you are. But too bad dahil kay Leader ka pa na inlove.” Usal naman ni Jack tsaka ito nakipag-apir kay Joker Itinaas niya naman ang middle finger bago tumayo. “Wala kayong kwentang kausap,” Iritado na aniya tsaka nag-simulang maglakad palayo sa mga ito

natatawa pang sabi ni Annika sa akin Na para bang napakalaking kagaguhan ang katagang sinabi ko. “Why will joke over something serious, Annika? And why is that? Hindi na ba ako pwedeng makaramdam ng ganito?” angil ko pa sa kanya kaya alam ko for sure that she knows I’m already pissed

"Rate 1-10 kung gaano ka-serious, aber?." "Seriously?." hindi makapaniwalang tanong nito na tinanguan ko. "Oo, mukha ba akong joker dito?." "Ok fine, 1billion out of 10." Umiling ako. "You're kidding me." "I am freaking not." he hissed. Muli akong napailing. "Ibabalik ko 'tong singsing sayo, just give me a time, baka mamaya rin ay nasa sayo na ito." aniya ko hindi pagpapansin sa sinabi niya.

Isang simpleng sagot. Pero sapat para lalong lumalim ang kunot sa noo niya. At pagkatapos ay dahan-dahan siyang ngumisi. “Damn,” bulong niya, sabay iling. “You look way too serious about it.” Hindi ako sumagot agad. Bumalik ako sa upuan ko, inayos ang ilang papel sa harap ko na parang walang nangyari. “Because I am serious.”

"Why?" "Because you look like you just fired someone this morning." Napairap siya. Natawa ako. "See? You’re so serious all the time. Try to loosen up a bit." "I'm fine the way I am," sagot niya. "Hindi mo ba alam na ang madalas na pagiging seryoso ay nagdudulot ng wrinkles?" tukso ko. Tumingin siya sa akin na parang gusto akong patayin.

Ang panlalaki ng kaniyang mga mata at ang biglang takot na namumuo sa kaniyang mga mata ay nagpakurap sa akin. “Why?” he ask, his voice serious. “Is someone threatening you, Liz? Tell me!” Imbes na magtaka ay natawa ako. “You really are funny,” sabi ko, iniisip na sinasabayan niya lamang ang biro ko. Nagtaka naman siya, nangunot ang noo. “What's funny?” “Seriously?” “I'm deadly serious.”