Wife's Revenge Novels & Stories

All the eyes of men here are looking at your gorgeous wife, dude! Dimitri : “F*ck y*u, ashole! Stop praising my wife and get out of your sight! Just sent me that f*cking location now!” Garrett : “Oh! You better to find where we are. Don't worry, babantayan ko naman siya habang wala ka pa. Puwede bang isayaw ko muna?” Dimitri : “Don't you dare to touch her, or, else. I will break your neck! Damn you, Garrett!”

“May kasama ka riyan sa sahig, ang iyong paboritong tauhan na si Marian. Ipagpatuloy ninyo ang pagpaplano ng inyong mga krimen sa gitna ng kadiliman, habang ako naman ay bumabalik sa itaas para alagaan ang aking totoong asawa.” Nawalan ng kuryente ang intercom at tuluyang binalot ng absolute, nakakabinging katahimikan ang buong silid, leaving me gasping for air as I felt the terrifying dynamic of my complete defeat. Nanginginig ang aking buong katawan habang dahan-dahan akong napasandal sa pader, realizing that my calculated revenge had finally turned into a permanent concrete nightmare inside the territory of my hell mate.

Ngunit nasaan na kaya ang sinasabi ng Tita niyang second wife na si Joana ngayon? Nang biglang nakarinig ako ng parang pigil na ungol sa panghuling cubicle. Ungol ng nasasarapang babae. May kaluskos na hindi ko maintindihan. Kinutuban ako. Nawawala ang aking asawa at ang babaeng iyon sa piging. Huminga ako nang malalim. Sana mali ako ng hinala. Kasi sa totoo lang, ayaw kong magpakatanga. Ayaw kong maging kagaya ng iba na battered wife na kahit anong mangyari ay mahal pa rin nila ang kanilang asawa. Ngunit bakit ganoon, ramdam kong ganoon nga rin yata ako. Kahit anong naririnig ko, kahit anong nagawa na ni Jason sa akin, kahit pa gusto ko na utak ko ang gamitin ay kumokontra ang tibok ng akin

Wika ni tita Kristen. "Naku tita nakakahiya naman po kay Kavin, siguradong pagod din po sya. Kaya ko naman po umuwing mag isa." Nahihiyang sagot ko dito. "No iha, mas mapapalagay ang loob naming mag asawa kung ihahatid ka ni Kavin. Tama ba ako Kavin?" Wika ng ama nito sabay tingin kay Kavin. "Yes dad, ako na ang bahala kay Quelsy." Sagot nito sabay ngiti sakin kaya napangiti na din ako dito.

“I guess you really just want him to die and you’re just going to reason out that you lack of money to support his hospital bills.” Naging matunog ang biglaan niyang pagngisi kaya kahit nakatalikod ako sa kan’ya ay naasisigurado ko iyon. Mariin kong ikinuyom ang pareho kong kamay at saka muling humarap sa kan’ya. Nang makita ko muli ang kabuuan ng kan’yang mukha ay nakangisi pa rin siya na naging dahilan para hindi ko na mapigilan pa ang sarili ko at saka siya sinampal ng malakas na naging dahilan para mapapaling ang kan’yang mukha sa kanan niyang gilid. Habang si Sir Patrick naman sa may gilid ay halatang nagulat rin ngunit walang balak na gumitna o pigilan ang kung sinuman sa aming dalawa

“Hahaha. Ngiti mo ganyan Sean. Wag mo itangi.” “It's a trash.” “How about this one Sean?” Isang buddha. Madaming bata ang nakapaligid. Again. Biglang bumalik ang sinabi sa akin ng manghuhula. “My wife will be a beautiful free bird. Soaring high, after a greatest wave.” I ask her what it means. Hurt. But. She will never revenge back. And mine. “Your a weapon, willing to destroy a beautiful creature. Be aware Lad. You might the sword that will reap your wife heart, because of someone else and your pride.”

Dahil kahit anong pilit namin ay hindi talaga pwede. Hindi na pwede. Lahat ay may hangganan. Lahat ay may katapusan. Lahat ay may patutunguhan. Hindi na posible pang ibalik ang lahat. Ipalagay nalang natin na maibalik ang lahat...na maging maayos kami ni Alana at bumalik sa dati. Darating din ang panahon na maiisip at sisisihin namin ang isa't-isa. Ang pagbalik ng nakaraan ay masakit at walang ibang dapat na sisihin kundi ako lang. Hindi na maialis sa akin ang nakaraan, ang sakit, ang pagsisisi...kahit anong tanggap ko ay para bang pasan ko parin ang lahat. Ang bigat bigat hanggang ngayon ay hindi pa ako nakakahingi ng tawad kay Alana. Oo siguro napatawad na niya ako ngunit hindi ko parin na

"Go and tell him, at mawawalan ka ng ina." "Mrs. Alejo!" Kinuyom ko ang aking kamao at nagpigil na sumabog sa galit. "Go and find your husband. Malapit nang mag-start ang event." Umismid si Mrs. Alejo. "Wala kang karapatan na magreklamo dahil kung wala kami, nakatira ka pa rin sa probinsya mo at nagtitinda ng d***g at tuyo. At paniguradong patay na rin ang sakitin mong ina."

First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW CHAPTER 10 ROSEGAIL'S POV "Stand up! Why are you begging for this guy you didn't even know!?" My mom shouted. I close my eyes, hindi naman siguro nila ako itatakwil kung malalaman nilang nagsisinungaling lang akong may amnesia right? Looking at my husband begging, hindi ko kaya. I love him so much. Hindi ko kayang panoorin na nagkakagano'n siya. If hindi lang ako nagpapanggap at tinanggap siya ulit sana hindi ito mangyayari. This is all my fault.

⸻ The Curtain Falls Paglabas ni Aurora sa bulwagan, huminto siya sandali sa pasilyo. Sa kanyang dibdib, naroon pa rin ang bigat ng lahat — ngunit may bago ring apoy. The kind that doesn’t burn you… but those who wronged you. Sa malayo, narinig niya ang tawa ni Lilith, manipis, malupit. Ngunit hindi na siya natitinag. Because now, Aurora Steele was not just a wife reborn. She was a storm reborn — silent, powerful, and inevitable.