Novel & Cerita Wild Hearts

Hidden Desire Cindy POV "Nung highschool kami. Mahilig mag drive travel si Niel mag isa. Minsan nakasama niya si Isabelle, kaya palagi na silang tumatakas nun at kung san san sila nakakarating. Pero isang araw nabalitaan na lang naming lahat na naaksidente sila. Parehas silang comatose. Si Nilo mahigit kalahating taon pero nagising siya at si Isabelle ay namatay."

Kung saan siya noon ay alipin ng pagmamahal at pagpapahalaga, ngayon ay malaya siyang nagbebenta ng ngiti at pagsama sa mga lalaking naghahanap ng panandaliang ligaya. “Wild” ang tanging salitang angkop sa kanya. Wala nang pigil. Sa bawat baso ng alak na ibinubuhos sa kanyang lalamunan, kasabay nito ang paghahagis ng mga alalahanin. Sa bawat sayaw sa gitna ng masikip na sayawan, ang kanyang mga kamay ay malayang gumagala, humahawak, hinahayaan ang mga lalaking magpakita ng atensyon kapalit ng pera na nagpapatakbo sa kanyang bagong buhay. Wala siyang pinipili—basta may pambayad, basta may maibibigay na panandaliang ginhawa sa kanyang naghihingalong kaluluwa.

I need to leave a good impression lalo na't kung balak kong akitin ito. I'm not completely innocent. I used to study abroad. Doon ako pinadala ni Tita Amanda para mag-aral ng kolehiyo because she wanted for my credentials to be perfect para hindi na ako mahirapan sa pagbalik ko sa Pilipinas. She knows my plan and she wholeheartedly supports me basta ba ay hindi ko lang makaligtaan na bisitahin siya parati. She became a good second mother to me. But because I was to scarred by my past, hindi ko tuluyang mabuksan ang sarili ko para sa kan’ya. I guess it’s the same thing with Sidro and Uria. Kahit na tinuturing ko silang kapatid, hindi ko pa rin lubusang matanggap ‘yon. In my heart, I only have

Unfair talaga ng mundo. Sinabay na din ng school ang pagcelebrate ng valentines day sa foundation day which is madaming booths na nakapaligid sa buong school. Yung booth na napunta sa amin ay cafe booth. Dapat sa amin talaga yung jail booth kaya lang ang daming hindi sumang-ayon lalo na ang mga babae sa amin. Ang dahilan nila ay mapapagod daw sila kakatakbo kaya ibang booth na lang ang napunta sa amin.

Meaning that both of them were very wild doing it because of what they drink? Stella brushed it off her mind as her cheeks stained with peach red color. Ayaw niyang alalahanin ang nangyaring kagabi. Ayaw niyang isipin ang kanyang maling nagawa at desisyon. The important thing she had to do is to get out of that room immediately. Ayaw niyang makaharap ang misteryosong lalaking pinaglaanan niya ng kanyang lahat-lahat ng walang pagaalinlangan.

Hindi ko siya maintindihan. Unang pag-ibig. Unang halik. Unang karanasan. Buong buwan akong nag-aabang sa kanya. Buong buwan akong parang namatayan. Pakiramdam ko ay isa akong basahan na pagkatapos gamitin at maluma na ay basta na lang itatapon sa kung saan. Buong buwan lang din akong nagmukmok sa kwarto ko. Pero sa isang dulong parte ng puso ko ay umaasa akong biglang bubukas ang pinto ng kwarto ko at susugurin niya ako ng yakap.

Sa pagtingin sa eksenang ito, agad na lumubog ang ekspresyon ni Natalie. Sa lahat ng mga taon na ito, ang mga mahalagang kayamanan at kaakit-akit na mga hayop ng Wild Deserted Secret Region ay nakakaakit ng maraming mga magsasaka upang galugarin. Pinaandar pa nito ang paglikha ng mga espesyal na ekspedisyon at mersenaryo na regimen, ngunit nag-ambag din ito sa pagtaas ng Black Water Town. Gayunpaman, sa parehong oras, ang lugar na ito ay paraiso din para sa mga aktibong batas.

That girl must be very lucky to have a mom like hers. I shook my head and followed Freiya upstairs. I found her sitting on her bed, facing her laptop. She glanced at me and signaled for me to come over. I walked toward her and watched as she searched for the situation I was in right now. "Now I understand why you’re like this. It’s called Astral Projection. It’s a phenomenon where your soul, or your 'Astral body,' leaves your physical body and gains the ability to travel outside it," Freiya explained.

Hawak-hawak ko ang braso niya, nakasubsob ang mukha ko sa dibdib niya. Tinitigan ko siya. Ang gwapo niya talaga. Pero biglang bumalik ang realidad. Tumingin ako sa paligid. Iba ito. Hindi ito bahay ko. At ang lalaking katabi ko… hindi ko siya kilala. Isang gabi lang ‘to. Isang wild night na mangyayari lang once in a lifetime. Dahan-dahan akong bumangon. Tinipon ko ang mga damit ko at dahan-dahang nagbihis. Ayokong gisingin siya. Ayokong maging awkward.