Novel & Cerita Wild Hearts

Nang matapos ang kanilang wild night bigla siyang nakaramdam ng pagod at mabilis siyang ginupo ng antok hanggang sa nakatulog ito at hindi alam ang nangyari. *** Nagising na lang ito ng isang umaga nasa 'di pamilyar na lugar na siya. At pilit mang sinubukang i-rewind ang nangyari sa nagdaang gabi, ngunit lalong sumasakit lamang ang ulo niya sa pag-iisip. Halos kabahan rin siya ng mga oras na 'yon at ang mas nakakagimbal pa nga dito ay may katabi na siyang isang lalaki. Sa labis na kahihiyan, isa-isa niyang pinulot ang mga damit na nagkalat sa lapag at mabilis na sinuot ang mga iyon sa takot ng magising pa ang lalaking nahihimbing sa pagkakatulog. Ang lalaking pinag bigyan niya ng kan'yang sa

Inikutan niya naman agad ako ng mata sabay sabing, "Whatever." Napailing nalang ako bago siya biningyan ng tinging, "Hindi ko tatanggip ang ibibigay mo sa susunod kapag ginawa mo 'yon" "I want lots of beef po next time tita hehe!" hirit naman kalaunan ni baby Watkins pero bago ko pa man ito mapandilatan ng mata ay isiniksik na nito ang mukha sa leeg ni Ressa na ngayon ay malawak na ang ngisi.

Alam niya na nagkagulo ng oras na iyon at bumagsak sa harapan niya ng lalaking nagpa-inom sa kanya nang alak na naghatid sa kanya upang maramdaman ang ganoong pakiramdam. Hindi niya alam kung anong klaseng alak iyon, ang alam niya naging wild lang s'ya ng mga oras na iyon. Isang pngyayaring kailangan niyang ibaon sa limot dahil wala din saysay kung uungkatin pa niya iyon.

I want her like this, wild, desperate, and willing to burn everything with me. Even if it destroys us. Lexie's POV: Pakiramdam ko ay mawawala ako sa sarili sa bawat hagod at haplos ng mainit niyang palad sa balat ko. I know too well that tonight, what we're doing, it’s more than just lust. It’s desperation. He’s not the man I thought I could trust anymore. Pero, p*tang ina, hinahanap-hanap ko pa rin siya, kailangan ko pa rin siya.

Wildflower Inaamin kong may nararamdaman akong kaonting atraksyon sa assistant ko. Hindi naman kasi maikakaila ang taglay nitong kagandahan at katalinuhan. Sa unang tingin pa lang, kapansin-pansin na ang haba ng kaniyang mga biyas, bilog na bilog na d****b at pirming puwetan. Ang kaniyang kutis ay makinis at ‘di makikitaan ng peklat o marka. Sa kaniyang sobrang kaputian, namumula siya kapag nasisikatan ng araw. Parang kutis lamang niya ang tanging malambot sa kaniya dahil ang kaniyang mukha ay tila laging may matigas na emosyon.

At ang ganda. Dahil sobrang ganda ng paligid, hindi ko namalayang napapalayo na pala ako kay Liam. Ang daming kabayong dumaraan, bawat isa parang may sariling personalidad. May kulay ginto, may itim na parang gabi, may brown, at may puti tulad ni Speed. Ang mga puno sa paligid ay sumasayaw sa hangin, at may mga petals ng wildflowers na tinatangay ng simoy. Para akong nasa fairytale, at ang mga kasama ko ay mga royal blood.

bungisngis ng batang Azeria. “No, it should be beauty and the beast baby.” Tawa ni Tita Serena. “No! beauty and the wildest beast is better!” pilit naman ng batang Azeria. Bakit nakalimutan ko ang pangyayaring ito? Kung sana naalala ko ang pangyayaring ‘to, sana matagal ng natapos ang gulo between the Tacata and Hillarca. Sa panaginip kung ‘yon na memory ko pala ako nagising, ilang minuto pa akong natulala. Hanggang sa tumayo na ako, at pinasyang pumunta sa library. Para hanapin ang librong aking naalala, ngayon naiintindihan ko na ang lahat. Ilang copy ng libro na hinahanap ko ang aking nakita, kaya matagal bago ko nakita ang hinahanap.

Kahit anong saya ng paligid, ramdam ni Asia ang lamig na tila bumabalot sa pagitan nila ni Wild—isang lamig na hindi kayang tabunan ng kahit gaano kabuting balita. Pagmulat ni Wild, agad niyang naramdaman ang mabigat na kirot sa kanyang ulo—tila sumisikip ang sentido niya sa bawat tibok ng puso. Napahawak siya rito, napapikit sandali, pilit inaalala ang nangyari kagabi. Lasing siya, oo. Pero higit sa lahat, una niyang naisip si Asia.

Mabilis lang na nangyari iyun pero pakiramdam ko ay parang aabutin na ng taon. Ngayon ko lang naintindihan ang lahat ng nangyari sa pagitan namin ni Irene. Mahalaga sila sa buhay ko kaya binago ko ang sarili ko mula sa pagiging Wild Boss at Minsan ay Isip bata. Now on... I'm not Young but I'm Wild. "Sundan na agad natin sila Bwii!" Bulong ko sa tenga nya nang minsan nadatnan ko siya na pinagmamasdan ang mga anak namin sa Garden habang naglalaro.

“They are following. But I told them not to get too close.” Tumango-tango siya bago bumaling sa labas ng bintana at inabala ang sarili sa pagtingin sa mga tanawing nadaraanan nila. Knoxx quickly navigated their way out of the city. Hindi naglipat sandali tumambad na sa kanya ang tunay na ganda ng Maritria. Vast fields and valleys filled with luscious green grass and shrubs enthralled her eyes. Hindi niya tuloy napigilan na buksan ang bintana at samyuhin ang sariwang hangin ng lugar. The smell reminded her of San Gabriel and Tagaytay—two places where she spent most of her happy memories as a child. Nostalgia enveloped her instantly. Regret too.